Rozdział 21

¹ I doszło do mnie słowo Pana mówiące:

² Synu człowieczy, odwróć swoją twarz w stronę Jerozolimy i krop swoją mowę ku świętym miejscom¹, i prorokuj przeciwko ziemi Izraela;

1. Pwt 32,2; Am 7,16; Mi 2,6.11.

³ Powiedz ziemi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto ja jestem przeciwko tobie i dobędę swój miecz z pochwy, i wytnę spośród ciebie sprawiedliwego i bezbożnego.

⁴ Ponieważ wytnę spośród ciebie sprawiedliwego i bezbożnego, mój miecz wyjdzie ze swej pochwy przeciwko wszelkiemu ciału od południa aż do północy.

⁵ I pozna wszelkie ciało, że ja, Pan, dobyłem swój miecz z pochwy i już do niej nie wróci.

⁶ A ty, synu człowieczy, wzdychaj, jakbyś miał złamane biodro, w goryczy wzdychaj na ich oczach.

⁷ A gdy zapytają: Dlaczego wzdychasz? – to odpowiesz: Z powodu wieści, która nadchodzi, bo każde serce się rozpłynie, wszystkie ręce osłabną, wszelki duch omdleje i wszystkie kolana rozpłyną się jak woda. Oto nadchodzi to i stanie się, mówi Pan Bóg.

⁸ I doszło do mnie słowo Pana:

⁹ Synu człowieczy, prorokuj i mów: Tak mówi Pan. Mów: Miecz, miecz jest wyostrzony i wypolerowany¹.

1. Pwt 32,41.

¹⁰ Wyostrzony, aby dokonać rzezi, wypolerowany, aby lśnił. Czy mamy się cieszyć? Gdyż gardzi rózgą mego syna jak każdym drzewem.

¹¹ Dał go na wypolerowanie, aby mógł być ujęty w dłoń, ten miecz jest wyostrzony, jest też wypolerowany, aby dać go w ręce zabójcy.

¹² Wołaj i zawódź, synu człowieczy, gdyż ten miecz będzie przeciwko memu ludowi, przeciwko wszystkim książętom Izraela. Strach miecza przyjdzie na mój lud, dlatego uderz się w biodro.

¹³ Jest to bowiem próba, a cóż jeśli miecz będzie gardzić rózgą? Już jej nie będzie, mówi Pan Bóg.

¹⁴ Ty więc, synu człowieczy, prorokuj i bij dłonią o dłoń. Niech przyjdzie miecz drugi i trzeci raz, miecz zabitych, ten wielki miecz zabitych, przenikający aż do ich komnat.

¹⁵ Postawiłem strach miecza we wszystkich ich bramach, aby ich serce się rozpłynęło i pomnożyły się ich upadki. Ach! Jest wypolerowany, aby błyszczeć, wyostrzony, aby zabić.

¹⁶ Zbierz się, mieczu, udaj się w prawo i w lewo, dokądkolwiek twoja twarz jest zwrócona.

¹⁷ Ja również uderzę dłonią o dłoń¹ i uspokoję swoją zapalczywość. Ja, Pan, to powiedziałem.

1. Ez 22,13.

¹⁸ Potem znowu doszło do mnie słowo Pana mówiące:

¹⁹ A ty, synu człowieczy, wyznacz sobie dwie drogi, którymi ma przyjść miecz króla Babilonu. Obie niech wychodzą z jednej ziemi, wybierz miejsce na rozstaju dróg wiodących do miasta, wybierz je.

²⁰ Wyznacz drogę, którą ma przyjść miecz: do Rabby synów Ammona¹ i do Judy w obwarowanej Jerozolimie.

1. Ez 25,5; Jr 49,2; Am 1,14.

²¹ Król Babilonu bowiem stanął na rozdrożu, na początku dwóch dróg, aby zasięgnąć wróżby: polerował strzały, radził się bożków, patrzył na wątrobę.

²² Wyrocznia wskazała na jego prawą rękę, na Jerozolimę, aby szykował dowódców, którzy mieli wydać rozkaz rzezi i podnieść okrzyk bojowy, aby ustawić tarany pod bramami, aby usypać wał i budować szańce.

²³ I w ich oczach będzie to fałszywa wróżba, gdyż zobowiązali się przysięgami, lecz on im przypomni ich nieprawość, aby zostali pojmani.

²⁴ Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ przypominacie mi swoją nieprawość, odsłaniając wasze przestępstwo tak, że wasze grzechy są jawne we wszystkich waszych czynach – ponieważ przypominacie mi o tym, zostaniecie pojmani tą ręką.

²⁵ A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraela¹, którego dzień nadejdzie, gdy nastanie koniec ich nieprawości;

1. Ez 17,19; 2Krn 36,13; Jr 52,2.

²⁶ Tak mówi Pan Bóg: Zdejmij diadem, zrzuć koronę. Ta już nigdy taka nie będzie. To, co niskie, będzie wywyższone, a to, co wysokie, będzie poniżone.

²⁷ Wniwecz, wniwecz, wniwecz ją obrócę. I już jej nie będzie¹, aż przyjdzie ten, który do niej ma prawo, i jemu ją oddam.

1. Rdz 49,10; Łk 1,32-33; J 1,49.

²⁸ Ale ty, synu człowieczy, prorokuj i mów: Tak mówi Pan Bóg o synach Ammona¹ i o ich hańbie. Powiedz: Miecz, miecz jest dobyty, jest wypolerowany na rzeź, błyszczy, aby wytracić wszystko;

1. Ez 25,2-6; Jr 49,1; So 2,8-10.

²⁹ Chociaż opowiadają ci złudne widzenia i wróżą kłamstwo, aby cię przyłożyć do szyi bezbożnych pobitych, których dzień nadejdzie, gdy nastanie koniec ich nieprawości¹.

1. Hi 18,20; Ps 37,13.

³⁰ Schowaj jednak miecz do pochwy. Będę cię sądził w miejscu¹, gdzie zostałeś stworzony, w ziemi twego pochodzenia².

1. Rdz 15,14.
2. Ez 16,3.

³¹ I wyleję na ciebie swoją zapalczywość, tchnę przeciwko tobie ogniem swojego gniewu i wydam cię w ręce okrutnych ludzi i wprawnych w wytraceniu.

³² Staniesz się strawą dla ognia, twoja krew będzie rozlana po całej ziemi, nie będziesz już wspominany, bo ja, Pan, to powiedziałem.