Rozdział 9

¹ I Bóg błogosławił Noego i jego synów, i powiedział im: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się¹, i napełniajcie ziemię.

1. Rdz 1,22.28; 24,60.

² A strach i lęk przed wami będzie nad wszelkim zwierzęciem ziemi, nad wszelkim ptactwem nieba, nad wszystkim, co się porusza na ziemi, i nad wszelkimi rybami morza; oddane są w wasze ręce.

³ Wszystko, co się porusza i żyje, będzie dla was pokarmem¹, podobnie jak rośliny zielone, daję wam to wszystko.

1. Rdz 1,29-30; Dz 10,12-15; Rz 14,3.14.17; 1Kor 10,23-31; 1Tm 4,3-15.

⁴ Lecz nie będziecie jeść mięsa z jego życiem, to jest z jego krwią¹.

1. Kpł 17,10-14; 19,26; Dz 15,20.29; 1Tm 4,4.

⁵ A ja będę żądał waszej krwi, to jest waszego życia; od każdego zwierzęcia będę jej żądał, jak i od ręki człowieka; od ręki każdego brata jego będę żądał życia człowieka.

⁶ Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew¹, bo na obraz Boga człowiek został stworzony².

1. Wj 21,12-14; Kpł 24,17; Rz 13,4.10.
2. Rdz 1,26-27; Jk 3,9.

⁷ Wy zaś bądźcie płodni i rozmnażajcie się; rozradzajcie się na ziemi i rozmnażajcie się na niej.

⁸ Potem Bóg powiedział¹ do Noego i do jego synów z nim:

1. Rdz 46,2; Wj 6,2; 20,1; Pwt 1,6.

⁹ A ja, oto ja ustanawiam moje przymierze¹ z wami i z waszym potomstwem po was;

1. Pwt 5,2-3; Hbr 8,13.

¹⁰ I z wszelką żywą istotą, która jest z wami, z ptactwem, bydłem oraz z wszelkim zwierzęciem ziemi, które jest z wami, od wszystkich, które wyszły z arki, aż do każdego zwierzęcia ziemi.

¹¹ Ustanowię moje przymierze z wami. Nie będzie już więcej zgładzone wszelkie ciało wodami potopu ani nie będzie już więcej potopu, który miałby zniszczyć ziemię.

¹² I Bóg powiedział: To jest znak przymierza, które ja ustanawiam między mną a wami i między wszelką żywą istotą, która jest z wami, na wieczne pokolenia.

¹³ Kładę na obłoku mój łuk, który będzie na znak przymierza między mną a ziemią.

¹⁴ I stanie się, gdy wzbudzę obłok nad ziemią, że ukaże się łuk na obłoku;

¹⁵ I wspomnę na moje przymierze¹, które jest między mną a wami oraz wszelką żywą istotą cielesną. Nie będzie już więcej wód potopu, który miałby zniszczyć wszelkie ciało.

1. Łk 1,72.

¹⁶ Będzie więc ten łuk na obłoku i spojrzę na niego, aby przypomnieć sobie wieczne przymierze między Bogiem a wszelką żywą istotą cielesną, która jest na ziemi.

¹⁷ I Bóg powiedział do Noego: To jest znak przymierza, które ustanowiłem między mną a wszelkim ciałem, które jest na ziemi.

¹⁸ A synami Noego, którzy wyszli z arki, byli: Sem, Cham i Jafet. Cham jest ojcem Kanaana.

¹⁹ To są trzej synowie Noego, przez których napełniła się ludem cała ziemia.

²⁰ Wtedy Noe zaczął uprawiać ziemię i zasadził winnicę.

²¹ Potem pił wino i upił się¹; i leżał odkryty w swoim namiocie.

1. Prz 20,1; 23,31-32; Ef 5,18.

²² A Cham, ojciec Kanaana, zobaczył nagość swego ojca i opowiedział o tym dwom swoim braciom na dworze.

²³ Wtedy Sem i Jafet wzięli szatę, założyli ją sobie na ramiona, weszli tyłem i zakryli nagość swego ojca; a ich twarze były odwrócone, tak że nie widzieli nagości swego ojca.

²⁴ A gdy Noe obudził się po winie, dowiedział się, co mu zrobił jego młodszy syn;

²⁵ I powiedział: Niech będzie przeklęty Kanaan, będzie sługą sług swoich braci.

²⁶ Potem dodał: Niech będzie błogosławiony Pan Bóg Sema, a niech Kanaan będzie jego sługą.

²⁷ Niech Bóg rozprzestrzeni Jafeta i niech mieszka on w namiotach Sema, a niech będzie Kanaan jego sługą.

²⁸ I Noe żył po potopie trzysta pięćdziesiąt lat.

²⁹ I wszystkich dni Noego było dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.