σειρά

σειρά — seirá

σειρά, σειράς, ἡ (εἴρω, to fasten, bind together, (akin to Latinsero, series, servus, etc.); cf. Curtius, § 518), from Homer down;

a. a line, a rope.

b. a chain: σειραῖς ζόφου (A. V. to chains of darkness, i. e.) to darkness as if to chains, 2Pe 2:4 R G (but Tr WH have σειροις, L T σιροις, which see in their place); μία ἁλύσει σκότους πάντες ἐδέθησαν, Wis 17:17 (18).

STRONGS NT 4577: σειρόςσειρός, σειρου, ὁ, equivalent to σειρά, which see: 2Pe 2:4 Tr WH. But σειρός, Latinsirus, in secular writings is a pit, an underground granary (e. g. Demosthenes, p. 100 at the end (where the Schol. τούς θησαυρούς καί τά ὀρυγματα ἐν οἷς κατετιθεντο τά σπέρματα σιρους ἐκάλουν οἱ θρακες καί οἱ Λίβυες); Diodorus Siculus 19, 44; cf. Suidas under the word σειροι; Valesius on Harpocration Lexicon, under the word μελίνη. See Field, Otium Norv. Pars iii., at the passage Accordingly R. V. text follows the critical editions (cf. σιρός) and renders pits of darkness).

STRONGS NT 4577: σιρόςσιρός, σιρου, ὁ, equivalent to σειρός, which see: 2Pe 2:4 L T.