H4476
מִמְשָׁק
possession
possession, place possessed
Full Brown-Driver-Briggs lexicon entry
[מִמְשָׁק] noun [masculine] possession (? so RV), perhaps better place of possession, place possessed by; only construct מִמְשַׁק חָרוּל Zeph 2:9 a place possessed by chickpeas (> AV breeding of nettles), ᵐ5 Δαηασκος. Word very dubious (We GASm); text probably corrupt; SchwZAW x. 1890, 188 conjecture meaning place of growth; Gr (so Now) proposes קִמּוֺשׂ, or קִמְּשׂנִים.
מַשָּׁק see שׁקק. מַשְׁקֶה see שׁקה.
מִשְׁקוֺל, מִשְׁקָל, מִשְׁקֶ֫לֶת, מִשְׁקֹ֫לֶת see שׁקל.
מַשְׁקוֺף see שׁקף. [מִשְׁקָע] see שׁקע.
מִשְׁרָה see שׁרה.
מֵשָׁרִים see מֵישָׁרִים below ישׁר.
1 occurrence