Rozdział 1

¹ Widzenie Abdiasza. Tak mówi Pan Bóg o Edomie¹: Usłyszeliśmy wieść od Pana, a posłaniec został wysłany do narodów: Powstańcie, wyruszmy przeciwko niemu do bitwy.

1. Ps 137,7; Iz 34,1-15; Iz 63,1-6; Jr 49,7-22; Ez 25,12-13.

² Oto uczyniłem cię małym wśród narodów, jesteś bardzo wzgardzony.

³ Pycha twego serca zwiodła cię, ty, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, masz swoje mieszkanie na wysokości; ty, który mówisz w swoim sercu: Któż mnie ściągnie na ziemię?

⁴ Choćbyś wywyższył się jak orzeł, choćbyś założył swoje gniazdo wśród gwiazd, stamtąd cię strącę, mówi Pan.

⁵ Jakże jesteś zniszczony! Gdyby złodzieje przyszli do ciebie, gdyby rabusie zjawili się w nocy, czy nie kradliby tyle, ile potrzebują? Gdyby przyszli do ciebie zbieracze winogron, czy nie zostawiliby trochę winogron?

⁶ Jakże przeszukane są skarby Ezawa, a przetrząśnięte jego skryte rzeczy!

⁷ Aż do granicy wypchnęli cię wszyscy twoi sprzymierzeńcy. Ci, z którymi miałeś pokój, zdradzili cię i pokonali; ci, którzy jedli twój chleb, zranili cię zdradliwie. Nie ma zrozumienia u niego.

⁸ Czyż w owym dniu – mówi Pan – nie wytracę mędrców z Edomu, a rozumu – z góry Ezawa?

⁹ I tak się zlękną twoi mocarze, Temanie¹, że wszyscy z góry Ezawa zostaną wycięci.

1. Rdz 36,11; 1Krn 1,45; Jr 49,7.20.

¹⁰ Z powodu przemocy wobec twego brata Jakuba okryje cię hańba i zostaniesz wykorzeniony na wieki.

¹¹ W dniu, gdy stałeś naprzeciwko, w dniu, gdy obcy brali do niewoli jego wojsko i gdy cudzoziemcy wchodzili w jego bramy i o Jerozolimę rzucali losy, to ty byłeś też jak jeden z nich.

¹² Nie powinieneś był patrzeć na dzień swego brata, w dniu jego pojmania, ani cieszyć się z powodu synów Judy w dniu ich zniszczenia, ani mówić zuchwale w dniu ucisku.

¹³ Nie powinieneś był wchodzić w bramę mojego ludu w dniu jego klęski ani patrzeć na jego nieszczęście w dniu jego klęski, ani wyciągać swej ręki po jego mienie w dniu jego klęski;

¹⁴ Nie powinieneś był stać na rozstaju dróg, aby wytracić tych, którzy uciekali, ani wydać tych, którzy pozostali spośród nich w dniu ucisku.

¹⁵ Bliski bowiem jest dzień Pana dla wszystkich narodów. Jak ty postępowałeś, tak postąpią z tobą. Twoja odpłata spadnie na twoją głowę.

¹⁶ Bo jak wy piliście na mojej świętej górze, tak będą stale pić wszystkie narody; będą pić i pochłaniać, aż będzie z nimi tak, jakby ich nigdy nie było.

¹⁷ A na górze Syjon będzie wybawienie¹ i będzie ona święta, a dom Jakuba posiądzie swoje posiadłości.

1. Jl 2,32.

¹⁸ Dom Jakuba stanie się ogniem¹, a dom Józefa płomieniem, dom Ezawa zaś ścierniskiem. Podpalą go i strawią, i nikt nie pozostanie z domu Ezawa, bo Pan to powiedział.

1. Ez 25,14; Dn 11,41.

¹⁹ Ci z krainy południa odziedziczą górę Ezawa¹, ci z równiny – Filistynów². Posiądą też krainę Efraima i krainę Samarii, a Beniamin posiądzie Gilead.

1. Am 9,12.
2. So 2,7.

²⁰ A wygnańcy tego wojska z synów Izraela posiądą to, co należało do Kananejczyków aż do Sarepty; wygnańcy zaś z Jerozolimy, którzy są w Sefarad, posiądą miasta na południu.

²¹ I wstąpią wybawiciele na górę Syjon, aby sądzić górę Ezawa. I królestwo będzie należeć do Pana.