Rozdział 38

¹ W tym czasie Juda odszedł od swoich braci i wstąpił do pewnego mieszkańca Adullam, który miał na imię Chira.

² I Juda zobaczył tam córkę Kananejczyka, który miał na imię Szua; pojął ją¹ i obcował z nią².

1. Rdz 6,2.
2. Rdz 29,23; 30,4; Rt 4,13; 2Sm 12,24.

³ A ona poczęła i urodziła syna, i nadał mu imię Er.

⁴ I znów poczęła i urodziła syna, i nadała mu imię Onan.

⁵ Potem znowu urodziła syna i nadała mu imię Szela. A Juda był w Kezib, gdy mu go urodziła.

⁶ I Juda wziął dla swojego pierworodnego syna Era żonę imieniem Tamar.

⁷ A Er, pierworodny Judy, był zły w oczach Pana, więc Pan go zabił.

⁸ Wtedy Juda powiedział do Onana: Obcuj z żoną twego brata i ożeń się z nią, i wzbudź twemu bratu potomstwo¹.

1. Pwt 25,5-10; Rt 4,5-11; Mt 22,23-27.

⁹ Lecz Onan wiedział, że to potomstwo nie miało być jego; gdy obcował z żoną swego brata, wyrzucał swoje nasienie na ziemię, aby nie wzbudzić potomstwa swemu bratu.

¹⁰ I nie podobało się Panu¹ to, co Onan robił, dlatego i jego Pan zabił².

1. Lb 11,1; 2Sm 11,27; Prz 24,18.
2. Wj 13,15; 1Krn 2,3.

¹¹ Wtedy Juda powiedział do swojej synowej Tamar: Mieszkaj w domu twego ojca jako wdowa, aż dorośnie mój syn Szela. Powiedział bowiem: Oby on też nie umarł jak jego bracia. I Tamar odeszła, i mieszkała w domu swego ojca.

¹² Po długim czasie umarła córka Szuy, żona Judy. Gdy Juda już pocieszył się, poszedł wraz ze swoim przyjacielem Chirą Adullamitą do Timny, do tych, co strzygli jego owce.

¹³ I powiedziano o tym Tamarze: Oto twój teść idzie do Timny, aby strzyc swoje owce.

¹⁴ Zdjęła więc z siebie wdowie szaty, okryła się welonem i tak zasłonięta usiadła na rozstaju drogi, która prowadziła do Timny. Widziała bowiem, że Szela dorósł, a ona nie została mu dana za żonę.

¹⁵ A gdy Juda zobaczył ją, pomyślał, że to nierządnica, bo zakryła swoją twarz.

¹⁶ Zszedł więc do niej z drogi i powiedział: Proszę, pozwól mi obcować z tobą. Nie wiedział bowiem, że to była jego synowa. I powiedziała: Co mi dasz, abyś mógł ze mną obcować¹?

1. Pwt 23,18; Ez 16,33.

¹⁷ I odpowiedział: Poślę ci koźlątko ze stada. A ona rzekła: Dasz mi zastaw, dopóki nie przyślesz?

¹⁸ I powiedział: Cóż mam ci dać w zastaw? A ona odpowiedziała: Twój pierścień, twój sznur¹ i twoją laskę, którą masz w ręce. Dał jej więc i obcował z nią; a ona poczęła z niego.

1. BG chustkę twoję; Wj 28,28; Sdz 16,9; Ez 40,3.

¹⁹ Potem wstała, odeszła, zdjęła z siebie welon i włożyła wdowie szaty.

²⁰ A Juda posłał koźlątko przez swego przyjaciela Adullamitę, aby odebrał zastaw z ręki tej kobiety, ale ten jej nie znalazł.

²¹ I pytał ludzi w tym miejscu: Gdzie jest ta nierządnica, która była na rozstaju tej drogi? Oni odpowiedzieli: Nie było tu żadnej nierządnicy.

²² Wrócił więc do Judy i powiedział: Nie znalazłem jej. I ludzie w tym miejscu powiedzieli: Nie było tu żadnej nierządnicy.

²³ Wtedy Juda powiedział: Niech sobie zatrzyma ten zastaw, abyśmy nie stali się pośmiewiskiem. Oto posyłałem to koźlątko, a ty jej nie znalazłeś.

²⁴ Po upływie około trzech miesięcy powiedziano Judzie: Twoja synowa Tamar stała się nierządnicą¹ i oto jest brzemienna z nierządu. Wtedy Juda powiedział: Wyprowadźcie ją i niech będzie spalona.

1. Sdz 19,2; Jr 3,1; Oz 3,3.

²⁵ A gdy została wyprowadzona, posłała do swego teścia wiadomość: Jestem brzemienna z mężczyzny, do którego należą te rzeczy. Powiedziała przy tym: Rozpoznaj, proszę, czyj to pierścień, sznur i laska.

²⁶ Wtedy Juda rozpoznał je i powiedział: Ona jest sprawiedliwsza ode mnie¹, ponieważ nie dałem jej memu synowi Szeli. I więcej z nią nie obcował.

1. 1Sm 24,17; Ha 1,13.

²⁷ Gdy nadszedł czas jej porodu, okazało się, że w jej łonie są bliźnięta.

²⁸ A gdy rodziła, jedno dziecko wytknęło rękę, a położna ujęła ją i zawiązała na ręce czerwoną nić, mówiąc: Ten wyszedł pierwszy.

²⁹ Gdy on cofnął swoją rękę, oto wyszedł jego brat i powiedziała: Jak się przedarłeś? Na tobie niech będzie rozerwanie. I nadała mu imię Peres.

³⁰ A potem wyszedł jego brat, na którego ręce była czerwona nić. I nadała mu imię Zerach.