G6034

ἐνορκίζομαι

enorkizomaiG:V

to adjure

ἐν-ορκίζω, [in LXX: Neh.13:25 A (שָׁבַע hi.)* ;] to adjure: with dupl. accusative (like ορκίζω, which see), ὑμᾶς τ. κῦριον, 1Th.5:27.† (AS)

1 occurrence