Rozdział 8

¹ Potem Elizeusz odezwał się do tej kobiety, której syna wskrzesił: Wstań i idź, ty i twój dom, zamieszkaj jako przybysz tam, gdziekolwiek będziesz mogła zamieszkać. Pan bowiem wezwał głód¹, który nawiedzi ziemię na siedem lat.

1. Ps 106,16; Ag 1,11.

² Wstała więc kobieta i uczyniła według słowa męża Bożego. Wyruszyła wraz ze swoim domem i przebywała w ziemi Filistynów przez siedem lat.

³ Po upływie siedmiu lat kobieta wróciła z ziemi Filistynów. I udała się do króla, aby wołać o swój dom i swoje pole.

⁴ A w tym czasie król rozmawiał z Gehazim¹, sługą męża Bożego: Opowiedz mi, proszę, o wszystkich wielkich dziełach, których dokonał Elizeusz.

1. 2Krl 5,24-27.

⁵ A gdy on opowiadał królowi, jak wskrzesił umarłego¹, oto kobieta, której syna wskrzesił, zawołała na króla o swój dom i swoje pole. Gehazi powiedział: Mój panie, królu, to jest ta kobieta i to jej syn, którego wskrzesił Elizeusz.

1. 2Krl 4,35.

⁶ Wtedy król wypytał kobietę, a ona mu odpowiedziała. I król przydzielił jej pewnego urzędnika, mówiąc: Przywróć jej wszystko, co do niej należało, oraz wszystkie dochody z pola od dnia, w którym opuściła ziemię, aż do teraz.

⁷ Potem Elizeusz przyszedł do Damaszku, a Ben-Hadad¹, król Syrii, chorował. I oznajmiono mu: Mąż Boży przyszedł tutaj.

1. 1Krl 15,18; 20,1.24.

⁸ Wtedy król powiedział do Chazaela¹: Weź w ręce dar, wyjdź naprzeciw męża Bożego i przez niego zapytaj Pana: Czy wyzdrowieję z tej choroby?

1. 1Krl 19,15; Am 1,4.

⁹ Chazael wyszedł więc naprzeciw niego i wziął ze sobą dar ze wszystkich dóbr Damaszku, załadowany na czterdziestu wielbłądach. Przyszedł i stanął przed nim, i powiedział: Twój syn Ben-Hadad, król Syrii, posłał mnie do ciebie z pytaniem: Czy wyzdrowieję z tej choroby?

¹⁰ Elizeusz odpowiedział mu: Idź i powiedz mu: Na pewno wyzdrowiejesz. Lecz Pan objawił mi, że na pewno umrze.

¹¹ Wtedy z twarzą zastygłą patrzył na niego, aż tamten się zawstydził. I mąż Boży zapłakał¹.

1. Łk 19,41.

¹² Chazael zapytał go: Czemu mój pan płacze? Odpowiedział: Bo wiem, jakie zło wyrządzisz synom Izraela¹. Ich twierdze spalisz ogniem, ich młodzieńców pomordujesz mieczem, ich dzieci roztrzaskasz i ich brzemienne rozprujesz.

1. 2Krl 10,32; 12,17; 13,2.7; Am 1,3-4.

¹³ Wtedy Chazael powiedział: Co? Czy twój sługa jest psem¹, żeby miał czynić tak straszną rzecz? Elizeusz odpowiedział: Pan pokazał mi, że ty będziesz królem nad Syrią.

1. 1Sm 17,43; 2Sm 9,8; Mt 7,6.

¹⁴ Potem odszedł od Elizeusza i przyszedł do swego pana, który zapytał go: Co ci powiedział Elizeusz? Odpowiedział: Powiedział mi, że na pewno wyzdrowiejesz.

¹⁵ A nazajutrz Chazael wziął kołdrę, zamoczył ją w wodzie i rozciągnął na jego twarzy, tak że umarł. Chazael zaś królował w jego miejsce.

¹⁶ W piątym roku Jorama, syna Achaba, króla Izraela, gdy Jehoszafat był jeszcze królem Judy, zaczął królować Jehoram, syn Jehoszafata, król Judy.

¹⁷ Miał trzydzieści dwa lata, kiedy zaczął królować, i królował osiem lat w Jerozolimie.

¹⁸ Lecz szedł drogami królów Izraela, tak jak to czynił dom Achaba, bo miał za żonę córkę Achaba i czynił to, co złe w oczach Pana.

¹⁹ Pan jednak nie chciał wytracić Judy ze względu na Dawida¹, swego sługę, tak jak mu obiecał, że da pochodnię jemu oraz jego synom po wszystkie dni².

1. 2Krl 19,34; 1Krl 15,4; Ps 132,10; Iz 37,35.
2. 2Sm 7,13; 1Krl 11,36; 15,4; 2Krn 21,7.

²⁰ Za jego dni Edom¹ wyzwolił się spod ręki Judy i ustanowili nad sobą króla.

1. Rdz 27,40; 2Krl 3,27; 2Krn 21,8-10.

²¹ Wyruszył więc Joram do Seiru wraz ze wszystkimi rydwanami. Wstał on w nocy i pobił Edomitów, którzy go otoczyli, oraz dowódców rydwanów. Lud zaś uciekał do swoich namiotów.

²² Edom jednak wyzwolił się spod ręki Judy i jest tak aż do dziś. W tym czasie wyzwoliła się również Libna¹.

1. 2Krn 21,10.

²³ A pozostałe dzieje Jorama i wszystko, co czynił, czy nie są zapisane w kronikach królów Judy?

²⁴ I Joram zasnął ze swoimi ojcami, i został pogrzebany z nimi w mieście Dawida. W jego miejsce królował jego syn Achazjasz.

²⁵ W dwunastym roku Jorama, syna Achaba, króla Izraela, zaczął królować Achazjasz, syn Jorama, króla Judy.

²⁶ Achazjasz miał dwadzieścia dwa lata, kiedy zaczął królować, i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Atalia i była córką Omriego¹, króla Izraela.

1. 1Krl 16,16.23.

²⁷ Szedł on drogą domu Achaba i czynił to, co złe w oczach Pana, jak dom Achaba. Był bowiem zięciem domu Achaba.

²⁸ Wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę z Chazaelem, królem Syrii, do Ramot-Gilead, ale Syryjczycy zranili Jorama.

²⁹ Król Joram wrócił więc, aby się leczyć w Jizreel z ran, które mu zadali Syryjczycy w Rama, gdy walczył z Chazaelem, królem Syrii. I Achazjasz, syn Jorama, króla Judy, przybył odwiedzić Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był chory¹.

1. 2Krl 9,16; 2Krl 22,7.