¹ Wanneer gij zult uittrekken tot den strijd tegen uw vijanden, en zult zien paarden en wagenen, een volk, meerder dan gij, zo zult gij voor hen niet vrezen; want de Heere, uw God, is met u, Die u uit Egypteland heeft opgevoerd.

² En het zal geschieden, als gijlieden tot den strijd nadert, zo zal de priester toetreden, en tot het volk spreken.

³ En tot hen zeggen: Hoort, Israël! gijlieden zijt heden na aan den strijd tegen uw vijanden; uw hart worde niet week, vreest niet, en beeft niet, en verschrikt niet voor hun aangezicht.

⁴ Want het is de Heere, uw God, Die met u gaat, om voor u te strijden tegen uw vijanden, om u te verlossen.

⁵ Dan zullen de ambtlieden tot het volk spreken, zeggende: Wie is de man, die een nieuw huis heeft gebouwd, en het niet heeft ingewijd? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat hij niet misschien sterve in den strijd, en iemand anders dat inwijde.¹²

1. Wie is de man, Dat is, degene, die een nieuw huis gebouwd heeft, enz. Vergelijk 2Sa 20:11; 2Ch 36:23; Ezr 1:3; Psa 34:13, enz.
2. ingewijd? Dat is, heeft het niet begonnen te bewonen; tot welk einde de inwijding door gebeden en dankzeggingen geschiedde. Vergelijk Psa 30:1, en Neh 12:27, enz.

⁶ En wie is de man, die een wijngaard geplant heeft, en deszelfs vrucht niet heeft genoten? Die ga henen en kere weder naar zijn huis, opdat hij niet misschien in den strijd sterve en iemand anders die geniete.¹

1. genoten? Hebreeuws, ontheiligd; dat is, hij heeft nog geen vruchten daarvan voor zich mogen genieten, dewijl de wijngaard nog in zijn voorhuid was, en de vruchten den Heere moesten worden toegebracht. Zie de wet hiervan Lev 19:23-25. Alzo Jer 31:5.

⁷ En wie is de man, die een vrouw ondertrouwd heeft, en haar niet tot zich heeft genomen? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat hij niet misschien in dien strijd sterve, en een ander man haar neme.

⁸ Daarna zullen de ambtlieden voortvaren te spreken tot het volk, en zeggen: Wie is de man, die vreesachtig en week van hart is? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat het hart zijner broederen niet smelte, gelijk zijn hart.¹

1. smelte, Zie boven, Deu 1:28.

⁹ En het zal geschieden, als die ambtlieden geëindigd zullen hebben te spreken tot het volk, zo zullen zij oversten der heiren aan de spits des volks bestellen.¹

1. spits des volks bestellen Hebreeuws, in, of, aan het hoofd des volks.

¹⁰ Wanneer gij nadert tot een stad om tegen haar te strijden, zo zult gij haar den vrede toeroepen.¹

1. zult gij haar Hebreeuws, gij zult haar, of, tot haar roepen van, of, tot vrede; dat is, gij zult haar eerst door boden nodigen tot vrede, presenterende haar te verschonen aan het leven en aan het goed.

¹¹ En het zal geschieden, indien zij u vrede zal antwoorden, en u opendoen, zo zal al het volk, dat daarin gevonden wordt, u cijnsbaar zijn, en u dienen.

¹² Doch zo zij geen vrede met u zal maken, maar krijg tegen u voeren, zo zult gij haar belegeren.

¹³ En de Heere, uw God, zal haar in uw hand geven; en gij zult alles, wat mannelijk daarin is, slaan met de scherpte des zwaards;¹

1. de scherpte des zwaards; Hebreeuws, aan den mond des zwaards.

¹⁴ Behalve de vrouwen, en de kinderkens, en de beesten, en al wat in de stad zijn zal, al haar buit zult gij voor u roven; en gij zult eten den buit uwer vijanden, dien u de Heere, uw God, gegeven heeft.

¹⁵ Alzo zult gij aan alle steden doen, die zeer verre van u zijn, die niet zijn van de steden dezer volken.¹

1. dezer volken Versta, die in het land Kanaän woonden, die de Heere geboden had te verbannen, gelijk in het volgende verhaald wordt.

¹⁶ Maar van de steden dezer volken, die u de Heere, uw God, ten erve geeft, zult gij niets laten leven, dat adem heeft.¹

1. adem heeft Hebreeuws, geen adem laten leven.

¹⁷ Maar gij zult ze ganselijk verbannen: de Hethieten, en de Amorieten, en de Kanaänieten, en de Ferezieten, de Hevieten, en de Jebusieten, gelijk als u de Heere, uw God, geboden heeft;¹

1. ganselijk verbannen Hebreeuws, verbannende verbannen. Zie boven, Deu 2:34.

¹⁸ Opdat zij ulieden niet leren te doen naar al hun gruwelen, die zij hun goden gedaan hebben, en gij zondigt tegen den Heere, uw God.

¹⁹ Wanneer gij een stad vele dagen zult belegeren, strijdende tegen haar, om die in te nemen, zo zult gij haar geboomte niet verderven, de bijl daaraan drijvende; want gij zult daarvan eten; daarom zult gij dat niet afhouwen (want het geboomte van het veld is des mensen spijze), opdat het voor uw aangezicht kome tot een bolwerk.¹²³⁴

1. (want het geboomte van het veld Dat is, hoewel de bomen des velds algemeen zijn, zo zult gij nochtans de vruchtbomen verschonen, dewijl er andere genoeg zijn, om af te houwen en bolwerken ervan te maken, gelijk in vs.20nader verklaard wordt. De laatste woorden van vs.19 worden zeer onderscheidenlijk overgezet.
2. is des mensen spijze ), Hebreeuws, is den mens; dat is, des mensen leven en onderhoud.
3. het Te weten, het vruchtgeboomte, dat zult gij niet afhouwen om bolwerken ervan te maken.
4. voor uw aangezicht Hebreeuws, van uw aangezicht.

²⁰ Maar het geboomte, hetwelk gij kennen zult, dat het geen geboomte ter spijze is, dat zult gij verderven en afhouwen; en gij zult een bolwerk bouwen tegen deze stad, dewelke tegen u krijg voert, totdat zij ten onderga.