Rozdział 2

¹ Teraz, kapłani, ten rozkaz dotyczy was.

² Jeśli nie usłuchacie i nie weźmiecie tego do serca, aby oddać chwałę mojemu imieniu, mówi Pan zastępów, wtedy ześlę na was przekleństwo i będę przeklinać wasze błogosławieństwa. I już je przekląłem, bo nie bierzecie tego do serca.

³ Oto wam zepsuję wasze siewy i rzucę wam gnojem w twarz, gnojem waszych ofiar. I zabiorą was razem z nim.

⁴ I dowiecie się, że posłałem do was ten rozkaz, aby moje przymierze było z Lewim, mówi Pan zastępów.

⁵ Moje przymierze z nim było przymierzem życia i pokoju¹; dałem mu je z powodu bojaźni, którą mnie się bał, i ponieważ przed moim imieniem był zatrwożony.

1. Lb 25,12-13.

⁶ Prawo prawdy było na jego ustach i nie znaleziono na jego wargach nieprawości. Chodził ze mną w pokoju i prawości i wielu odwrócił od nieprawości.

⁷ Wargi kapłana bowiem mają strzec poznania i jego ustami ludzie mają pytać o prawo, gdyż on jest posłańcem Pana zastępów¹.

1. Kpł 10,11; Pwt 17,8-11; 21,5.

⁸ Ale wy zboczyliście z drogi i byliście powodem potknięcia o prawo dla wielu, zepsuliście przymierze Lewiego, mówi Pan zastępów.

⁹ Dlatego i ja sprawiłem, że zostaliście wzgardzeni i poniżeni u wszystkich ludzi, ponieważ nie strzegliście moich dróg i jesteście stronniczy w stosowaniu prawa.

¹⁰ Czy nie mamy wszyscy jednego ojca¹? Czy nie stworzył nas jeden Bóg? Czemu więc brat zdradza swego brata, naruszając przymierze naszych ojców?

1. Mt 3,9; J 8,39.53; Dz 17,24-29; Rz 4,1; 1Kor 8,6; Ef 4,6; Hbr 12,9.

¹¹ Juda postępuje zdradliwie, obrzydliwość dzieje się w Izraelu i Jerozolimie. Juda bowiem zbezcześcił świętość Pana, którą miał kochać, i pojął za żonę córkę obcego boga.

¹² Pan wykorzeni z namiotów Jakuba tego człowieka, który to czyni, zarówno czuwającego, jak i odpowiadającego oraz składającego ofiarę Panu zastępów.

¹³ A oto kolejna rzecz, którą uczyniliście: okrywacie ołtarz Pana łzami, płaczem i wołaniem, tak że już nie patrzy na ofiarę ani już nie przyjmuje chętnie ofiary z waszej ręki.

¹⁴ Wy jednak mówicie: Dlaczego? Dlatego że Pan jest świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, którą zdradziłeś. Ona przecież jest twoją towarzyszką i żoną twego przymierza.

¹⁵ Czy nie uczynił jednej, choć mu jeszcze zostało ducha? A czemu jedną? Aby szukał potomstwa Bożego. Tak więc strzeżcie swego ducha i niech nikt nie postępuje zdradliwie z żoną swojej młodości¹.

1. Prz 5,18.

¹⁶ Mówi bowiem Pan, Bóg Izraela, że nienawidzi oddalania¹, gdyż ten, kto to robi, okrywa swoim płaszczem okrucieństwo, mówi Pan zastępów. Tak więc strzeżcie swego ducha i nie postępujcie zdradliwie.

1. Pwt 24,1-4; Iz 50,1; Mt 5,31-32; 19,3-9; Łk 16,18.

¹⁷ Naprzykrzaliście się Panu swoimi słowami¹. A mówicie: W czym mu się naprzykrzaliśmy? W tym, gdy mówicie: Każdy, kto czyni zło, podoba się Panu i w takich ma on swe upodobanie; albo: Gdzież jest Bóg sądu²?

1. Ps 95,9-10.
2. 2P 3,3-4.