¹ Het geschiedde nu, toen Adoni-zedek, de koning van Jeruzalem, gehoord had, dat Jozua Ai ingenomen, en haar verbannen had, en aan Ai en haar koning alzo gedaan had, gelijk als hij aan Jericho en haar koning gedaan had; en dat de inwoners van Gibeon vrede met Israël gemaakt hadden, en in derzelver midden waren;

² Zo vreesden zij zeer; want Gibeon was een grote stad, als een der koninklijke steden; ja, zij was groter dan Ai, en al haar mannen waren sterk.¹²

1. zij zeer; Te weten, de koning te Jeruzalem en zijn volk, alsook de andere koningen, die vs.3 genoemd staan.
2. sterk Anders, kloek, helden, machtig.

³ Daarom zond Adoni-zedek, koning van Jeruzalem, tot Hoham, den koning van Hebron, en tot Pir-am, den koning van Jarmuth, en tot Jafia, den koning van Lachis, en tot Debir, den koning van Eglon, zeggende:¹

1. zeggende Dat is, latende hun zeggen.

⁴ Komt op tot mij, en helpt mij, dat wij Gibeon slaan; omdat zij vrede gemaakt heeft met Jozua en met de kinderen Israëls.

⁵ Toen werden verzameld en kwamen op, vijf koningen der Amorieten, de koning van Jeruzalem, de koning van Hebron, de koning van Jarmuth, de koning van Lachis, de koning van Eglon, zij en al hun legers; en zij belegerden Gibeon, en krijgden tegen haar.¹

1. Amorieten, Zie de aantekeningen Gen 48:22.

⁶ De mannen nu van Gibeon zonden tot Jozua, in het leger van Gilgal, zeggende: Trek uw handen niet af van uw knechten, kom haastelijk tot ons op, en verlos ons, en help ons; want al de koningen der Amorieten, die op het gebergte wonen, hebben zich tegen ons vergaderd.¹²³

1. zonden tot Jozua, Te weten, toen zij hoorden dat de vijf koningen zich tegen hen opmaakten.
2. Trek uw handen niet af Of, laat uw handen niet af, of vertraag, of verslap uw handen niet.
3. van uw knechten, Dat is, van ons, die wij ons aan u hebben overgegeven tot knechten, waarom gij dan ook schuldig zijt ons te beschermen tegen dit soort geweld.

⁷ Toen toog Jozua op van Gilgal, hij en al het krijgsvolk met hem, en alle strijdbare helden.¹

1. krijgsvolk Dit waren geen gehuurde soldaten, maar de mannelijkste en kloekste mannen uit alle stammen.

⁸ Want de Heere had tot Jozua gezegd: Vrees u niet voor hen, want Ik heb ze in uw hand gegeven; niemand van hen zal voor uw aangezicht bestaan.

⁹ Alzo kwam Jozua snellijk tot hen; den gansen nacht over was hij van Gilgal opgetrokken.

¹⁰ En de Heere verschrikte hen voor het aangezicht van Israël; en hij sloeg hen met een groten slag te Gibeon, en vervolgde hen op den weg, waar men naar Beth-horon opgaat, en sloeg hen tot Azeka en tot Makkeda toe.¹

1. Gibeon, Niet in de stad Gibeon, maar in het land omtrent Gibeon. Alzo staat er Jos 5:13

¹¹ Het geschiedde nu, toen zij voor het aangezicht van Israël vluchtten, zijnde in den afgang van Beth-horon, zo wierp de Heere grote stenen op hen van den hemel, tot Azeka toe, dat zij stierven; daar waren er meer, die van de hagelstenen stierven, dan die die kinderen Israëls met het zwaard doodden.¹

1. grote stenen Te weten, hagelstenen, gelijk straks in vs.11 volgt.

¹² Toen sprak Jozua tot den Heere, ten dage als de Heere de Amorieten voor het aangezicht der kinderen Israëls overgaf, en zeide voor de ogen der Israëlieten: Zon, sta stil te Gibeon, en gij, maan, in het dal van Ajalon!¹²³⁴⁵

1. sprak Jozua Dat is, hij riep en bad den Heere aan.
2. voor de ogen der Israëlieten Dat is, in de tegenwoordigheid.
3. sta stil Hebreeuws, zwijg; gelijk 1Sa 14:9; Psa 4:5; Jon 1:12.
4. Gibeon, Dat is, sta stil te dier plaats waar gij nu zijt, want Jozua was in dezen tijd te Gibeon, vs.10.
5. het dal van Ajálon Deze plaats behoorde tot den stam van Zebulon, Jdg 12:12. Er was een ander Ajalon in den stam van Dan, Jos 19:42. De zin der woorden van Jozua is: Zon, ga ons niet onder terwijl wij in Gibeon strijden, en maan, breng ons den nacht niet aan. Zie vs.13. Anderen aldus: De zon sta stil, of, dat de zon stil sta.

¹³ En de zon stond stil, en de maan bleef staan, totdat zich het volk aan zijn vijanden gewroken had. Is dit niet geschreven in het boek des oprechten? De zon nu stond stil in het midden des hemels, en haastte niet onder te gaan omtrent een volkomen dag.¹

1. des oprechten? Of, des vromen of desgenen die recht is. Sommigen behouden het Hebreeuwse woord Jaschar in den tekst. Dit boek, gelijk meer andere historische boeken, van welke in de Heilige Schrift melding gemaakt wordt, zijn nu niet meer voorhanden. Zie Num 21:14.

¹⁴ En er was geen dag aan dezen gelijk, voor hem noch na hem, dat de Heere de stem eens mans alzo verhoorde; want de Heere streed voor Israël.¹

1. dat de HEERE Dat is, dat God, om de bede eens mensen, de zon en maan deed stilstaan. Ten tijde van Hizkia heeft de zon niet stilgestaan, maar is teruggegaan.

¹⁵ Toen keerde Jozua weder, en gans Israël met hem, naar het leger te Gilgal.¹

1. Toen keerde Jozua weder, Te weten, nadat hij verricht had alles wat van vs.15 verhaald wordt. De schrijver van dit boek heeft dezen gehelen oorlog als in één somma in het kort verhaald; daarna beschrijft hij wijdlopiger en nader hetgeen zich daarin heeft toegedragen.

¹⁶ Maar die vijf koningen waren gevloden, en hadden zich verborgen in de spelonk bij Makkeda.¹

1. die vijf koningen Te weten, die genoemd staan, vs.3.

¹⁷ En aan Jozua werd geboodschapt, mits te zeggen: Die vijf koningen zijn gevonden, verborgen in de spelonk bij Makkeda.

¹⁸ Zo zeide Jozua: Wentelt grote stenen voor den mond der spelonk, en stelt mannen daarvoor om hen te bewaren.

¹⁹ Maar staat gijlieden niet stil, jaagt uw vijanden achterna, en slaat hen in den staart; laat hen in hun steden niet komen; want de Heere, uw God, heeft ze in uw hand gegeven.¹

1. slaat hen in den staart; De mening is dat zij de achtersten, of den natocht zouden aanvallen en slaan.

²⁰ En het geschiedde, toen Jozua en de kinderen Israëls geëindigd hadden hen met een zeer groten slag te slaan, totdat zij vernield waren, en dat de overgeblevenen, die van hen overgebleven waren, in de vaste steden gekomen waren;

²¹ Zo keerde al het volk tot Jozua in het leger, bij Makkeda, in vrede; niemand had zijn tong tegen de kinderen Israëls geroerd.¹²³

1. al het volk Te weten, al het volk hetwelk Jozua had gevonden, om den vijand te vervolgen, vs.19.
2. in vrede; Dat is, fris en gezond.
3. niemand Dat is, niemand had zich met een woord tegen hen gezet. Vergelijk Exo 11:7.

²² Daarna zeide Jozua: Opent den mond der spelonk, en brengt tot mij uit die vijf koningen, uit die spelonk.

²³ Zij nu deden alzo, en brachten tot hem uit die vijf koningen, uit de spelonk: den koning van Jeruzalem, den koning van Hebron, den koning van Jarmuth, den koning van Lachis, den koning van Eglon.

²⁴ En het geschiedde, als zij die koningen uitgebracht hadden tot Jozua, zo riep Jozua, al de mannen van Israël, en hij zeide tot de oversten des krijgsvolks, die met hem getogen waren: Treedt toe, zet uw voeten op de halzen dezer koningen. En zij traden toe, en zetten hun voeten op hun halzen.

²⁵ Toen zeide Jozua tot hen: Vreest niet en ontzet u niet, zijt sterk en hebt goeden moed; want alzo zal de Heere aan al uw vijanden doen, tegen dewelke gijlieden strijdt.

²⁶ En Jozua sloeg hen daarna, en doodde ze, en hing ze aan vijf houten; en zij hingen aan de houten tot den avond.¹²

1. houten; Of, bomen
2. tot den avond Gelijk boven, Jos 8:29.

²⁷ En het geschiedde, ten tijde als de zon onderging, beval Jozua, dat men hen van de houten afname, en zij wierpen hen in de spelonk, alwaar zij verborgen geweest waren; en zij leiden grote stenen voor den mond der spelonk, die daar zijn tot op dezen zelven dag.

²⁸ Op denzelven dag nam ook Jozua Makkeda in, en sloeg haar met de scherpte des zwaards; daartoe verbande hij derzelver koning, henlieden en alle ziel die daarin was; hij liet geen overigen overblijven; en hij deed den koning van Makkeda, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had.¹²

1. Makkéda in, Dit was een stad, gelegen in de uiterste landpalen van den stam van Juda, tegen het westen, Jos 15:41.
2. ziel die daarin was; Dat is, mensen, en zo hierna; want vee en andere dingen waren de buit der Israëlieten, Deu 20:16-17, en onder, vs.40, en Jos 11:11.

²⁹ Toen toog Jozua door, en gans Israël met hem, van Makkeda naar Libna, en hij krijgde tegen Libna.¹²

1. gans Israël met hem, Te weten, die allen, die mede te Gibeon geweest waren.
2. Libna, en hij krijgde Anders, Lobna; een stad, gelegen in den stam van Juda, Jos 15:42, en den priesters uit het huis van Aäron tot een woning gegeven, Jos 21:13.

³⁰ En de Heere gaf dezelve ook in de hand van Israël, met haar koning; en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was; hij liet daarin geen overigen overblijven; en hij deed derzelver koning, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had.

³¹ Toen toog Jozua voort, en gans Israël met hem, van Libna naar Lachis; en hij belegerde haar en krijgde tegen haar.¹

1. Lachis; Dit was een sterke stad, gelegen aan de uiterste palen van den stam van Juda, tegen het westen, Jos 15:39.

³² En de Heere gaf Lachis in de hand van Israël; en hij nam haar in op den tweeden dag, en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, naar alles, wat hij Libna gedaan had.¹

1. op den tweeden dag, Te weten, nadat hij met het leger daarvoor gekomen was.

³³ Toen trok Horam, de koning van Gezer, op, om Lachis te helpen; maar Jozua sloeg hem en zijn volk, totdat hij hem geen overigen overliet.¹

1. Gezer, Een stad, gelegen in den stam van Efraïm, Jos 16:3, Jos 16:10; Jdg 1:29.

³⁴ En Jozua trok voort van Lachis naar Eglon, en gans Israël met hem; en zij belegerden haar en krijgden tegen haar.¹

1. Eglon, Een stad, gelegen in den stam van Juda, Jos 15:39, omtrent vijf mijlen van Jeruzalem, naar het zuiden, en drie mijlen van Emmaus.

³⁵ En zij namen haar in ten zelven dage, en sloegen haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, verbande hij op denzelven dag, naar alles, wat hij aan Lachis gedaan had.¹