Rozdział 26

¹ Wtedy cały lud Judy wziął Uzjasza¹, który miał szesnaście lat, i ustanowił go królem w miejsce jego ojca Amazjasza.

1. 2Krl 14,21-22; 15,1.

² Ten odbudował Elat i przywrócił go do Judy, kiedy król już zasnął ze swoimi ojcami.

³ Uzjasz miał szesnaście lat, kiedy zaczął królować, i królował pięćdziesiąt dwa lata w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jekolia, była z Jerozolimy.

⁴ Czynił on to, co prawe w oczach Pana, według wszystkiego, co czynił jego ojciec Amazjasz.

⁵ I szukał Boga, dopóki żył Zachariasz¹, który miał rozeznanie w widzeniach Bożych². A przez te wszystkie dni, kiedy szukał Pana, Bóg darzył go powodzeniem.

1. 2Krn 24,2.
2. Rdz 41,15; Dn 1,17.

⁶ Wyruszył do walki z Filistynami, zburzył mury Gat, Jabne i Aszdodu, a odbudował miasta w okolicy Aszdodu i w ziemi Filistynów.

⁷ Wspomagał go bowiem Bóg przeciw Filistynom¹ i Arabom, którzy mieszkali w Gur-Baal, i przeciw Meunitom.

1. 2Krn 21,16.

⁸ Ammonici dawali Uzjaszowi daniny¹, a sława jego imienia rozeszła się aż do wejścia do Egiptu, bo wielce się umocnił.

1. 2Krn 17,11; 2Sm 8,2.

⁹ I Uzjasz zbudował wieże w Jerozolimie nad Bramą Narożną, nad Bramą Doliny i nad Narożnikiem i umocnił je.

¹⁰ Zbudował też wieże na pustyni i wykopał wiele studni, ponieważ miał bardzo dużo stad, zarówno w dolinach, jak i na równinach, także rolników i uprawiających winnice na górach i na Karmelu. Był bowiem rozmiłowany w uprawie ziemi.

¹¹ Uzjasz miał też wojsko gotowe do bitwy, które wyruszało na wojnę w odliczonych oddziałach, według spisu dokonanego przez pisarza Jejela i urzędnika Maasejasza, pod nadzorem Chananiasza, jednego z dowódców króla.

¹² Całkowita liczba naczelników rodów postawionych nad dzielnymi wojownikami wynosiła dwa tysiące sześciuset.

¹³ A pod ich rozkazami stało wojsko złożone z trzystu siedmiu tysięcy pięciuset wojowników gotowych do wojny z wielką siłą, aby wesprzeć króla przeciw wrogowi.

¹⁴ Uzjasz przygotował całemu wojsku tarcze, włócznie, hełmy, pancerze, łuki oraz kamienie do proc.

¹⁵ Sporządził w Jerozolimie machiny wojenne wymyślone przez zdolnych ludzi, aby stały na wieżach i na narożnikach w celu ciskania strzał i wielkich kamieni. Jego sława rozeszła się daleko, ponieważ doznawał cudownej pomocy, aż stał się potężny.

¹⁶ Ale kiedy się umocnił, uniosło się jego serce ku jego własnej zgubie. Zgrzeszył przeciw Panu¹, swemu Bogu, gdyż wszedł do świątyni Pana², aby palić kadzidło na ołtarzu kadzenia.

1. Lb 16,8-10; 1Sm 13,9-14.
2. 2Krl 16,12-13.

¹⁷ Wszedł za nim kapłan Azariasz¹, a z nim osiemdziesięciu kapłanów Pana, odważnych mężczyzn.

1. 1Krn 6,10.

¹⁸ I sprzeciwili się królowi Uzjaszowi, i powiedzieli mu: Nie do ciebie, Uzjaszu, należy palenie kadzidła Panu¹, lecz do kapłanów, synów Aarona, którzy są poświęceni², aby palić kadzidło. Wyjdź ze świątyni. Zgrzeszyłeś bowiem i nie przynosi ci to chwały od Pana Boga.

1. Lb 16,40.
2. Wj 30,7-8.

¹⁹ Wtedy Uzjasz rozgniewał się, mając w ręku kadzielnicę, by spalić kadzidło. A gdy pałał gniewem na kapłanów, pojawił się trąd na jego czole przed kapłanami w domu Pana, przy ołtarzu kadzenia.

²⁰ Kiedy najwyższy kapłan Azariasz i wszyscy kapłani spojrzeli na niego, oto miał trąd na czole. Wypchnęli go więc stamtąd, a i on sam spieszył się z wyjściem, bo dotknął go Pan.

²¹ I tak król Uzjasz¹ był trędowaty aż do dnia swojej śmierci i jako trędowaty mieszkał w domu odosobnienia². Został bowiem wyłączony z domu Pana. W tym czasie jego syn Jotam zarządzał domem królewskim i sądził lud ziemi.

1. 2Krl 15,5.
2. Kpł 13,46; Lb 5,2.

²² A pozostałe dzieje Uzjasza, od pierwszych do ostatnich, opisał prorok Izajasz¹, syn Amosa.

1. Iz 1,1.

²³ Zasnął więc Uzjasz¹ ze swoimi ojcami i pogrzebali go z nimi na polu grobów królewskich, gdyż mówili: Trędowaty jest. A jego syn Jotam królował w jego miejsce.

1. 2Krl 15,7; Iz 6,1.