ἀπαρασκεύαστος

ἀπαρασκεύαστος — aparaskeúastos

ἀπαρασκεύαστος, ἀπαρασκευαστον (παρασκευάζω), unprepared: 2Co 9:4. (Xenophon, Cyril 2, 4, 15; an. 1, 1, 6 (variant); 2, 3, 21; Josephus, Antiquities 4, 8, 41; Herodian, 3, 9, 19 ((11), Bekker edition); adverb ἀπαρασκευαστως (Aristotle, rhet. Alex. 9, p. 1430{a} 3); Clement, hom. 32, 15.)