Rozdział 30

¹ I doszło do mnie słowo Pana mówiące:

² Synu człowieczy, prorokuj i mów: Tak mówi Pan Bóg: Zawódźcie, mówiąc: Ach, jakiż to dzień!

³ Bliski bowiem jest dzień¹, bliski jest dzień Pana; będzie to dzień pochmurny i czas pogan.

1. Ez 7,7.12; Jl 2,1; So 1,7.

⁴ I spadnie miecz na Egipt, i będzie wielka trwoga w Etiopii, gdy polegną zabici w Egipcie, gdy zabiorą jego dostatek i jego fundamenty będą zburzone.

⁵ Etiopia, Put i Lud, cała różnorodna ludność, Kub i mieszkańcy sprzymierzonej ziemi padną razem z nimi od miecza.

⁶ Tak mówi Pan: Upadną ci, którzy wspierają Egipt, i runie pycha jego mocy. Od wieży Sewene padną w niej od miecza, mówi Pan Bóg.

⁷ I będą spustoszeni wśród spustoszonych ziem¹, a ich miasta znajdą się wśród zburzonych miast.

1. Ez 29,12.

⁸ I poznają, że ja jestem Panem, gdy rozpalę ogień w Egipcie, i wszyscy jego pomocnicy zostaną skruszeni.

⁹ W tym dniu posłańcy wyruszą ode mnie w okrętach na postrach spokojnej ziemi Etiopii; i ogarnie ich wielka trwoga, jaka była w dniu porażki Egiptu. Oto bowiem nadchodzi.

¹⁰ Tak mówi Pan Bóg: Położę kres mnóstwu Egiptu przez rękę Nabuchodonozora, króla Babilonu.

¹¹ On i z nim jego lud, najsrożsi z narodów, będą sprowadzeni, aby zniszczyć tę ziemię. Dobędą swe miecze przeciw Egiptowi i napełnią ziemię pobitymi.

¹² Wysuszę rzeki¹ i sprzedam ziemię w ręce niegodziwych. Ręką cudzoziemców spustoszę ziemię wraz ze wszystkim, co ją napełnia. Ja, Pan, to powiedziałem.

1. Iz 19,5-6.

¹³ Tak mówi Pan Bóg: Zniszczę bożki i usunę posągi z Nof¹, i nie będzie już księcia w ziemi Egiptu². Ześlę strach na ziemię Egiptu.

1. Iz 19,1; Jr 43,12; 46,25; Za 13,2.
2. Za 10,11.

¹⁴ Spustoszę Patros¹, rozniecę ogień w Soan i wykonam sąd w No.

1. Ez 29,14.

¹⁵ Wyleję swoją zapalczywość na Sin, twierdzę Egiptu, i wytracę tłumy z No.

¹⁶ Rozniecę ogień w Egipcie, Sin będzie cierpieć z bólu, No zostanie zniszczone i Nof będzie codziennie dręczone.

¹⁷ Młodzieńcy z Awen i Pibeset polegną od miecza, te miasta pójdą do niewoli.

¹⁸ W Tachpanches dzień ogarną ciemności¹, gdy złamię tam jarzma Egiptu, i ustanie w nim pycha jego mocy. Okryje go chmura i jego córki pójdą do niewoli.

1. Jr 2,16.

¹⁹ Tak wykonam sądy nad Egiptem. I poznają, że ja jestem Panem.

²⁰ W roku jedenastym, w pierwszym miesiącu, siódmego dnia miesiąca, doszło do mnie słowo Pana mówiące:

²¹ Synu człowieczy, złamałem ramię faraona, króla Egiptu, i oto nie będzie ono obwiązane w celu uleczenia ani nie zostanie owinięte bandażami, ani nie będzie związane, by je wzmocnić, aby mogło trzymać miecz.

²² Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto jestem przeciwko faraonowi, królowi Egiptu, skruszę mu ramiona, zarówno to mocne, jak i to złamane, i wytrącę miecz z jego ręki.

²³ I rozproszę Egipcjan między narodami¹, i rozrzucę ich po ziemiach.

1. Ez 29,12.

²⁴ Wzmocnię ramiona króla Babilonu i włożę swój miecz w jego ręce, a ramiona faraona złamię i będzie przed nim stękał, jak stęka śmiertelnie zraniony.

²⁵ Wzmocnię – mówię – ramiona króla Babilonu, a ramiona faraona upadną; i poznają, że ja jestem Panem¹, gdy włożę swój miecz w ręce króla Babilonu, aby go wyciągnął na ziemię Egiptu.

1. Ps 9,16.

²⁶ I rozproszę Egipcjan między narodami, i rozrzucę ich po ziemiach. I poznają, że jestem Panem.