Rozdział 28

¹ W tym czasie Filistyni zgromadzili swe wojska na wojnę, aby walczyć z Izraelem. Wtedy Akisz powiedział do Dawida: Na pewno wiesz, że razem ze mną wyruszysz na wojnę, ty i twoi ludzie.

² Dawid odpowiedział Akiszowi: Sam się przekonasz, co uczyni twój sługa. Akisz powiedział do Dawida: Ustanowię więc ciebie stróżem swojej głowy na zawsze.

³ A Samuel już umarł¹ i opłakiwał go cały Izrael, i pogrzebali go w jego mieście, Rama. Saul zaś usunął czarowników i wróżbitów² z ziemi.

1. 1Sm 25,1.
2. Wj 22,18; Kpł 19,31; 20,6.27; Pwt 28,10-11; Dz 16,16-19.

⁴ Wtedy Filistyni zebrali się, nadciągnęli i rozbili obóz w Szunem. Saul również zgromadził cały Izrael i rozbił obóz w Gilboa.

⁵ A gdy Saul zobaczył obóz Filistynów, zląkł się i jego serce mocno zadrżało.

⁶ I Saul radził się Pana, lecz Pan mu nie odpowiedział¹ ani przez sny, ani przez Urim², ani przez proroków.

1. Prz 1,27-28; J 9,31; Jk 4,3.
2. Wj 28,30; Kpł 8,8; Lb 27,21; Pwt 33,8.

⁷ Saul zwrócił się więc do swoich sług: Poszukajcie mi kobiety czarownicy, a pójdę do niej i poradzę się jej¹. Jego słudzy odpowiedzieli mu: Oto jest w Endor kobieta czarownica.

1. 1Krn 10,13; Iz 8,19.

⁸ Wtedy Saul przebrał się, wkładając inne szaty, poszedł wraz z dwoma mężczyznami i przyszli do tej kobiety w nocy. I powiedział: Proszę cię, powróż mi przez ducha wieszczego, a wywołaj mi tego, kogo ci wymienię.

⁹ Lecz kobieta odpowiedziała mu: Ty wiesz, co uczynił Saul – że zgładził czarowników i wróżbitów z ziemi. Czemu zastawiasz sidła na moje życie, by wydać mnie na śmierć?

¹⁰ Saul przysiągł jej na Pana: Jak żyje Pan, nie spadnie na ciebie żadna kara z tego powodu.

¹¹ Wtedy kobieta zapytała: Kogo mam ci wywołać? A on odpowiedział: Wywołaj mi Samuela.

¹² A gdy kobieta zobaczyła Samuela, krzyknęła głośno i powiedziała do Saula: Czemu mnie oszukałeś? Przecież ty jesteś Saul!

¹³ Król powiedział do niej: Nie bój się. Cóż widziałaś? Kobieta odpowiedziała Saulowi: Widziałam bogów¹ wstępujących z ziemi.

1. Wj 22,28; Ps 82,6-7; J 10,34-35.

¹⁴ Pytał dalej: Jak wyglądał? Odpowiedziała: Wstępuje stary mężczyzna, a jest on ubrany w płaszcz. I Saul poznał, że to Samuel, schylił się twarzą do ziemi i pokłonił.

¹⁵ Samuel zaś powiedział do Saula: Dlaczego nie dajesz mi spokoju i wywołujesz mnie? Saul odpowiedział: Jestem w wielkim ucisku, gdyż Filistyni walczą ze mną, a Bóg odstąpił ode mnie i już nie odpowiada mi ani przez proroków, ani przez sny. Dlatego cię przyzwałem, abyś mi oznajmił, co mam czynić.

¹⁶ Samuel powiedział: Czemu więc mnie pytasz, skoro Pan odstąpił od ciebie i stał się twoim wrogiem?

¹⁷ I Pan uczynił mu, jak zapowiedział przeze mnie¹: Pan wyrwał królestwo z twoich rąk i dał je twemu bliźniemu – Dawidowi.

1. 1Sm 15,28.

¹⁸ Ponieważ nie byłeś posłuszny głosowi Pana¹ ani nie wykonałeś jego srogiego gniewu nad Amalekiem, Pan tak ci dzisiaj uczynił.

1. 1Sm 13,9-13; 15,9-26; 1Krn 10,13.

¹⁹ Ponadto Pan wyda Izraela wraz z tobą w ręce Filistynów, a jutro ty i twoi synowie będziecie ze mną. Pan wyda również wojsko Izraela w ręce Filistynów.

²⁰ Saul natychmiast upadł jak długi na ziemię, bo bardzo się zląkł słów Samuela¹. Nie było w nim też siły, gdyż nic nie jadł przez cały dzień i całą noc.

1. Jr 23,9.

²¹ Potem kobieta podeszła do Saula, a widząc, że bardzo się zląkł, powiedziała mu: Oto twoja służąca posłuchała twego głosu, naraziłam swoje życie i posłuchałam twoich słów, które mówiłeś do mnie.

²² Teraz więc posłuchaj i ty, proszę, głosu swojej służącej. Położę przed tobą kawałek chleba, abyś zjadł i posilił się, zanim wyruszysz w drogę.

²³ Lecz on wzbraniał się i mówił: Nie będę jadł. Jego słudzy zaś wraz z kobietą przymusili go. I posłuchał ich głosu, wstał z ziemi i usiadł na łóżku.

²⁴ A ta kobieta miała w domu tuczne cielę. Pośpieszyła więc i zabiła je, potem wzięła mąkę, rozczyniła ją i upiekła z niej przaśniki.

²⁵ Następnie przyniosła to przed Saula i przed jego sługi, a gdy zjedli, powstali i poszli tej samej nocy.