¹ Dit zijn ook spreuken van Salomo, die de mannen van Hizkia, den koning van Juda, uitgeschreven hebben.

² Het is Gods eer een zaak te verbergen; maar de eer der koningen een zaak te doorgronden.

³ Aan de hoogte des hemels, en aan de diepte der aarde, en aan het hart der koningen is geen doorgronding.

⁴ Doe het schuim van het zilver weg, en er zal een vat voor den smelter uitkomen;

⁵ Doe den goddelozen weg van het aangezicht des konings, en zijn troon zal door gerechtigheid bevestigd worden.

⁶ Praal niet voor het aangezicht des konings, en sta niet in de plaats der groten;

⁷ Want het is beter, dat men tot u zegge: Kom hier bovenaan, dan dat men u vernedere voor het aangezicht eens prinsen, dien uw ogen gezien hebben.

⁸ Vaar niet haastelijk voort om te twisten, opdat gij misschien in het laatste daarvan niet wat doet, als uw naaste u zou mogen beschaamd hebben.

⁹ Twist uw twistzaak met uw naaste; maar openbaar het heimelijke van een ander niet;

¹⁰ Opdat degene, die het hoort, u niet smade; want uw kwaad gerucht zou niet afgekeerd worden.

¹¹ Een rede, op zijn pas gesproken, is als gouden appelen in zilveren gebeelde schalen.

¹² Een wijs bestraffer bij een horend oor, is een gouden oorsiersel, en een halssieraad van het fijnste goud.

¹³ Een trouw gezant is dengenen, die hem zenden, als de koude der sneeuw ten dage des oogstes; want hij verkwikt zijns heren ziel.

¹⁴ Een man, die zichzelven beroemt over een valse gift, is als wolken en wind, waar geen regen bij is.

¹⁵ Een overste wordt door lankmoedigheid overreed; en een zachte tong breekt het gebeente.

¹⁶ Hebt gij honig gevonden, eet dat u genoeg is; opdat gij misschien daarvan niet zat wordt, en dien uitspuwt.

¹⁷ Spaar uw voet van het huis uws naasten, opdat hij niet zat van u worde, en u hate.

¹⁸ Een man, tegen zijn naaste een valse getuigenis sprekende, is een hamer, en zwaard, en scherpe pijl.

¹⁹ Het vertrouwen op een trouweloze, ten dage der benauwdheid, is als een gebroken tand en verstuikte voet.

²⁰ Die liederen zingt bij een treurig hart, is gelijk hij, die een kleed aflegt ten dage der koude, en edik op salpeter.

²¹ Indien dengene, die u haat, hongert, geef hem brood te eten; en zo hij dorstig is, geef hem water te drinken;

²² Want gij zult vurige kolen op zijn hoofd hopen, en de HEERE zal het u vergelden.

²³ De noordenwind verdrijft den regen, en een vergramd aangezicht de verborgen tong.

²⁴ Het is beter te wonen op een hoek van het dak, dan met een kijfachtige huisvrouw, en dat in een huis van gezelschap.

²⁵ Een goede tijding uit een ver land is als koud water op een vermoeide ziel.

²⁶ De rechtvaardige, wankelende voor het aangezicht des goddelozen, is een beroerde fontein, en verdorven springader.

²⁷ Veel honigs te eten is niet goed; maar de onderzoeking van de heerlijkheid van zulke dingen is eer.

²⁸ Een man, die zijn geest niet wederhouden kan, is een opengebrokene stad zonder muur.