¹ Beter een arme, die onberispelijk wandelt, Dan een rijke, die verkeerde wegen gaat.

² Zonder verstand deugt zelfs de ijver niet; Wie te haastig loopt, doet een misstap.

³ Door zijn dwaasheid komt de mens op het verkeerde pad, Maar hij zelf wijt het aan Jahweh!

⁴ Rijkdom maakt vele vrienden, Een arme raakt zijn vrienden kwijt.

⁵ Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal niet ontkomen.

⁶ Velen dingen naar de gunst van een voorname; Wie geschenken geeft, heeft allen tot vriend.

⁷ Als een arme al door zijn broers wordt gehaat, Hoever zullen zijn vrienden zich dan van hem terugtrekken! Wie te veel spreekt, wordt een meester in de boosheid; Wie woorden najaagt, ontkomt niet.

⁸ Wie verstand verwerft, heeft zichzelven lief; Wie inzicht bewaart, zal het goede ondervinden.

⁹ Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal omkomen.

¹⁰ Weelde staat een dwaas evenmin, Als een knecht het heersen over vorsten.

¹¹ Wijsheid maakt den mens lankmoedig; Hij gaat er groot op, een misstap te vergeven.

¹² Een toornig koning brult als een leeuw, Maar als dauw op het groen is zijn gunst.

¹³ Een dwaas kind is een ramp voor zijn vader, Het getwist van een vrouw een gestadig druppelend lek.

¹⁴ Huis en have worden van vader geërfd, Maar een verstandige vrouw komt van Jahweh.

¹⁵ Luiheid verwekt een diepe slaap, Een trage geest moet honger lijden.

¹⁶ Wie de geboden in acht neemt, behoedt zichzelf; Wie niet past op zijn wandel, zal sterven.

¹⁷ Wie goed is voor een arme, leent aan Jahweh; Hij zal hem zijn weldaad vergelden.

¹⁸ Tuchtig uw kind, zo lang er nog hoop is; Maar laat u niet vervoeren tot toorn.

¹⁹ Een driftig mens zal moeten boeten; Wilt ge hem helpen, ge maakt het nog erger.

²⁰ Luister naar raad, en neem vermaning aan, Opdat ge tenslotte wijs moogt zijn.

²¹ Vele plannen gaan er om in den mens, Maar het besluit van Jahweh, dàt komt tot stand.

²² Goedheid strekt den mens tot gewin, Beter arm te zijn dan wreed

²³ Het ontzag voor Jahweh leidt ten leven; Men rust dan tevreden, niet door rampen bezocht.

²⁴ Als een luiaard zijn hand in de schotel heeft gestoken, Brengt hij haar nog niet eens naar de mond.

²⁵ Slaat ge een spotter, dan wordt de onervarene wijs; Vermaant ge een verstandig mens, hij leert er nog uit.

²⁶ Wie zijn vader mishandelt, zijn moeder verjaagt, Is een kind, dat beschaamt en te schande maakt.

²⁷ Mijn zoon, houdt ge op, naar vermaning te luisteren, Dan dwaalt ge af van verstandige taal.

²⁸ Een kwaadwillige getuige spot met het recht, De mond der bozen stort onrecht uit.

²⁹ Voor de spotters liggen roeden gereed, En slagen voor de rug van de dwazen.