¹ W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohańbiony nie będę.

² Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoń ku mnie ucha twego, i zachowaj mię.

³ Bądź mi skałą mieszkania, gdziebym zawżdy uchodził;przykazałeś, aby mię strzeżono; boś ty skałą moją i twierdzą moją.

⁴ Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika;

⁵ Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.

⁶ Na tobiem spoległ zaraz z żywota; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy.

⁷ Jako dziwowisko byłem u wielu; wszakże tyś jest mocną nadzieją moją.

⁸ Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.

⁹ Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

¹⁰ Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,

¹¹ Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcież go, a pojmijcie go; boć nie ma, ktoby go wyrwał.

¹² Boże! nie oddalajże się odemnie; o Boże mój! pospieszże się na ratunek mój.

¹³ Niechże będą zawstydzeni, niech zginą przeciwnicy duszy mojej; niech będą okryci zelżywością i wstydem, którzy mi szukają złego.

¹⁴ Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.

¹⁵ Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoję, cały dzień zbawienie twoje, aczkolwiek liczby jego nie wiem.

¹⁶ Przystąpię do wysławiania wszelakiej mocy Pana panującego, będę wspominał własną sprawiedliwość twoję.

¹⁷ Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.

¹⁸ A przetoż aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję.

¹⁹ Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz zaiste rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie?

²⁰ Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

²¹ Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.

²² A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!

²³ Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.

²⁴ Nadto i język mój będzie opowiadał przez cały dzień sprawiedliwość twoję; bo się zawstydzić, i hańbę odnieść musieli ci, którzy szukali nieszczęścia mego.