¹ Og Herren tala atter til Moses, og sagde:

² «Seg med Israels-folket at dei skal koma med skir olje av sundstøytte oljeber til ljosestaken, so lamporne stødt kann setjast upp!

³ Utanfor tæpet som heng attfor lovtavlekista i møtetjeldet, skal Aron stella lamporne so dei kann lysa for Herrens åsyn frå kveld til morgon, stødt og stendigt; det skal vera ein fast sed hjå dykk og etterkomarane dykkar:

⁴ på den bjarte gullstaken skal han skipa lamporne for Herrens åsyn seint og tidleg.

⁵ So skal du taka fint mjøl, og baka tolv kakebrød; i kvart brød skal det vera tvo kannor mjøl.

⁶ Og deim skal du leggja i tvo rader, seks i kvar rad, på gullbordet, for Herrens åsyn.

⁷ Og på kvar rad skal du leggja rein angekvåda; det skal vera eit minningsoffer for brødet, ein offerrett åt Herren.

⁸ Kvar helg skal han leggja det brødet fram for Herrens åsyn, stødt og stendigt; det skal vera ei æveleg sambandsgåva frå Israels-borni.

⁹ Og Aron og sønerne hans skal få det og eta det på ein heilag stad; for det høyrer til det som er høgheilagt av Herrens offermat, og prestarne skal hava rett til det i all æva.»

¹⁰ Ein som var son til ei israelitisk kona, men hadde ein egyptar til far, gjekk ein gong inn millom Israels-folket, og han og ein av Israels-mennerne kom i trætta med kvarandre i lægret.

¹¹ Og son til den israelitiske kona - ho heitte Sjelomit Dibrisdotter, og var av Dans-ætti - tok til å banna Guds namn og spotta det.

¹² Då førde dei honom burt til Moses, og sette honom fast til dei kunde få ein orskurd av Herrens munn.

¹³ Og Herren tala til Moses, og sagde:

¹⁴ «Før spottaren ut or lægret, og alle dei som høyrde på det, skal leggja henderne på hovudet hans, og heile lyden skal steina honom.

¹⁵ Og til Israels-folket skal du segja: «Den som bannar sin Gud, lyt lida for syndi si,

¹⁶ og den som spottar Herrens namn, han skal lata livet; heile lyden skal steina honom i hel; anten han er framand eller fødd og boren i landet, so skal han lata livet, so sant han hev spotta Guds namn.

¹⁷ Slær nokon ein mann i hel, so skal han lata livet.

¹⁸ Den som slær i hel eit krøter, skal gjeva like for det, liv for liv.

¹⁹ Valdar nokon at grannen hans fær skade på likamen, so skal dei gjera det same med honom som han hev gjort med grannen:

²⁰ brot for brot, auga for auga, tonn for tonn; det meinet han hev gjort ein annan, skal han sjølv få.

²¹ Den som slær i hel eit krøter, skal gjeva lika for det; men den som slær i hel eit menneskje, skal lata livet.

²² Det er same retten for dykk alle, for den framande likso vel som for den som er fødd og boren i landet; for eg, Herren, er dykkar Gud.»»

²³ Og Moses kunngjorde dette for Israels-folket, og dei førde spottaren ut or lægret, og steina honom i hel: Israels-mennerne gjorde som Herren hadde sagt til Moses.