Rozdział 1

¹ Szymon Piotr¹, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego² Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.

1. Mt 4,18; J 1,42.
2. 1Tm 1,1; Tt 2,13; Jud 1,25.

² Łaska i pokój niech się wam pomnożą przez poznanie Boga i Jezusa, naszego Pana;

³ Jako że jego Boska moc¹ obdarzyła nas wszystkim, co potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał do chwały i cnoty².

1. Mt 28,18; J 17,2; Ef 1,19.
2. 1Tes 2,12; 1P 5,10.

⁴ Przez to zostały nam dane bardzo wielkie i cenne obietnice¹, abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury², uniknąwszy zepsucia, które wskutek pożądliwości jest na świecie.

1. Rz 1,2; 4,21; 2Kor 1,20; 7,1; Ga 3,22; Hbr 11,9-13.33.
2. Ef 4,24; Kol 3,10; Hbr 12,10.

⁵ Dlatego też, dokładając wszelkich starań, dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie;

⁶ Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność;

⁷ Do pobożności braterską życzliwość, a do życzliwości braterskiej miłość.

⁸ Gdy bowiem będą one w was, i to w obfitości, to nie uczynią was bezczynnymi ani bezowocnymi w poznawaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa.

⁹ Kto zaś ich nie ma, jest ślepy¹, krótkowzroczny i zapomniał, że został oczyszczony ze swoich dawnych grzechów².

1. 1J 2,9-11.
2. 1J 1,7.

¹⁰ Dlatego, bracia, tym bardziej starajcie się umocnić wasze powołanie¹ i wybranie². To bowiem czyniąc, nigdy się nie potkniecie.

1. Dz 2,39; Rz 8,28-30; 1Kor 1,26; 2Tm 1,9.
2. 1P 1,2; Rz 9,11; 11,5-7.28; 1Tes 1,4.

¹¹ W ten sposób hojnie będzie wam dane wejście do wiecznego królestwa¹ naszego Pana i Zbawiciela², Jezusa Chrystusa.

1. Ps 145,13; Dn 7,27.
2. 2P 3,18.

¹² Dlatego nie zaniedbam zawsze wam o tych sprawach przypominać, chociaż je znacie i utwierdzeni jesteście w obecnej prawdzie.

¹³ Uważam bowiem za słuszne, dopóki jestem w tym namiocie, pobudzać was przez przypominanie;

¹⁴ Wiedząc, że bliskie jest zwinięcie mojego namiotu¹, jak mi to też objawił nasz Pan Jezus Chrystus².

1. 2Kor 5,1-8.
2. J 21,18-19.

¹⁵ Dołożę jednak starań, abyście po moim odejściu zawsze mieli to w pamięci.

¹⁶ Gdyż daliśmy wam poznać moc i przyjście¹ naszego Pana Jezusa Chrystusa, nie podążając za zręcznie wymyślonymi baśniami, ale jako naoczni świadkowie² jego wielkości.

1. 1Kor 1,7; 1Tes 3,13; 5,23; 2Tes 2,1.
2. Łk 9,28-32; J 1,14; 1J 1,1-3; 4,14.

¹⁷ Otrzymał on bowiem od Boga Ojca¹ cześć i chwałę, gdy doszedł go taki głos od wspaniałej chwały: To jest mój umiłowany² Syn, w którym mam upodobanie.

1. 1Kor 8,6; 1Tes 1,1; 1P 1,2; Jud 1,1.
2. Mt 3,17; 17,5; Łk 20,13; J 5,23.

¹⁸ I słyszeliśmy ten głos dochodzący z nieba, gdy byliśmy z nim na świętej górze.

¹⁹ Mamy też mocniejsze słowo prorockie, a wy dobrze czynicie, trzymając się go jak lampy, która świeci w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i jutrzenka¹ nie wzejdzie w waszych sercach;

1. Obj 2,28; 22,16.

²⁰ To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi.

²¹ Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego¹.

1. 2Sm 23,2; Mk 12,36; Łk 1,70; Dz 1,16; 2Tm 3,16.