ἀνταπόδομα

ἀνταπόδομα — antapódoma

ἀνταπόδομα, ἀνταποδοματος, τό (see ἀνταποδίδωμι), the thing paid back, requital;

a. in a good sense: Luk 14:12.

b. in a bad sense: Rom 11:9. (In the Sept. equivalent to גְּמוּל, Jdg 9:16 (Alex.), etc.; the Greeks say ἀνταπόδοσις (cf. Winer's Grammar, 25).)