Rozdział 3

¹ Jest powiedziane: Jeśli mąż oddali swoją żonę, a ona odejdzie od niego i stanie się żoną innego – czy on jeszcze do niej wróci? Czy ta ziemia nie byłaby wielce splugawiona? Ale ty uprawiałaś nierząd z wieloma kochankami¹. Powróć jednak do mnie, mówi Pan.

1. Jr 2,20; Ez 16,26-29.

² Podnieś swoje oczy na wyżyny i sprawdź, czy jest miejsce, gdzie nie uprawiałaś nierządu. Przy drogach siadałaś dla nich, jak Arab na pustyni, i splugawiłaś ziemię swoim nierządem i swą niegodziwością.

³ I dlatego deszcze jesienne zostały wstrzymane¹, i nie było deszczu wiosennego, lecz nadal masz czoło nierządnicy i nie chcesz się wstydzić.

1. Jr 9,12; 14,4; Kpł 26,19; Pwt 28,23-24.

⁴ Czy teraz nie będziesz wołać do mnie: Mój ojcze! Ty jesteś wodzem mojej młodości¹?

1. Jr 2,2; Oz 2,15.

⁵ Czy Bóg będzie się gniewał na wieki? Czy zachowa gniew na zawsze? Tak oto mówiłaś i czyniłaś zło, ile tylko mogłaś.

⁶ Wtedy Pan powiedział do mnie za dni króla Jozjasza: Czy widziałeś, co uczyniła odstępczyni Izrael? Chodziła na każdą wysoką górę i pod każde zielone drzewo i tam uprawiała nierząd.

⁷ I powiedziałem po tym wszystkim, co uczyniła: Powróć do mnie. Lecz nie powróciła. A widziała to jej zdradliwa siostra Juda¹.

1. Ez 16,46; 23,2-4.

⁸ I widziałem, gdy z powodu nierządu odstępczyni Izrael oddaliłem ją i dałem jej list rozwodowy, jednak jej zdradliwa siostra Juda nie ulękła się, lecz poszła i również uprawiała nierząd.

⁹ I przez swój haniebny nierząd zbezcześciła ziemię, i cudzołożyła z kamieniem i drewnem.

¹⁰ Mimo tego wszystkiego jej zdradliwa siostra Juda nie powróciła do mnie całym sercem¹, lecz pozornie, mówi Pan.

1. 2Krn 34,33; Oz 7,14.

¹¹ Dlatego Pan powiedział do mnie: Odstępczyni Izrael okazała się sprawiedliwsza niż zdradliwa Juda.

¹² Idź i głoś te słowa ku północy, i mów: Wróć, odstępczyni Izrael, mówi Pan, a nie wybuchnie na was mój gniew. Ja bowiem jestem miłosierny, mówi Pan, i nie chowam gniewu na wieki.

¹³ Tylko uznaj swoją nieprawość¹, że odstąpiłaś od Pana, swego Boga, i biegałaś swoimi drogami do obcych pod każde zielone drzewo, a mojego głosu nie słuchaliście, mówi Pan.

1. Kpł 26,40; Pwt 30,1-2; Prz 28,13.

¹⁴ Nawróćcie się, synowie odstępczy, mówi Pan, bo ja jestem waszym małżonkiem¹ i przyjmę was po jednym z miasta i po dwóch z każdego rodu i zaprowadzę was do Syjonu;

1. Jr 31,32; Oz 2,19-20.

¹⁵ I dam wam pasterzy według mego serca¹, i będą was paść umiejętnie i roztropnie².

1. Jr 23,4; Ez 34,23; Ef 4,11.
2. Dz 20,28.

¹⁶ A gdy się rozmnożycie i rozplenicie w tej ziemi w tych dniach, mówi Pan, już nie będą mówić: Arka przymierza Pana. Nikomu nie przyjdzie to na myśl. Nie wspomną o niej ani nie odwiedzą jej, ani już nie uczynią jej nową.

¹⁷ W tym czasie Jerozolima będzie nazwana tronem Pana, a wszystkie narody zgromadzą się u niej, u imienia Pana¹, w Jerozolimie, i już nie będą postępować według uporu swego złego serca.

1. Iz 60,9.

¹⁸ W te dni dom Judy¹ będzie chodził z domem Izraela i przybędą razem z ziemi północnej do ziemi, którą dałem w dziedzictwo waszym ojcom.

1. Iz 11,13; Ez 37,16-22; Oz 1,11.

¹⁹ Ja zaś powiedziałem sobie: Jakże miałbym cię zaliczyć do synów i dać ci ziemię rozkoszną, piękne dziedzictwo zastępów narodów? Chyba że będziesz do mnie wołał: Mój ojcze! I nie odwrócisz się ode mnie¹.

1. Iz 63,16.

²⁰ Ponieważ jak żona sprzeniewierza się swemu mężowi, tak mi się sprzeniewierzyłeś, domu Izraela, mówi Pan.

²¹ Głos się rozlega na wyżynach, błagalny płacz synów Izraela, bo wypaczyli swe drogi i zapomnieli o Panu, swym Bogu.

²² Nawróćcie się, odstępczy synowie, a uleczę wasze odstępstwa¹. Oto przychodzimy do ciebie, bo ty jesteś Panem, naszym Bogiem.

1. Oz 6,1; 14,4.

²³ Zaprawdę złudna jest nadzieja w pagórkach i mnóstwie gór. Zaprawdę w Panu¹, naszym Bogu, jest zbawienie Izraela.

1. Ps 3,8.

²⁴ Od naszej młodości bowiem ta hańba pożerała pracę naszych ojców, ich trzody i stada, ich synów i córki.

²⁵ Leżymy w swojej hańbie i nasz wstyd nas przykrywa, bo grzeszyliśmy przeciwko Panu¹, swemu Bogu, my i nasi ojcowie, od swojej młodości aż do dziś, i nie usłuchaliśmy głosu Pana, naszego Boga.

1. Ezd 9,7.