Rozdział 20

¹ W siódmym roku, w piątym miesiącu, dziesiątego dnia tego miesiąca, przyszli niektórzy spośród starszych Izraela, aby radzić się Pana, i usiedli przede mną.

² Wtedy doszło do mnie słowo Pana mówiące:

³ Synu człowieczy, przemów do starszych Izraela i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Czy przychodzicie, aby się mnie radzić? Jak żyję, nie pozwolę wam radzić się mnie, mówi Pan Bóg;

⁴ Czy będziesz ich sądził, synu człowieczy, czy będziesz ich sądził? Uświadom im obrzydliwości ich ojców.

⁵ Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: W dniu, kiedy wybrałem Izraela i podniosłem rękę ku potomstwu domu Jakuba, i dałem się im poznać w ziemi Egiptu, kiedy podniosłem rękę ku nim, mówiąc: ja jestem Panem, waszym Bogiem;

⁶ Tego dnia podniosłem ku nim swoją rękę, że wyprowadzę ich z ziemi Egiptu¹ do ziemi, którą im wyszukałem, opływającej mlekiem i miodem, która jest ozdobą wszystkich ziem².

1. Ez 3,8.17; Pwt 8,7-9; Jr 32,22.
2. Ps 48,2; Dn 8,9; 11,16.41; Za 7,14.

⁷ I powiedziałem im: Niech każdy z was porzuci obrzydliwości sprzed swych oczu, a nie kalajcie się bożkami Egiptu¹. Ja jestem Panem, waszym Bogiem.

1. Kpł 17,7; 18,3; Pwt 29,16-18; Joz 24,14.

⁸ Ale buntowali się i nie chcieli mnie słuchać: żaden z nich nie odrzucił obrzydliwości sprzed swych oczu ani nie opuścił bożków Egiptu. Wtedy powiedziałem: Wyleję na nich swój gniew, aby dopełnić na nich mojej zapalczywości w środku ziemi Egiptu.

⁹ Działałem ze względu na moje imię¹, aby nie było zbezczeszczone na oczach tych narodów, wśród których byli i przed których oczami dałem się im poznać, wyprowadzając ich z ziemi Egiptu.

1. Ez 36,21-22; Wj 31,12; Lb 14,13; Pwt 9,28.

¹⁰ A tak wyprowadziłem ich z ziemi Egiptu i przyprowadziłem na pustynię.

¹¹ Dałem im moje ustawy¹ i objawiłem im moje prawa, które jeśli człowiek wypełnia, będzie przez nie żył².

1. Pwt 4,8; Ne 9,13-14; Ps 147,19-20.
2. Kpł 18,5; Rz 10,5; Ga 3,12.

¹² Ponadto dałem im moje szabaty¹, aby były znakiem między mną a nimi, aby wiedzieli, że ja jestem Panem, który ich uświęca.

1. Wj 20,8; 31,13; 35,2; Pwt 5,12; Ne 9,14.

¹³ Ale dom Izraela zbuntował się przeciwko mnie na pustyni: nie postępowali według moich ustaw i wzgardzili moimi prawami, które jeśli człowiek wypełnia, będzie przez nie żył. Również moje szabaty bezcześcili. Dlatego powiedziałem, że wyleję na nich moją zapalczywość na pustyni, aby ich wytracić.

¹⁴ Lecz działałem ze względu na moje imię, aby nie było zbezczeszczone na oczach tych narodów, przed których oczami ich wyprowadziłem.

¹⁵ Ponadto podniosłem ku nim swą rękę¹ na tej pustyni, że nie wprowadzę ich do ziemi, którą im dałem, opływającej mlekiem i miodem, która jest ozdobą wszystkich ziem;

1. Lb 14,28; Ps 95,11; 106,26.

¹⁶ Ponieważ wzgardzili moimi prawami, nie postępowali według moich ustaw i bezcześcili moje szabaty, gdyż ich serce poszło za ich bożkami¹.

1. Lb 15,39; Ps 78,37; Am 5,25-26; Dz 7,42-43.

¹⁷ Ale moje oko zlitowało się nad nimi tak, że ich nie wytraciłem i nie wyniszczyłem na pustyni.

¹⁸ Powiedziałem do ich synów na tej pustyni: Nie postępujcie według ustaw waszych ojców i nie przestrzegajcie ich praw ani nie kalajcie się ich bożkami.

¹⁹ Ja jestem Panem, waszym Bogiem; postępujcie według moich ustaw, a strzeżcie moich praw i wypełniajcie je;

²⁰ Święćcie też moje szabaty¹, będą one znakiem między mną a wami, abyście wiedzieli, że ja jestem Panem, waszym Bogiem.

1. Jr 17,22.

²¹ Lecz ci synowie zbuntowali się przeciwko mnie¹: nie postępowali według moich ustaw, nie przestrzegali moich praw, aby je wypełnić; praw, które jeśli człowiek wypełnia, będzie przez nie żył, i zbezcześcili moje szabaty. Wtedy powiedziałem: Wyleję na nich swój gniew, aby dopełnić na nich mojej zapalczywości na tej pustyni.

1. Lb 25,1-2; Pwt 9,23-24; 31,27.

²² Lecz cofnąłem moją rękę i działałem ze względu na moje imię, aby nie było zbezczeszczone na oczach tych narodów, przed których oczami ich wyprowadziłem.

²³ Podniosłem ku nim moją rękę na pustyni, że ich rozproszę pomiędzy poganami¹ i rozrzucę po ziemiach;

1. Kpł 26,33; Pwt 28,64; Ps 106,27; Jr 15,4.

²⁴ Ponieważ nie wykonywali moich sądów, wzgardzili moimi ustawami, zbezcześcili moje szabaty, a ich oczy zwracały się ku bożkom ich ojców.

²⁵ Dlatego dałem im też ustawy, które nie były dobre¹, i sądy, według których nie mogli żyć;

1. Ps 81,12; Rz 1,24; 2Tes 2,11.

²⁶ I splugawiłem ich własnymi ich darami, gdy przeprowadzili przez ogień wszystko, co pierworodne, aby ich spustoszyć, i aby poznali, że ja jestem Panem.

²⁷ Dlatego, synu człowieczy, przemów do domu Izraela i powiedz mu: Tak mówi Pan Bóg: Jeszcze i w tym lżyli mnie wasi ojcowie, dopuszczając się przeciwko mnie przestępstwa.

²⁸ Gdy bowiem wprowadziłem ich do ziemi, którą przysiągłem im dać, to gdy zobaczyli jakikolwiek wysoki pagórek i jakiekolwiek drzewa gałęziste, zaraz tam składali swoje ofiary i tam oddawali swoje drażniące dary, tam też składali swoją miłą woń i wylewali swoje ofiary z płynów.

²⁹ I zapytałem ich: Cóż to za wyżyna, do której wy chodzicie? A nazywa się ją Bamah¹ aż do dziś.

1. BG wyżyną

³⁰ Dlatego powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Czy kalacie się drogami swoich ojców i uprawiacie nierząd z ich obrzydliwościami?

³¹ Gdy składacie swoje ofiary i przeprowadzacie swoich synów przez ogień, to kalacie się wszystkimi waszymi bożkami aż do dziś. Czy mam pozwolić wam radzić się u mnie, domu Izraela? Jak żyję, mówi Pan Bóg, nie pozwolę wam się radzić u mnie.

³² A to, co wam na myśl przychodzi, nigdy się nie stanie. Mówicie bowiem: Będziemy jak inne narody, jak plemiona innych ziem, będziemy służyć drewnu i kamieniowi;

³³ Jak żyję, mówi Pan Bóg, potężną ręką, wyciągniętym ramieniem i w wylanej zapalczywości będę królował nad wami.

³⁴ I wyprowadzę was spośród narodów i zgromadzę was z ziem, do których zostaliście rozproszeni, potężną ręką, wyciągniętym ramieniem i w wylanej zapalczywości;

³⁵ Zaprowadzę was na pustynię tych narodów i tam będę was sądzić twarzą w twarz.

³⁶ Jak sądziłem waszych ojców na pustyni ziemi Egiptu, tak was będę sądzić, mówi Pan Bóg;

³⁷ I przeprowadzę was pod rózgą¹, i wprowadzę was w związek przymierza.

1. Kpł 27,32; Jr 33,13.

³⁸ I oddzielę od was buntowników i tych, którzy grzeszą przeciwko mnie. Wyprowadzę ich z ziemi, gdzie przebywają, lecz do ziemi Izraela nie wejdą. I poznacie, że ja jestem Panem.

³⁹ Wy więc, domu Izraela, tak mówi Pan Bóg: Idźcie i służcie, każdy swoim bożkom¹, nawet i w przyszłości, ponieważ mnie nie słuchacie; ale już więcej nie kalajcie mego świętego imienia waszymi darami i waszymi bożkami.