G0089
ἀδιαλείπτως
unceasingly
ἀδιαλείπτως (see supr.), adv., [in LXX: 1Ma.12:11, II Mac .4, 3Ma.6:33 * ;] unremittingly, incessantly: Rom.1:9, 1Th.1:3 2:13 5:17.† (AS)
Full Thayer's lexicon entry
ἀδιαλείπτως — adialeíptōs
ἀδιαλείπτως, adverb, without intermission, incessantly, assiduously: Rom 1:9; 1Th 1:2 (3);. (Polybius, Diodorus, Strabo; 1Ma 12:11.)
3 occurrences
Romans (1), I Thessalonians (2)