G0334
ἀνάθημα
a vow offering
ἀνάθημα, -τος, τό (cf. ἀνάθημα, and see MM, VGT, see word), [in LXX often as seel. for ἀνάθεμα (חָרַם), and in Num.21:3, Jdg.1:17 for חׇרְמָה, but prop. in 3Ma.3:17, al. ;] a gift set up in a temple, a votive offering: Luk.21:5 (LT, -θεμα).† (AS)
Full Thayer's lexicon entry
ἀνάθημα
ἀνάθημα, (τος, τό (ἀνατίθημι), a gift consecrated and laid up in a temple, a votive offering (see ἀνάθεμα, 1): Luk 21:5 (R G Tr WH). (3Ma 3:17; cf. Grimm on 2Ma 3:2; κοσμεῖν ἀναθήμασι occurs also in 2Ma 11:16; Plato, Alcib. ii. § 12, p. 148 e. ἀναθήμασι τέ κεκοσμήκαμεν τά ἱερά αὐτῶν, Herodotus 1, 183 τό μέν δή ἱερόν οὕτω κεκόσμηται. Ἔστι δέ καί ἰδίᾳ ἀναθήματα πολλά.)
1 occurrence