H4476

מִמְשָׁק

mim.shaqH:N-M

possession

possession, place possessed

Full Brown-Driver-Briggs lexicon entry

[מִמְשָׁק] noun [masculine] possession (? so RV), perhaps better place of possession, place possessed by; only construct מִמְשַׁק חָרוּל Zeph 2:9 a place possessed by chickpeas (> AV breeding of nettles), ᵐ5 Δαηασκος. Word very dubious (We GASm); text probably corrupt; SchwZAW x. 1890, 188 conjecture meaning place of growth; Gr (so Now) proposes קִמּוֺשׂ, or קִמְּשׂנִים.


מַשָּׁק see שׁקק. מַשְׁקֶה see שׁקה.


מִשְׁקוֺל, מִשְׁקָל, מִשְׁקֶ֫לֶת, מִשְׁקֹ֫לֶת see שׁקל.


מַשְׁקוֺף see שׁקף. [מִשְׁקָע] see שׁקע.


מִשְׁרָה see שׁרה.


מֵשָׁרִים see מֵישָׁרִים below ישׁר.


1 occurrence