G2764
κεραμικός
made of clay
κεραμικός, -ή, -όν (κέραμος), [in LXX: Dan LXX 2:41 (פֶּחָר)* ;] __1. (cl.) of a potter (e.g. γῆ). __2. In LXX and NT, = cl., κεραμεοῦς (Plut., κεράμειος, Polyb., -μαῖος, etc), earthen: Rev.2:27.† (AS)
The KJV translates G2764 in the following manner:
potter (2x)
Full Thayer's lexicon entry
κεραμικός — keramikós
κεραμικός, κεραμικη, κεραμικον (κέραμος);
1. in classical Greek of or belonging to a potter: hence, κεραμικη γῆ, such as a potter uses, Hippocrates; τέχνη, Plato, polit., p. 288 a.
2. in the Bible made of clay, earthen: Rev 2:27 (Dan 2:41), for which the Greeks use κεραμεοῦς, κεραμεα, κεραμεουν, and κεραμιος (others κεραμειος), cf. Lob. ad Phryn., p. 147; (Winer's Grammar, 99 (94)).
1 occurrence