Rozdział 20

¹ W tych dniach Ezechiasz śmiertelnie zachorował¹. Przyszedł do niego prorok Izajasz, syn Amosa, i powiedział mu: Tak mówi Pan: Rozporządź swym domem, bo umrzesz i nie będziesz żył.

1. 2Krn 32,24; Iz 38,1.

² Wtedy Ezechiasz odwrócił swoją twarz do ściany i modlił się do Pana:

³ O Panie, proszę cię, wspomnij teraz, że postępowałem¹ wobec ciebie w prawdzie i z doskonałym sercem², czyniąc to, co dobre w twoich oczach. I płakał Ezechiasz rzewnie.

1. Rdz 5,22; 17,1; Hi 1,8; Łk 1,6.
2. Ne 5,19; 13,22; Ps 25,7; 119,49.

⁴ Ale zanim Izajasz wyszedł do środkowego dziedzińca, doszło do niego słowo Pana:

⁵ Wróć i powiedz Ezechiaszowi, wodzowi mego ludu: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego ojca: Wysłuchałem twojej modlitwy¹ i widziałem twoje łzy. Oto uzdrawiam cię: trzeciego dnia wejdziesz do domu Pana.

1. Ps 65,2; Łk 1,13.

⁶ Dodam też do twoich dni piętnaście lat i wybawię ciebie i to miasto z ręki króla Asyrii. I będę bronić tego miasta ze względu na siebie i ze względu na Dawida, swego sługę.

⁷ Następnie Izajasz powiedział: Przynieście garstkę suchych fig¹. Gdy wzięli je i położyli na wrzód, wyzdrowiał.

1. Iz 28,21.

⁸ Ezechiasz zapytał Izajasza: Jaki będzie znak¹ tego, że Pan mnie uzdrowi i że na trzeci dzień pójdę do domu Pana?

1. Sdz 6,17.37-39; Iz 7,11; 38,22.

⁹ Izajasz odpowiedział: To będzie znakiem od Pana, że uczyni Pan tę rzecz, którą obiecał: Czy cień ma się posunąć o dziesięć stopni, czy ma się cofnąć o dziesięć stopni?

¹⁰ Ezechiasz odpowiedział: Łatwo cieniowi posunąć się o dziesięć stopni. Nie – niech cień cofnie się o dziesięć stopni¹.

1. Iz 49,6.

¹¹ Wtedy prorok Izajasz zawołał do Pana. I on cofnął cień o dziesięć stopni, po których przesunął się na zegarze słonecznym Achaza¹.

1. Joz 10,12-13.

¹² W tym czasie Berodach-Baladan, syn Baladana, król Babilonu, posłał listy i dar do Ezechiasza. Usłyszał bowiem, że Ezechiasz chorował.

¹³ I Ezechiasz wysłuchał posłańców, i pokazał im cały skarbiec swoich kosztowności, srebro, złoto, wonności, drogocenne olejki oraz swoją zbrojownię, a także wszystko, co się znajdowało w jego składach. Nie było nic, czego Ezechiasz by im nie pokazał w swoim domu i w całym swoim państwie.

¹⁴ Wtedy prorok Izajasz przyszedł do króla Ezechiasza i zapytał go: Co powiedzieli ci mężczyźni i skąd przybyli do ciebie? Ezechiasz odpowiedział: Przybyli z dalekiej ziemi, z Babilonu.

¹⁵ Znowu zapytał: Co widzieli w twoim domu? Ezechiasz odpowiedział: Widzieli wszystko, co jest w moim domu. Nie było nic, czego bym im nie pokazał w swoich skarbcach.

¹⁶ Wtedy Izajasz powiedział do Ezechiasza: Słuchaj słowa Pana¹.

1. 2Krn 18,18; Iz 1,10; 39,5; 66,5.

¹⁷ Oto przyjdą dni, kiedy wszystko, co jest w twoim domu i co zgromadzili twoi ojcowie aż do tego dnia, zostanie zabrane do Babilonu¹. Nic nie pozostanie, mówi Pan.

1. 2Krl 24,13; 25,13; Jr 27,21; 52,17.

¹⁸ Z twoich synów, którzy będą pochodzić od ciebie i których spłodzisz, zabiorą niektórych i będą eunuchami w pałacu króla Babilonu¹.

1. 2Krn 32,33.

¹⁹ Wtedy Ezechiasz powiedział do Izajasza: Dobre jest słowo Pana, które wypowiedziałeś. I dodał: Czyż ono nie jest dobre, jeśli za moich dni będzie pokój i prawda?

²⁰ A pozostałe dzieje Ezechiasza, cała jego potęga i to, jak zbudował sadzawkę i kanał, którymi sprowadził wodę do miasta¹, czy nie są zapisane w księdze kronik królów Judy?

1. 2Krn 32,4.30; Ne 3,16.

²¹ I Ezechiasz zasnął ze swoimi ojcami, a jego syn Manasses królował w jego miejsce¹.

1. 2Krn 32,33.