¹ Als sneeuw bij zomer, en regen bij oogst: Zo slecht past eerbetoon bij een dwaas.

² Als een vogel, die fladdert, en een zwaluw, die vliegt: Zo is een onverdiende verwensing; zij treft geen doel.

³ Voor het paard een zweep, voor den ezel een toom, Voor de rug der dwazen een stok.

⁴ Antwoord een dwaas niet naar zijn dwaasheid, Anders mocht ge zelf eens op hem lijken.

⁵ Antwoord een dwaas naar zijn dwaasheid, Anders denkt hij nog, dat hij wijs is

⁶ Men snijdt zich de voeten af en mishandelt zichzelf, Wie een dwaas een boodschap laat doen.

⁷ Voor een lamme hebben zijn benen geen nut; Zo is het met een spreuk in de mond van dwazen.

⁸ Als iemand, die een kei bij een edelsteen legt, Is hij, die eerbetoon schenkt aan een dwaas

⁹ Als een doornstok in de hand van een dronkaard, Is een spreuk in de mond van dwazen.

¹⁰ Als een schutter, die alle voorbijgangers verwondt, Is hij, die een dwaas en een dronkaard in dienst neemt.

¹¹ Als een hond, die naar zijn braaksel terugkeert, Is een dwaas, die zijn dwaasheid herhaalt.

¹² Als ge iemand ziet, die meent dat hij wijs is: Dan is er meer hoop voor een dwaas dan voor hem.

¹³ De luiaard zegt: "Er loopt een wild beest op de weg, Er is een leeuw in de straten!"

¹⁴ Zoals een deur draait op haar hengsels, Zo draait een luiaard zich om in zijn bed.

¹⁵ Al heeft een luiaard zijn hand in de schotel gestoken, Hij is nog te traag, om haar naar de mond te brengen.

¹⁶ Een luiaard denkt, dat hij wijzer is Dan zeven mensen, die verstandige antwoorden geven.

¹⁷ Als iemand, die een hond bij zijn staart pakt, Is hij, die zich bemoeit met een twist, die hem niet raakt.

¹⁸ Als iemand, die als een dolleman Dodelijke fakkels en pijlen wegslingert,

¹⁹ Zo is de man, die zijn naaste bedriegt, En dan zegt: Ik deed het maar voor de grap!

²⁰ Bij gebrek aan hout gaat het vuur uit; Waar geen lastertong is, bedaart de twist.

²¹ Een blaasbalg bij gloeiende kolen, en hout op het vuur: Zo is een twistziek mens bij het ruziestoken.

²² De woorden van een lastertong zijn als lekkernijen, Ze glijden af naar het diepst van de maag.

²³ Als een aarden pot, met zilverglazuur overtrokken, Zijn vleiende woorden, als het hart ze niet meent.

²⁴ De vijand veinst met zijn lippen, Maar innerlijk bergt hij bedrog.

²⁵ Al spreekt hij vriendelijk, vertrouw hem niet; Want zeven gruwelen zijn in zijn hart.

²⁶ Al weet iemand zijn haat bedriegelijk te verbergen, Zijn slechtheid komt in de vergadering aan het licht.

²⁷ Wie een kuil graaft, valt er zelf in; Wie een steen voortwentelt, op hem rolt die terug.

²⁸ Een leugentong haat oprechtheid, Een gladde tong verwekt onrust.