ἀμεταμέλητος

ἀμεταμέλητος — ametamélētos

ἀμεταμέλητος, (μεταμέλομαι, μεταμέλει), not repented of, unregretted: Rom 11:29; σωτηρία, by litotes, salvation affording supreme joy, 2Co 7:10 (others connect it with μετάνοιαν). (Plato, Polybius, Plutarch.)