¹ Als ge bij den koning aan tafel zit, Let dan enkel op wat voor u staat,

² En zet een mes op uw keel Als ge een goede eetlust hebt;

³ Wees niet belust op zijn lekkernijen, Want ze zijn een bedriegelijke spijs.

⁴ Doe geen moeite, om rijkdom te verwerven, Zie van uw voornemen af;

⁵ Zodra ge uw zinnen daarop zet, Is hij al heen! Want hij maakt zich vleugels, En vliegt als een arend de lucht in.

⁶ Ga niet eten bij een vrek, Wees niet belust op zijn lekkernijen;

⁷ Want het is iemand, die bij zichzelf zit te rekenen, Die "Eet en drink" tot u zegt, maar het niet meent.

⁸ De spijs, die ge gegeten hebt, spuwt ge weer uit, En uw vriendelijke woorden hebt ge verspild.

⁹ Spreek niet ten aanhoren van een dwaas; Hij geeft niets om uw wijze woorden.

¹⁰ Verleg de grenzen van weduwen niet En raak niet aan de akker van wezen;

¹¹ Want hun Losser is sterk, Hij neemt het voor hen tegen u op.

¹² Neem een vermaning wel ter harte Open uw oren voor verstandige taal.

¹³ Ge moet een knaap geen vermaning sparen, Al slaat ge hem met een stok, hij gaat er niet van dood;

¹⁴ Want als ge hem met een stok hebt geslagen, Hebt ge hem van de onderwereld gered.

¹⁵ Mijn kind, als úw hart wijs is, Zal ook mijn hart zich verheugen;

¹⁶ Mijn ziel zal jubelen, Als uw lippen juiste dingen zeggen.

¹⁷ Laat uw hart niet jaloers zijn op zondaars, Maar ijveren voor de vrees voor Jahweh, iedere dag;

¹⁸ Als ge die bewaart, is er toekomst, En zal uw verwachting niet worden beschaamd.

¹⁹ Mijn zoon, luister en wees wijs, Breng uw hart op het rechte pad.

²⁰ Doe niet mee met wijnslempers, Met hen, die zich aan vlees te buiten gaan;

²¹ Want een drinker en een veelvraat verarmt, De roes hult iemand in lompen.

²² Luister naar uw vader, die u heeft verwekt, Minacht uw moeder niet, als ze oud is geworden.

²³ Verwerf u waarheid, en verkoop ze niet, Wijsheid, tucht en inzicht.

²⁴ Innig verheugt zich de vader van een rechtschapene, Wie een wijze baarde, beleeft genoegen aan hem:

²⁵ Zo moge uw vader zich over u verheugen, Zij zich verblijden, die u ter wereld bracht.

²⁶ Mijn zoon, schenk mij uw hart, Laat uw ogen op mijn wegen letten;

²⁷ Want een deerne is een diepe kuil, Een vreemde vrouw een nauwe put.

²⁸ Ja, zij ligt op de loer als een rover, En maakt vele mensen ontrouw.

²⁹ Waar klinkt ach, en waar klinkt wee; Waar heerst twist, waar nijpen de zorgen? Waar worden zonder reden wonden geslagen, Waar worden de blikken beneveld?

³⁰ Waar men nog laat aan de wijn zit, Waar men komt, om de drank te keuren.

³¹ Zie niet om naar de wijn, hoe rood hij is, Hoe hij fonkelt in het glas. Wel glijdt hij zachtjes naar binnen, Vloeiend langs lippen en tanden.

³² Maar ten leste bijt hij als een slang, Is hij giftig als een adder.

³³ Uw ogen zien vreemde dingen, Uw hart slaat wartaal uit;

³⁴ Ge voelt u als iemand, die dobbert op zee, Als een matroos bij zware storm:

³⁵ "Ze hebben me geslagen, en ik voelde het niet, Ze hebben me gebeukt, en ik merkte het niet! Wanneer ben ik weer wakker? Dan ga ik er nog eens op uit!"