^{1 1} Zult gij den Leviathan met den angel trekken, of zijn tong met een koord, dat gij laat nederzinken?

1. (40:20)

^{2 1} Zult gij hem een bieze in den neus leggen, of met een doorn zijn kaak doorboren?

1. (40:21)

^{3 1} Zal hij aan u veel smekingen maken? Zal hij zachtjes tot u spreken?

1. (40:22)

^{4 1} Zal hij een verbond met u maken? Zult gij hem aannemen tot een eeuwigen slaaf?

1. (40:23)

^{5 1} Zult gij met hem spelen gelijk met een vogeltje, of zult gij hem binden voor uw jonge dochters?

1. (40:24)

^{6 1} Zullen de metgezellen over hem een maaltijd bereiden? Zullen zij hem delen onder de kooplieden?

1. (40:25)

^{7 1} Zult gij zijn huis met haken vullen, of met een visserskrauwel zijn hoofd?

1. (40:26)

^{8 1} Leg uw hand op hem, gedenk des strijds, doe het niet meer.

1. (40:27)

^{9 1} Zie, zijn hoop zal feilen; zal hij ook voor zijn gezicht nedergeslagen worden?

1. (40:28)

^{10 1} Niemand is zo koen, dat hij hem opwekken zou; wie is dan hij, die zich voor Mijn aangezicht stellen zou?

1. (41:1)

^{11 1} Wie heeft Mij voorgekomen, dat Ik hem zou vergelden? Wat onder den gansen hemel is, is het Mijne.

1. (41:2)

^{12 1} Ik zal zijn leden niet verzwijgen, noch het verhaal zijner sterkte, noch de bevalligheid zijner gestaltenis.

1. (41:3)

^{13 1} Wie zou het opperste zijns kleeds ontdekken? Wie zou met zijn dubbelen breidel hem aankomen?

1. (41:4)

^{14 1} Wie zou de deuren zijns aangezichts opendoen? Rondom zijn tanden is verschrikking.

1. (41:5)

^{15 1} Zeer uitnemend zijn zijn sterke schilden, elkeen gesloten als met een nauwdrukkend zegel.

1. (41:6)

^{16 1} Het een is zo na aan het andere, dat de wind daar niet kan tussen komen.

1. (41:7)

^{17 1} Zij kleven aan elkander, zij vatten zich samen, dat zij zich niet scheiden.

1. (41:8)

^{18 1} Elk een zijner niezingen doet een licht schijnen; en zijn ogen zijn als de oogleden des dageraads.

1. (41:9)

^{19 1} Uit zijn mond gaan fakkelen, vurige vonken raken er uit.

1. (41:10)

^{20 1} Uit zijn neusgaten komt rook voort, als uit een ziedenden pot en ruimen ketel.

1. (41:11)

^{21 1} Zijn adem zou kolen doen vlammen, en een vlam komt uit zijn mond voort.

1. (41:12)

^{22 1} In zijn hals herbergt de sterkte; voor hem springt zelfs de droefheid van vreugde op.

1. (41:13)

^{23 1} De stukken van zijn vlees kleven samen; elkeen is vast in hem, het wordt niet bewogen.

1. (41:14)

^{24 1} Zijn hart is vast gelijk een steen; ja, vast gelijk een deel van den ondersten molensteen.

1. (41:15)

^{25 1} Van zijn verheffen schromen de sterken; om zijner doorbrekingen wille ontzondigen zij zich.

1. (41:16)

^{26 1} Raakt hem iemand met het zwaard, dat zal niet bestaan, spies, schicht noch pantsier.

1. (41:17)

^{27 1} Hij acht het ijzer voor stro, en het staal voor verrot hout.

1. (41:18)

^{28 1} De pijl zal hem niet doen vlieden, de slingerstenen worden hem in stoppelen veranderd.

1. (41:19)

^{29 1} De werpstenen worden van hem geacht als stoppelen, en hij belacht de drilling der lans.

1. (41:20)

^{30 1} Onder hem zijn scherpe scherven; hij spreidt zich op het puntachtige, als op slijk.

1. (41:21)

^{31 1} Hij doet de diepte zieden gelijk een pot; hij stelt de zee als een apothekerskokerij.

1. (41:22)

^{32 1} Achter zich verlicht hij het pad; men zou den afgrond voor grijzigheid houden.

1. (41:23)

^{33 1} Op de aarde is niets met hem te vergelijken, die gemaakt is om zonder schrik te wezen.

1. (41:24)

^{34 1} Hij aanziet alles, wat hoog is, hij is een koning over alle jonge hoogmoedige dieren.

1. (41:25)