¹ Kiel neĝo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsaĝulo.

² Kiel birdo forleviĝas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkaŭza malbeno ne efektiviĝas.

³ Vipo estas por ĉevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsaĝuloj.

⁴ Ne respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke vi mem ne fariĝu egala al li.

⁵ Respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco, Por ke li ne estu saĝulo en siaj propraj okuloj.

⁶ Kiu komisias aferon al malsaĝulo, Tiu tranĉas al si la piedojn kaj sin suferigas.

⁷ Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

⁸ Kiel iu, kiu alligas ŝtonon al ĵetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsaĝulo.

⁹ Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

¹⁰ Kompetentulo ĉion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsaĝulojn.

¹¹ Kiel hundo revenas al sia vomitaĵo, Tiel malsaĝulo ripetas sian malsaĝaĵon.

¹² Ĉu vi vidas homon, kiu estas saĝa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.

¹³ Maldiligentulo diras: Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.

¹⁴ Pordo turniĝas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.

¹⁵ Maldiligentulo ŝovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi ĝin al sia buŝo.

¹⁶ Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli saĝa, Ol sep veraj saĝuloj.

¹⁷ Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.

¹⁸ Kiel frenezulo, kiu ĵetas fajron, Sagojn, kaj morton,

¹⁹ Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras: Mi ja ŝercas.

²⁰ Kie ne estas ligno, estingiĝas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, ĉesiĝas malpaco.

²¹ Karbo servas por ardaĵo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.

²² La vortoj de kalumnianto estas kiel frandaĵoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.

²³ Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita arĝento, kiu kovras argilaĵon.

²⁴ Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.

²⁵ Kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li; Ĉar sep abomenaĵoj estas en lia koro.

²⁶ Kiu trompe kaŝas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.

²⁷ Kiu fosas foson, tiu falos en ĝin; Kaj kiu rulas ŝtonon, al tiu ĝi revenos.

²⁸ Mensogema lango malamas tiujn, kiujn ĝi dispremis; Kaj hipokrita buŝo kaŭzas pereon.