Rozdział 1

¹ Słowo Pana, które doszło do Sofoniasza, syna Kusziego, syna Gedaliasza, syna Amariasza, syna Ezechiasza, za dni Jozjasza¹, syna Amona, króla Judy.

1. 2Krl 22,1-20; 2Krn 34,1-33; Jr 1,2; 22,11.

² Zgładzę całkowicie wszystko z powierzchni tej ziemi, mówi Pan.

³ Zgładzę ludzi i zwierzęta, zgładzę ptactwo niebieskie i ryby morskie, i zgorszenia wraz z bezbożnymi. Wykorzenię człowieka z powierzchni tej ziemi, mówi Pan.

⁴ Wyciągnę bowiem swoją rękę na Judę i na wszystkich mieszkańców Jerozolimy; wykorzenię z tego miejsca pozostałości Baala i imiona bałwochwalczych kapłanów wraz z kapłanami;

⁵ I tych, którzy na dachach oddają pokłon wojsku niebieskiemu¹; i tych, którzy oddają pokłon, przysięgając na Pana i na Milkoma;

1. 2Krl 23,12; Jr 19,13.

⁶ I tych, którzy się odwracają od naśladowania Pana i którzy nie szukali Pana ani o niego nie pytali.

⁷ Umilknij przed obliczem Pana Boga, gdyż bliski jest dzień Pana. Pan bowiem przygotował ofiarę i poświęcił swoich zaproszonych.

⁸ I stanie się w dniu ofiary Pana, że ukarzę książąt i synów króla oraz wszystkich, którzy się ubierają w szaty cudzoziemskie.

⁹ Ukarzę też w tym dniu tych, którzy przeskakują próg, którzy napełniają domy swoich panów grabieżą i bezprawiem.

¹⁰ W tym dniu, mówi Pan, będzie słychać głos wołania od Bramy Rybnej, zawodzenie od drugiej strony miasta i wielki trzask od pagórków.

¹¹ Zawódźcie, mieszkańcy Maktesz, bo będzie zniszczony cały lud kupiecki, będą wykorzenieni wszyscy, którzy noszą srebro.

¹² I stanie się w tym czasie, że będę przeszukiwał Jerozolimę z pochodniami i ukarzę mężczyzn, którzy spoczywali na swoich drożdżach¹, mówiąc w swoim sercu: Pan nie uczyni dobrze ani źle nie uczyni.

1. Jr 48,11; Am 6,1.

¹³ Dlatego ich mienie będzie łupem, a ich domy – spustoszeniem. Pobudują domy, lecz nie będą w nich mieszkać; zasadzą winnice, ale nie będą pić z nich wina.

¹⁴ Bliski jest wielki dzień Pana¹, bliski jest i bardzo szybko nadchodzi głos dnia Pana. Tam nawet mocarz zawoła gorzko.

1. Jl 2,1.11.

¹⁵ Ten dzień będzie dniem gniewu¹, dniem utrapienia i ucisku, dniem ruiny i spustoszenia, dniem ciemności i mroku, dniem obłoku i gęstych chmur;

1. Iz 22,5; Jr 30,7; Jl 2,2.11; Am 5,18.

¹⁶ Dniem trąby i trąbienia przeciwko miastom warownym i przeciwko basztom wysokim.

¹⁷ Ścisnę ludzi utrapieniem, tak że będą chodzić jak ślepi, ponieważ zgrzeszyli przeciwko Panu. Ich krew będzie rozlana jak proch, a ich ciała – jak gnój.

¹⁸ Ani ich srebro, ani ich złoto¹ nie zdołają ich wybawić w dniu gniewu Pana, bo cała ziemia będzie pożarta ogniem jego zapalczywości. Z pewnością bowiem dokona rychłego końca wszystkich mieszkańców ziemi.

1. Prz 11,4; Ez 7,19.

Rozdział 2

¹ Zbierzcie się, zbierzcie, narodzie wstrętny;

² Zanim wyjdzie dekret i dzień przeminie jak plewy; zanim przyjdzie na was zapalczywość gniewu Pana, zanim przyjdzie na was dzień gniewu Pana.

³ Szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy wypełniacie jego prawo¹; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, może ukryjecie się w dniu gniewu Pana.

1. Prz 21,15.

⁴ Gaza bowiem będzie opuszczona i Aszkelon spustoszony, Aszdod w południe wyrzucą, a Ekron będzie wykorzeniony.

⁵ Biada mieszkańcom wybrzeża morskiego, narodowi Keretytów! Słowo Pana jest przeciwko wam, Kanaanie, ziemio Filistynów; wytracę cię tak, że nie będzie żadnego mieszkańca.

⁶ Wybrzeże morskie będzie przeznaczone na schroniska i budki dla pasterzy, i na zagrody dla trzód.

⁷ Wybrzeże też przypadnie reszcie domu Judy i będą na nim wypasać. W domach Aszkelonu będą się kłaść wieczorem, gdyż nawiedzi ich Pan, ich Bóg, i odwróci ich niewolę.

⁸ Słyszałem obelgi Moabu i lżenie synów Ammona, którymi urągali mojemu ludowi i wynosili się na jego granicach.

⁹ Dlatego jak żyję, mówi Pan zastępów, Bóg Izraela, Moab stanie się jak Sodoma, a synowie Ammona jak Gomora – miejscem pokrzyw, dołem soli i pustynią aż na wieki. Resztka mego ludu złupi ich i pozostali z mego ludu posiądą ich.

¹⁰ To ich spotka za ich pychę, gdyż lżyli i wynosili się nad lud Pana zastępów.

¹¹ Pan okaże się dla nich straszny, bo sprawi, że zmarnieją wszyscy bogowie ziemi; i wszystkie wyspy pogan będą mu oddawać pokłon, każdy ze swego miejsca.

¹² Wy też, Etiopczycy, będziecie pobici moim mieczem.

¹³ Wyciągnie bowiem swoją rękę na północ i wytraci Asyrię¹; zamieni Niniwę w spustoszenie i suchy obszar jak pustynię.

1. Iz 10,12; Ez 31,3; Na 1,1; 2,10; 3,15.18.

¹⁴ I będą się w niej wylegiwać trzody, wszelkie zwierzęta narodów; i pelikan, i bąk na głowicach jej kolumn będą nocować, ich głos będzie słychać w oknach, jej filary spustoszą, gdyż zerwą cedrowe obicie.

¹⁵ Takie będzie to wesołe miasto, które mieszkało bezpiecznie i mówiło w swoim sercu: Ja jestem i oprócz mnie nie ma innego. Jakże stało się spustoszeniem, legowiskiem zwierząt! Każdy, kto będzie przechodził obok niego, zaświśnie i machnie ręką.

Rozdział 3

¹ Biada brudnemu i splugawionemu miastu ucisku!

² Nie słuchało głosu ani nie przyjmuje upomnienia, nie zaufało Panu, nie zbliżyło się do swego Boga.

³ Jego książęta pośrodku niego są lwami ryczącymi, jego sędziowie są wilkami nocnymi, które nie gryzą kości aż do rana.

⁴ Jego prorocy są lekkomyślni, to ludzie przewrotni; jego kapłani zbezcześcili świątynię, pogwałcili prawo.

⁵ Pan sprawiedliwy jest pośród niego, nie czyni nieprawości; każdego poranka wystawia swój sąd na światłość i nie zawodzi; lecz złośnik nie zna wstydu.

⁶ Wykorzeniłem narody, ich baszty są spustoszone, spustoszyłem ich ulice, tak że nikt nie przechodzi. Ich miasta są zniszczone, tak że nie ma ani człowieka, ani żadnego mieszkańca.

⁷ Powiedziałem: Teraz na pewno będziesz się mnie bać, przyjmiesz upomnienie, aby nie zostało zniszczone twoje mieszkanie, jakkolwiek cię ukarzę. Ale wstali rano i psuli wszystkie swoje czyny.

⁸ Dlatego oczekujcie mnie, mówi Pan, do dnia, w którym powstanę do łupu. Postanowiłem bowiem zebrać narody i zgromadzić królestwa, aby wylać na nie swoje rozgniewanie, całą zapalczywość swojego gniewu. Zaprawdę, cała ziemia będzie pożarta ogniem mojej gorliwości.

⁹ Wówczas bowiem przywrócę narodom czyste wargi, aby wszyscy wzywali imienia Pana i służyli mu jednomyślnie.

¹⁰ Zza rzek Etiopii przyniosą mi dary moi czciciele, córa moich rozproszonych.

¹¹ W tym dniu nie zawstydzisz się z powodu wszystkich twoich uczynków, którymi wystąpiłeś przeciwko mnie. Wtedy bowiem usunę spośród ciebie tych, którzy chełpią się twoją sławą¹, i już nie będziesz się wywyższać na mojej świętej górze.

1. Jr 7,4; Mi 3,11; Mt 3,9.

¹² I pozostawię pośród ciebie lud ubogi i nędzny, i będzie ufać imieniu Pana.

¹³ Resztka Izraela nie będzie czynić nieprawości ani nie będzie mówić kłamstwa; nie znajdzie się w jej ustach język zdradliwy. Ale będzie się paść i odpoczywać, a nikt nie będzie jej straszyć.

¹⁴ Zaśpiewaj, córko Syjonu! Wykrzykuj, Izraelu! Ciesz się i raduj z całego serca, córko Jerozolimy!

¹⁵ Pan oddalił twoje sądy, usunął twojego wroga. Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie. Nie będziesz już oglądał zła.

¹⁶ W tym dniu powiedzą do Jerozolimy¹: Nie bój się! A do Syjonu: Niech nie mdleją twoje ręce!

1. Iz 35,3-4.

¹⁷ Pan, twój Bóg, pośród ciebie jest potężny; on cię zbawi i rozraduje się wielce nad tobą; będzie się cieszyć ze swojej miłości wobec ciebie i rozweseli się nad tobą ze śpiewaniem¹, mówiąc:

1. Pwt 30,9; Iz 62,5; 65,19; Jr 32,41.

¹⁸ Zbiorę tęskniących za uroczystym zgromadzeniem, bo wśród ciebie są też smutni z powodu brzemienia zniewagi włożonego na ciebie.

¹⁹ Oto w tym czasie uczynię kres wszystkim, którzy cię trapią, a zbawię chromą i zgromadzę wygnaną; okryję ich chwałą i imieniem w całej ziemi, w której doznawali hańby.

²⁰ W tym czasie przyprowadzę was¹, w tym czasie, mówię, zgromadzę was. Dam wam bowiem imię i chwałę pośród wszystkich narodów ziemi, gdy na waszych oczach odwrócę waszą niewolę – mówi Pan.

1. Iz 11,12; 27,12; 56,8; Ez 28,25; 34,13; 37,21; Am 9,14.