Rozdział 14

¹ W drugim roku Joasza, syna Jehoachaza, króla Izraela, zaczął królować Amazjasz¹, syn Joasza, króla Judy.

1. 2Krn 25,1.

² Miał dwadzieścia pięć lat, kiedy zaczął królować, i królował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jehoaddan, była z Jerozolimy.

³ Czynił on to, co słuszne w oczach Pana¹, ale nie tak jak Dawid, jego ojciec². Czynił wszystko tak, jak czynił Joasz, jego ojciec.

1. 2Krl 15,3; 18,3; 2Krn 24,2.
2. 2Krn 25,2.

⁴ Wyżyn jednak nie zniesiono¹ i lud jeszcze składał ofiary, i palił kadzidło na tych wyżynach.

1. 2Krn 12,3.

⁵ A gdy królestwo umocniło się w jego ręku, zabił tych spośród swoich sług, którzy zabili króla, jego ojca¹.

1. 2Krl 12,20.

⁶ Lecz synów morderców nie zabił zgodnie z tym, co jest napisane w księdze Prawa Mojżesza¹, gdzie Pan rozkazał: Ojcowie nie poniosą śmierci za synów ani synowie nie poniosą śmierci za ojców, ale każdy poniesie śmierć za swój grzech.

1. Pwt 24,16; Ez 18,4.20.

⁷ On też pobił dziesięć tysięcy Edomitów w Dolinie Soli¹ i zdobył w walce Selę, i nadał jej nazwę Jokteel, i tak nazywa się aż do dziś.

1. 1Krn 18,12; 2Krn 25,11-12.

⁸ Wtedy Amazjasz wysłał posłańców do Jehoasza, syna Jehoachaza, syna Jehu, króla Izraela, ze słowami: Chodź, spójrzmy sobie w twarze.

⁹ Jehoasz zaś, król Izraela, wysłał do Amazjasza, króla Judy, taką odpowiedź: Oset w Libanie posłał do cedru w Libanie prośbę: Daj swoją córkę mojemu synowi za żonę. Lecz dziki zwierz w Libanie przeszedł i podeptał oset.

¹⁰ Rzeczywiście, pobiłeś Edomitów i twoje serce uniosło się pychą¹. Chwal się tym i siedź w domu. Po co masz wdawać się w nieszczęście, abyś upadł ty i Juda z tobą?

1. Pwt 8,14; 2Krn 26,16; Prz 16,18.

¹¹ Lecz Amazjasz nie posłuchał. Wyruszył więc Jehoasz, król Izraela, i spojrzeli sobie w twarze, on i Amazjasz, król Judy, w Bet-Szemesz, które należy do Judy.

¹² I Juda został pobity przez Izraela, i uciekł – każdy do swego namiotu.

¹³ A Jehoasz, król Izraela, pojmał Amazjasza, króla Judy, syna Jehoasza, syna Achazjasza, w Bet-Szemesz, przyszedł do Jerozolimy i zburzył mur Jerozolimy od Bramy Efraim aż do Bramy Narożnej, na czterysta łokci.

¹⁴ I zabrał całe złoto i srebro oraz wszystkie naczynia, które znajdowały się w domu Pana i w skarbcach domu królewskiego, a także zakładników, po czym wrócił do Samarii.

¹⁵ A pozostałe dzieje Jehoasza, które czynił, i jego potęga, i to, jak walczył z Amazjaszem, królem Judy, czy nie są zapisane w księdze kronik królów Izraela?

¹⁶ I Jehoasz zasnął ze swymi ojcami, i został pogrzebany w Samarii wraz z królami Izraela, a jego syn Jeroboam królował w jego miejsce.

¹⁷ Amazjasz zaś, syn Joasza, król Judy, żył piętnaście lat po śmierci Jehoasza, syna Jehoachaza, króla Izraela.

¹⁸ A pozostałe dzieje Amazjasza – czy nie są zapisane w księdze kronik królów Judy?

¹⁹ Potem uknuto przeciwko niemu spisek w Jerozolimie. Uciekł do Lakisz, lecz posłano za nim do Lakisz i tam go zabito.

²⁰ Przywieziono go na koniach i został pogrzebany w Jerozolimie ze swymi ojcami, w mieście Dawida.

²¹ Cały lud Judy wziął Azariasza¹, który miał szesnaście lat, i ustanowili go królem po jego ojcu Amazjaszu.

1. 2Krn 26,1; Iz 1,1.

²² On odbudował Elat i przywrócił je Judzie, po tym jak król zasnął ze swymi ojcami.

²³ W piętnastym roku Amazjasza, syna Joasza, króla Judy, Jeroboam, syn Joasza, króla Izraela, zaczął królować w Samarii i królował czterdzieści jeden lat.

²⁴ Czynił on to, co złe w oczach Pana. Nie odstąpił od żadnego z grzechów Jeroboama, syna Nebata, który przywiódł Izraela do grzechu.

²⁵ On przywrócił granice Izraela od wejścia do Chamat aż do Morza Stepowego¹, według słowa Pana, Boga Izraela, które wypowiedział przez swego sługę Jonasza², syna Amittaja, proroka z Gat-ha-Chefer³.

1. Pwt 3,17.
2. Jon 1,1.
3. Joz 19,13.

²⁶ Pan bowiem widział gorzkie utrapienie Izraela¹. Nie było ani więźnia, ani opuszczonego, ani kogokolwiek, kto by pomógł Izraelowi.

1. 2Krl 13,4.

²⁷ A Pan nie powiedział, że miał wymazać¹ imię Izraela spod niebios². Wybawił ich więc przez rękę Jeroboama, syna Joasza.

1. Wj 32,32; Pwt 9,14; Pwt 29,20; Ps 69,28; Oz 1,4-6.
2. 2Krl 13,23.

²⁸ A pozostałe dzieje Jeroboama i wszystko, co czynił, oraz jego potęga, to, jak walczył i jak przywrócił Izraelowi Damaszek i Chamat judzkie – czy nie są zapisane w księdze kronik królów Izraela?

²⁹ I Jeroboam zasnął ze swymi ojcami, z królami Izraela, a Zachariasz¹, jego syn, królował w jego miejsce.

1. 2Krl 15,8.