Rozdział 22

¹ Tak mówi Pan: Zejdź do domu króla Judy i mów tam to słowo;

² Powiedz: Słuchaj słowa Pana¹, królu Judy, który zasiadasz na tronie Dawida, ty i twoi słudzy oraz twój lud, którzy wchodzicie przez te bramy.

1. Jr 17,20.

³ Tak mówi Pan: Wykonajcie sąd¹ i sprawiedliwość i wybawiajcie uciśnionego z ręki ciemięzcy. Nie krzywdźcie ani nie uciskajcie obcego, sieroty i wdowy i nie przelewajcie krwi niewinnej na tym miejscu.

1. Jr 21,12.

⁴ Jeśli bowiem rzeczywiście spełnicie to słowo, wtedy będą wchodzić przez bramy tego domu królowie¹ zasiadający na tronie, jeżdżący na rydwanach i na koniach, sam król i jego słudzy, i jego lud.

1. Jr 17,25.

⁵ Lecz jeśli nie posłuchacie tych słów, sam na siebie przysięgam¹, mówi Pan, że ten dom stanie się pustkowiem.

1. Hbr 6,13-17.

⁶ Tak bowiem mówi Pan o domu króla Judy: Ty jesteś mi Gileadem i szczytem Libanu, lecz naprawdę zamienię cię w pustynię i w miasta niezamieszkane.

⁷ I przygotuję przeciwko tobie niszczycieli, każdego ze swoim sprzętem. Wytną twoje wyborne cedry i wrzucą je w ogień.

⁸ I wiele narodów będzie przechodzić koło tego miasta, i powiedzą jeden do drugiego: Dlaczego Pan tak uczynił¹ temu wielkiemu miastu?

1. Pwt 29,24-25; 1Krl 9,8-9.

⁹ Wtedy odpowiedzą: Dlatego że porzucili przymierze Pana¹, swego Boga, a oddawali pokłon innym bogom i służyli im.

1. 2Krl 22,17; 2Krn 34,25.

¹⁰ Nie opłakujcie zmarłego ani nie żałujcie go¹, lecz nieustannie płaczcie nad tym, który odchodzi, bo już nigdy nie wróci ani nie zobaczy swojej rodzinnej ziemi.

1. 2Krl 22,20.

¹¹ Tak bowiem mówi Pan o Szallumie¹, synu Jozjasza, króla Judy, który królował w miejsce Jozjasza, swego ojca, który wyszedł z tego miejsca: Już nigdy nie wróci;

1. 1Krn 3,15; 2Krl 23,30.

¹² Ale umrze na tym miejscu, gdzie go przeniosą, i już nie zobaczy tej ziemi.

¹³ Biada temu, kto buduje swój dom na niesprawiedliwości, a swoje komnaty na krzywdzie; kto swemu bliźniemu każe pracować za darmo¹ i nie daje mu jego zapłaty;

1. Kpł 19,13; Pwt 24,14-15; Ml 3,10; Jk 5,4.

¹⁴ Który mówi: Zbuduję sobie wielki dom i przestronne komnaty; wybija sobie okna, wykłada jego wnętrze drzewem cedrowym i maluje cynobrem.

¹⁵ Czy będziesz królował dlatego, że otaczasz się cedrem? Czyż twój ojciec nie jadał i nie pijał? A kiedy wykonywał sąd i sprawiedliwość, wtedy było mu dobrze.

¹⁶ Gdy sądził sprawę ubogiego i nędznego, wtedy było mu dobrze. Czy nie na tym polega poznanie mnie? – mówi Pan.

¹⁷ Lecz twoje oczy i serce pragną jedynie własnej korzyści, przelania niewinnej krwi, wywierania ucisku oraz przemocy.

¹⁸ Dlatego tak mówi Pan o Joakimie, synu Jozjasza, króla Judy: Nie będą go opłakiwać ani mówić: Ach, mój bracie! Albo: Ach, siostro! Nie będą go opłakiwać ani mówić: Ach, panie! Albo: Ach, jego majestat!

¹⁹ Będzie pogrzebany jak osioł, wywloką go i wyrzucą poza bramy Jerozolimy.

²⁰ Wejdź na Liban i wołaj, na Baszanie podnieś swój głos, wołaj też z przełęczy, gdyż wszyscy twoi kochankowie zostali zniszczeni.

²¹ Przemówiłem do ciebie w czasie twojej pomyślności, ale powiedziałaś: Nie posłucham. Taka jest twoja droga od twej młodości, nie usłuchałaś mojego głosu.

²² Wiatr rozproszy wszystkich twoich pasterzy i twoi kochankowie pójdę w niewolę. Wtedy będziesz się rumienić i wstydzić z powodu całej twojej niegodziwości.

²³ Ty, która mieszkasz na Libanie, która robisz sobie gniazdo wśród cedrów, jakże będziesz pełna wdzięku, gdy ogarną cię boleści jak bóle rodzącej!

²⁴ Jak żyję ja, mówi Pan, choćby Choniasz, syn Joakima, króla Judy, był sygnetem na mojej prawej ręce, zerwałbym cię stamtąd;

²⁵ I wydam cię w ręce tych, którzy czyhają na twoje życie, i w ręce tych, których twarzy ty się lękasz, to jest, w ręce Nabuchodonozora, króla Babilonu, i w ręce Chaldejczyków;

²⁶ Wyrzucę ciebie i twoją matkę, która cię urodziła, do obcej ziemi, w której się nie urodziliście, i tam pomrzecie.

²⁷ Lecz do ziemi, za którą będą tęsknić, aby tam wrócić, nie wrócą.

²⁸ Czy ten człowiek, Choniasz, jest posągiem wzgardzonym i zdruzgotanym? Albo naczyniem, w którym nie ma żadnego piękna? Czemu zostali odrzuceni on i jego potomstwo i wyrzuceni do ziemi, której nie znają?

²⁹ Ziemio, ziemio, ziemio! Słuchaj słowa Pana.

³⁰ Tak mówi Pan: Zapiszcie tego człowieka jako bezpotomnego i że mu się nie poszczęści za jego dni. Nie poszczęści się nikomu z jego potomstwa¹, by zasiąść na tronie Dawida i panować jeszcze w Judzie.

1. Jr 36,30.