Rozdział 1

¹ Gdy król Dawid zestarzał się i posunął w latach¹, to choć okrywano go szatami, nie mógł się rozgrzać.

1. 1Krn 23,1; Joz 23,2; Łk 1,7.

² Jego słudzy powiedzieli mu więc: Niech poszukają dla naszego pana, króla, młodej dziewicy¹, która stawałaby przed królem i pielęgnowała go. Niech kładzie się na twoim łonie, żeby nasz pan, król, mógł się rozgrzać².

1. Est 2,2.
2. Kaz 4,11.

³ Szukali więc pięknej dziewczyny po wszystkich obszarach Izraela i znaleźli Abiszag Szunamitkę¹, i przyprowadzili ją do króla.

1. 1Krl 2,20; Joz 19,28; 2Krl 4,25.

⁴ Dziewczyna ta była bardzo piękna; pielęgnowała króla i służyła mu, ale król z nią nie obcował.

⁵ Lecz Adoniasz, syn Chaggity¹, wywyższał się, mówiąc: Ja zostanę królem. Zaopatrzył się w rydwany i jeźdźców oraz pięćdziesięciu mężczyzn, którzy biegali przed nim.

1. 2Sm 3,4; 2Krn 3,2.

⁶ Jego ojciec nigdy go nie upominał, mówiąc: Czemu to uczyniłeś? Był on też bardzo przystojny, jego matka urodziła go po Absalomie¹.

1. 2Sm 3,3.

⁷ Porozumiał się z Joabem, synem Serui, i z kapłanem Abiatarem¹, a oni przystali z Adoniaszem i pomogli mu.

1. 2Sm 15,29; 20,25.

⁸ Lecz kapłan Sadok, Benajasz, syn Jehojady, prorok Natan, Szimei, Rei oraz dzielni wojownicy Dawida nie sprzyjali Adoniaszowi.

⁹ Potem Adoniasz zabił owce, woły i tuczne bydło przy kamieniu Zochelet, blisko źródła Rogel, i zaprosił wszystkich swych braci, synów króla, oraz wszystkich mężczyzn Judy, sługi króla.

¹⁰ Lecz nie zaprosił proroka Natana, Benajasza i dzielnych wojowników¹ oraz swego brata Salomona.

1. Joz 1,14; 2Sm 10,7; 1Krn 11,10.

¹¹ Wtedy Natan zapytał Batszebę, matkę Salomona: Czy nie słyszałaś, że Adoniasz, syn Chaggity, króluje, a nasz pan, Dawid, o tym nie wie?

¹² Chodź więc teraz, proszę, dam ci radę, abyś ocaliła swoje życie i życie swego syna, Salomona.

¹³ Idź i wejdź do króla Dawida, i powiedz mu: Czyż ty, mój panie, królu, nie przysiągłeś swojej służącej: Twój syn Salomon będzie królował po mnie i on zasiądzie na moim tronie? Dlaczego więc króluje Adoniasz?

¹⁴ A oto gdy ty będziesz tam jeszcze rozmawiała z królem, ja wejdę za tobą i potwierdzę twoje słowa.

¹⁵ Batszeba weszła więc do króla do komnaty. Król już się bardzo zestarzał, a Abiszag Szunamitka usługiwała królowi.

¹⁶ Wtedy Batszeba uklękła i oddała pokłon królowi, a król zapytał: Czego chcesz?

¹⁷ A ona mu odpowiedziała: Mój panie, ty przysiągłeś swojej służącej na Pana, swego Boga: Twój syn, Salomon, będzie królował po mnie i on zasiądzie na moim tronie.

¹⁸ A oto teraz Adoniasz króluje, a ty, mój panie, królu, o tym nie wiesz.

¹⁹ Zabił bowiem woły, tuczne bydło i bardzo dużo owiec i zaprosił wszystkich synów króla, kapłana Abiatara oraz dowódcę wojska, Joaba, ale twego sługi Salomona nie zaprosił.

²⁰ Lecz ty, mój panie, królu, wiesz, że oczy całego Izraela są zwrócone na ciebie¹, abyś im oznajmił, kto zasiądzie na tronie mego pana, króla, po nim.

1. Ps 123,2.

²¹ W przeciwnym razie, gdy mój pan, król, zaśnie ze swymi ojcami¹, ja i mój syn Salomon będziemy uważani za przestępców.

1. 1Krl 2,10; Łk 8,52; J 11,11.

²² A gdy jeszcze rozmawiała z królem, przyszedł prorok Natan.

²³ I oznajmiono królowi: Oto prorok Natan. I gdy wszedł przed oblicze króla, pokłonił się królowi twarzą do ziemi.

²⁴ Potem Natan powiedział: Mój panie, królu, czy ty powiedziałeś: Adoniasz będzie królował po mnie i on zasiądzie na moim tronie?

²⁵ Dziś bowiem zstąpił i zabił woły, tuczne bydło oraz bardzo dużo owiec, i zaprosił wszystkich synów króla, dowódców wojsk oraz kapłana Abiatara, a oto oni jedzą z nim i piją, i mówią: Niech żyje król Adoniasz!

²⁶ Lecz mnie, twego sługi, i kapłana Sadoka, i Benajasza, syna Jehojady, oraz twego sługi Salomona nie zaprosił.

²⁷ Czy wyszło to od mego pana, króla, a nie oznajmiłeś swemu słudze, kto zasiądzie po nim na tronie mego pana, króla?

²⁸ Król Dawid odpowiedział: Zawołajcie mi Batszebę. Ta weszła przed oblicze króla i stanęła przed nim.

²⁹ Wtedy król przysiągł: Jak żyje Pan, który wybawił moją duszę z wszelkiego ucisku¹;

1. 2Sm 4,9; 1Krl 2,24.

³⁰ Jak przysiągłem ci na Pana, Boga Izraela: Twój syn Salomon będzie królować po mnie i on zasiądzie na moim tronie zamiast mnie, tak dziś uczynię.

³¹ Batszeba schyliła się twarzą ku ziemi i pokłonił się królowi¹, i powiedziała: Niech żyje mój pan, król Dawid, na wieki²!

1. 2Sm 9,6; Est 3,2; Mt 21,37; Ef 5,33; Hbr 12,9.
2. Ne 2,3; Dn 2,4.

³² Potem król Dawid rozkazał: Zawołajcie mi kapłana Sadoka, proroka Natana i Benajasza, syna Jehojady. I tamci weszli przed oblicze króla.

³³ A król powiedział im: Weźcie ze sobą sługi waszego pana, wsadźcie mego syna Salomona na moją mulicę i sprowadźcie go do Gichonu.

³⁴ A tam niech kapłan Sadok i prorok Natan namaszczą go na króla¹ nad Izraelem. Następnie zadmijcie w trąbę i powiedzcie: Niech żyje król Salomon!

1. 1Sm 10,1; 2Krn 29,22.

³⁵ Potem pójdziecie za nim, a on przyjdzie i zasiądzie na moim tronie, i będzie królował na moje miejsce. Jego bowiem ustanowiłem wodzem nad Izraelem i nad Judą.

³⁶ Benajasz, syn Jehojady, odpowiedział królowi: Amen. Niech to stwierdzi Pan, Bóg mego pana, króla.

³⁷ Jak Pan był z moim panem, królem, tak niech będzie z Salomonem i niech wywyższy jego tron nad tron mego pana, króla Dawida.

³⁸ Poszli więc kapłan Sadok, prorok Natan i Benajasz¹, syn Jehojady, oraz Keretyci i Peletyci i wsadzili Salomona na mulicę króla Dawida, i zaprowadzili go do Gichonu.

1. 2Sm 8,18.

³⁹ Wtedy kapłan Sadok wziął róg olejku z namiotu i namaścił Salomona. Potem zadęto w trąbę, a cały lud powiedział: Niech żyje król Salomon¹!

1. 1Sm 10,24.

⁴⁰ I cały lud szedł za nim. Lud także grał na fletach i tak bardzo się radował, że ziemia drżała od jego głosu.