G2182

ἐφευρετής

epheuretēsG:N-M

inventor

ἐφ-ευρετής, -οῦ, ὁ (ἐφευρίσκω, to find out) an inventor, contriver: κακῶν (cf. κακίας εὑρετής, 2Ma.7:31), Rom.1:30.† (AS)

The KJV translates G2182 in the following manner:

inventors (2x)

Full Thayer's lexicon entry

ἐφευρετής — epheuretḗs

ἐφευρετής, ἐφευρετου, ὁ (ἐφευρίσκω to find out), an inventor, contriver (Anacreon 41 (36), 3; Schol. ad Aristophanes ran. 1499): κακῶν, Rom 1:30 (κακῶν ἑύρεται, Philo in Flacc. § 4 middle; ὁ καινων ἀδικημάτων εὑρετής, ibid. § 10; πάσης κακίας εὑρετής, 2Ma 7:31; Sejanusfacinorum omalum repertor, Tacitus, ann. 4, 11).

1 occurrence