Rozdział 1

¹ Brzemię słowa Pana do Izraela przez Malachiasza¹.

1. Iz 13,1; Ha 1,1; Za 12,1.

² Umiłowałem was¹, mówi Pan, a wy mówicie: W czym nas umiłowałeś? Czy Ezaw² nie był bratem Jakuba? – mówi Pan, a jednak umiłowałem Jakuba;

1. Pwt 4,37; 7,6-8.
2. Rdz 25,23.25; Rz 9,13; Hbr 12,16.

³ A Ezawa znienawidziłem¹ i wydałem jego góry na spustoszenie, a jego dziedzictwo – smokom na pustkowiu.

1. Rdz 29,30-31; Pwt 21,15-16; Łk 14,26; Rz 9,13.

⁴ Choćby Edom powiedział: Staliśmy się ubodzy, ale wrócimy i odbudujemy spustoszone miejsca, to tak mówi Pan zastępów: Niech oni budują, a ja zburzę; i nazwą ich granicą bezbożności oraz ludem, na który Pan zapałał gniewem aż na wieki.

⁵ Wasze oczy spojrzą i powiecie: Pan będzie uwielbiony¹ w granicach Izraela.

1. Ps 40,16; 70,4; 138,2.

⁶ Syn czci ojca¹, a sługa swego pana. Jeśli więc jestem ojcem, gdzie jest moja cześć? Jeśli jestem panem, gdzie jest bojaźń przede mną? – mówi Pan zastępów do was, kapłani, którzy lekceważycie moje imię. Wy jednak mówicie: W czym lekceważymy twoje imię?

1. Wj 20,12; Mt 15,4-8; Ef 6,2.

⁷ Przynosicie na mój ołtarz pokarm nieczysty i mówicie: Czym cię zanieczyściliśmy? Tym, że mówicie: Stołem Pana można wzgardzić.

⁸ Gdy bowiem przyprowadzacie na ofiarę to, co jest ślepe, czyż nie jest to zła rzecz? I gdy przyprowadzacie kulawe i chore, czy to nie jest zła rzecz? Ofiaruj to twemu namiestnikowi, zobaczysz, czy będzie mu się podobać. Czy przyjmie twoją osobę? – mówi Pan zastępów.

⁹ Dlatego teraz, proszę, przebłagajcie Boga, aby się zlitował nad nami. To się dzieje z waszych rąk, czy więc przyjmie waszą osobę? – mówi Pan zastępów.

¹⁰ Kto spośród was za darmo zamknąłby drzwi albo zapaliłby ogień na moim ołtarzu? Nie mam w was upodobania, mówi Pan zastępów, i nie przyjmę ofiary z waszej ręki.

¹¹ Od wschodu słońca bowiem aż do jego zachodu moje imię będzie wielkie wśród pogan¹; na każdym miejscu będą składane mojemu imieniu kadzidło i ofiara czysta. Moje imię bowiem będzie wielkie wśród narodów, mówi Pan zastępów.

1. Ps 113,3; Iz 45,6; 59,19.

¹² Lecz wy bezcześcicie je, gdy mówicie: Stół Pana jest nieczysty; a to, co kładziecie na nim, jest wzgardzonym pokarmem.

¹³ Mówicie też: Jakiż to wysiłek! I parskacie na to, co mówi Pan zastępów, i przynosicie to, co jest rozszarpane, kulawe i chore, takie ofiary przynosicie. Czy mam to przyjąć z waszej ręki? – mówi Pan.

¹⁴ Niech będzie przeklęty oszust, który mając w swej trzodzie samca, ślubuje, a składa Panu w ofierze to, co jest ułomne. Jestem bowiem wielkim Królem¹, mówi Pan zastępów, a moje imię jest straszne między narodami.

1. Ps 47,2; 48,2; 95,3; Mt 5,35.

Rozdział 2

¹ Teraz, kapłani, ten rozkaz dotyczy was.

² Jeśli nie usłuchacie i nie weźmiecie tego do serca, aby oddać chwałę mojemu imieniu, mówi Pan zastępów, wtedy ześlę na was przekleństwo i będę przeklinać wasze błogosławieństwa. I już je przekląłem, bo nie bierzecie tego do serca.

³ Oto wam zepsuję wasze siewy i rzucę wam gnojem w twarz, gnojem waszych ofiar. I zabiorą was razem z nim.

⁴ I dowiecie się, że posłałem do was ten rozkaz, aby moje przymierze było z Lewim, mówi Pan zastępów.

⁵ Moje przymierze z nim było przymierzem życia i pokoju¹; dałem mu je z powodu bojaźni, którą mnie się bał, i ponieważ przed moim imieniem był zatrwożony.

1. Lb 25,12-13.

⁶ Prawo prawdy było na jego ustach i nie znaleziono na jego wargach nieprawości. Chodził ze mną w pokoju i prawości i wielu odwrócił od nieprawości.

⁷ Wargi kapłana bowiem mają strzec poznania i jego ustami ludzie mają pytać o prawo, gdyż on jest posłańcem Pana zastępów¹.

1. Kpł 10,11; Pwt 17,8-11; 21,5.

⁸ Ale wy zboczyliście z drogi i byliście powodem potknięcia o prawo dla wielu, zepsuliście przymierze Lewiego, mówi Pan zastępów.

⁹ Dlatego i ja sprawiłem, że zostaliście wzgardzeni i poniżeni u wszystkich ludzi, ponieważ nie strzegliście moich dróg i jesteście stronniczy w stosowaniu prawa.

¹⁰ Czy nie mamy wszyscy jednego ojca¹? Czy nie stworzył nas jeden Bóg? Czemu więc brat zdradza swego brata, naruszając przymierze naszych ojców?

1. Mt 3,9; J 8,39.53; Dz 17,24-29; Rz 4,1; 1Kor 8,6; Ef 4,6; Hbr 12,9.

¹¹ Juda postępuje zdradliwie, obrzydliwość dzieje się w Izraelu i Jerozolimie. Juda bowiem zbezcześcił świętość Pana, którą miał kochać, i pojął za żonę córkę obcego boga.

¹² Pan wykorzeni z namiotów Jakuba tego człowieka, który to czyni, zarówno czuwającego, jak i odpowiadającego oraz składającego ofiarę Panu zastępów.

¹³ A oto kolejna rzecz, którą uczyniliście: okrywacie ołtarz Pana łzami, płaczem i wołaniem, tak że już nie patrzy na ofiarę ani już nie przyjmuje chętnie ofiary z waszej ręki.

¹⁴ Wy jednak mówicie: Dlaczego? Dlatego że Pan jest świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, którą zdradziłeś. Ona przecież jest twoją towarzyszką i żoną twego przymierza.

¹⁵ Czy nie uczynił jednej, choć mu jeszcze zostało ducha? A czemu jedną? Aby szukał potomstwa Bożego. Tak więc strzeżcie swego ducha i niech nikt nie postępuje zdradliwie z żoną swojej młodości¹.

1. Prz 5,18.

¹⁶ Mówi bowiem Pan, Bóg Izraela, że nienawidzi oddalania¹, gdyż ten, kto to robi, okrywa swoim płaszczem okrucieństwo, mówi Pan zastępów. Tak więc strzeżcie swego ducha i nie postępujcie zdradliwie.

1. Pwt 24,1-4; Iz 50,1; Mt 5,31-32; 19,3-9; Łk 16,18.

¹⁷ Naprzykrzaliście się Panu swoimi słowami¹. A mówicie: W czym mu się naprzykrzaliśmy? W tym, gdy mówicie: Każdy, kto czyni zło, podoba się Panu i w takich ma on swe upodobanie; albo: Gdzież jest Bóg sądu²?

1. Ps 95,9-10.
2. 2P 3,3-4.

Rozdział 3

¹ Oto posyłam mego posłańca¹, który przygotuje drogę przed moim obliczem². I nagle przybędzie do swojej świątyni Pan, którego wy szukacie, Posłaniec przymierza³, którego wy pragniecie. Oto przyjdzie, mówi Pan zastępów.

1. Mt 11,10-11; Mk 1,2-3; Łk 7,27-28.
2. Mt 3,3; Łk 1,16-17; 3,4-6; J 1,15-23.33.
3. Hbr 8,6-10; 12,24.

² Lecz któż będzie mógł znieść dzień jego przyjścia¹? I kto się ostanie, gdy on się ukaże? Jest bowiem jak ogień złotnika i jak mydło foluszników².

1. Ml 4,1.
2. Iz 4,4; Mt 3,10-12.

³ I zasiądzie jako ten, kto roztapia i oczyszcza srebro¹: oczyści synów Lewiego, oczyści ich jak złoto i srebro i będą składać Panu ofiarę w sprawiedliwości.

1. Iz 1,25; Za 13,9.

⁴ Wtedy ofiara Judy i Jerozolimy będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak za lat minionych.

⁵ I zbliżę się do was na sąd, i będę rychłym świadkiem przeciwko czarownikom, przeciwko cudzołożnikom, przeciwko krzywoprzysięzcom¹, przeciwko tym, którzy uciskają najemników przy ich zapłatach oraz wdowy i sieroty i krzywdzą cudzoziemca, a nie boją się mnie, mówi Pan zastępów.

1. Za 5,4; Jk 5,4.12.

⁶ Gdyż ja, Pan¹, nie zmieniam się², dlatego wy, synowie Jakuba, nie zostaliście zniszczeni.

1. Rdz 15,7; Wj 3,14-15; Iz 42,8; 43,11; 44,6.
2. Lb 23,19; 1Sm 15,29; Rz 11,29; Hbr 6,18; 13,8; Jk 1,17.

⁷ Od dni waszych ojców odstępowaliście od moich ustaw i nie przestrzegaliście ich. Zawróćcie do mnie, a ja zawrócę do was, mówi Pan zastępów. Ale wy mówicie: Pod jakim względem mamy zawrócić?

⁸ Czy człowiek okradnie Boga? Wy jednak mnie okradacie. Lecz mówicie: Z czego cię okradamy? Z dziesięcin¹ i ofiar.

1. Rdz 14,20; Lb 18,24; Pwt 26,12; Ne 13,10; Hbr 7,5-9.

⁹ Jesteście zupełnie przeklęci, ponieważ mnie okradacie, wy i cały wasz naród.

¹⁰ Przynieście całą dziesięcinę do szpichlerza¹, aby żywność była w moim domu, a doświadczcie mnie teraz w tym, mówi Pan zastępów, czy wam nie otworzę okien niebios i nie wyleję na was błogosławieństwa, tak że nie będziecie mieli gdzie go podziać;

1. Prz 3,9-10; 1Krn 26,20; 2Krn 31,11-12; Ne 10,38; 13,12.

¹¹ I zgromię ze względu na was tego, który pożera, a nie popsuje wam plonu ziemi i winorośl nie będzie pozbawiona owocu na polu, mówi Pan zastępów.

¹² I wszystkie narody będą was nazywać błogosławionymi¹, bo będziecie ziemią rozkoszną, mówi Pan zastępów.

1. Pwt 4,6-7; Iz 61,9; Łk 1,48.

¹³ Zuchwałe są wasze słowa przeciwko mnie, mówi Pan. Wy jednak mówicie: Cóż powiedzieliśmy przeciwko tobie?

¹⁴ Mówiliście: Na próżno służyć Bogu¹. Co za pożytek z tego, że przestrzegaliśmy jego przykazań i chodziliśmy smutni przed Panem zastępów?

1. Hi 21,14-17; 34,9; Ps 73,8-13; Iz 58,3.

¹⁵ A teraz pysznych mamy za błogosławionych, ponieważ ci się budują, którzy czynią niegodziwość, a ci, którzy kuszą Boga, są wybawieni.

¹⁶ Wtedy rozmawiali o tym między sobą ci, którzy się bali Pana. Pan zobaczył to i usłyszał, i napisano księgę wspomnień¹ przed nim z powodu tych, którzy się boją Pana i rozmyślają o jego imieniu.

1. Obj 20,12.

¹⁷ Oni będą moimi, mówi Pan zastępów, w dniu, kiedy uczynię ich moją własnością¹. Zlituję się nad nimi, jak się lituje ojciec nad swoim synem, który mu służy.

1. Wj 19,5; Ps 135,4; Iz 62,3; Mt 7,6; Tt 2,14; 1P 2,9.

¹⁸ Wtedy zawrócicie i zobaczycie różnicę między sprawiedliwym i bezbożnym, między tym, który służy Bogu, i tym, który mu nie służy.

Rozdział 4

¹ Oto bowiem nadchodzi dzień¹ palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy czyniący niegodziwie będą jak ściernisko. I spali ich ten nadchodzący dzień², mówi Pan zastępów, tak że nie pozostawi im ani korzenia, ani gałązki.

1. Ml 3,2; 4,5; Mt 24,29-31; 2Tes 1,8.
2. Mt 3,12.

² Ale dla was, którzy się boicie mojego imienia, wzejdzie Słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na swoich skrzydłach; wtedy wyjdziecie i wyrośniecie jak cielęta z zagrody.

³ I podepczecie bezbożnych, gdyż będą prochem pod waszymi nogami w dniu¹, kiedy to uczynię, mówi Pan zastępów.

1. Iz 63,3-6; Mi 5,8.

⁴ Pamiętajcie o prawie Mojżesza¹, mego sługi, które mu nadałem na Horebie dla całego Izraela, oraz o ustawach i sądach.

1. Joz 8,31; Joz 23,6; Dz 28,23.

⁵ Oto poślę wam Eliasza proroka¹, zanim przyjdzie ten wielki i straszny dzień Pana.

1. Ml 3,1; Iz 40,3; Mt 11,13-14; 17,10-13; 27,47-48; Mk 9,11-13.

⁶ On zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym nie ukarał ziemi przekleństwem, gdy przyjdę.