Rozdział 9

¹ Słuchaj, Izraelu! Dziś przejdziesz przez Jordan, aby wejść i zawładnąć narodami większymi i potężniejszymi od ciebie, miastami wielkimi i obwarowanymi aż po samo niebo;

² Ludem wielkim i wysokim, synami Anakitów¹, których znasz i o których słyszałeś, kiedy mówiono: Któż się może ostać wobec synów Anaka?

1. Pwt 2,10-11; Joz 14,12.

³ Wiedz zatem dzisiaj, że Pan, twój Bóg, przeprawia się przed tobą; jak ogień trawiący, zniszczy ich i poniży przed tobą, abyś ich wypędził i wytracił szybko, jak ci to obiecał Pan.

⁴ A gdy Pan, twój Bóg, wypędzi ich przed tobą, nie mów w swym sercu¹: Dzięki mojej sprawiedliwości Pan mnie wprowadził, abym posiadł tę ziemię. Lecz z powodu niegodziwości tych narodów Pan wygnał je przed tobą.

1. Pwt 8,17; Ez 36,22.32; Rz 11,6.20; 1Kor 4,4.7.

⁵ Nie dzięki swojej sprawiedliwości ani prawości swego serca wchodzisz, aby posiąść ich ziemię, lecz z powodu niegodziwości tych narodów Pan, twój Bóg, wypędza je przed tobą, i aby dopełnić słowo, które Pan poprzysiągł twoim ojcom: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

⁶ Wiedz zatem, że nie dzięki twojej sprawiedliwości¹ Pan, twój Bóg, daje ci tę dobrą ziemię w posiadanie, gdyż jesteś ludem twardego karku².

1. Ez 20,44.
2. Pwt 10,16; Ez 32,9; Ps 78,8; Dz 7,51.

⁷ Pamiętaj, a nie zapominaj, jak pobudzałeś do gniewu Pana, swego Boga, na pustyni. Od tego dnia, w którym wyszedłeś z ziemi Egiptu, aż do waszego przyjścia na to miejsce buntowaliście się przeciwko Panu.

⁸ Także przy Horebie pobudziliście Pana do gniewu i rozgniewał się Pan na was tak, że chciał was wytępić.

⁹ Gdy wstąpiłem na górę, aby otrzymać kamienne tablice, tablice przymierza¹, które Pan zawarł z wami, przebywałem na górze przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, nie jedząc chleba i nie pijąc wody².

1. Wj 24,12; 31,18.
2. Wj 24,18; 34,28; 1Krl 19,8; Mt 4,2.

¹⁰ Wtedy Pan dał mi dwie kamienne tablice¹ zapisane palcem Boga², na których były wszystkie te słowa, które Pan powiedział wam na górze spośród ognia, w dniu waszego zgromadzenia.

1. Wj 31,18.
2. Wj 8,19; 31,18; Łk 11,20.

¹¹ A kiedy minęło czterdzieści dni i czterdzieści nocy, Pan dał mi dwie tablice kamienne, tablice przymierza.

¹² I Pan powiedział do mnie: Wstań, zejdź stąd szybko, gdyż zepsuł się twój lud, który wyprowadziłeś z Egiptu. Szybko zboczyli z drogi, którą im nakazałem, i uczynili sobie odlany posąg.

¹³ Pan powiedział też do mnie: Widziałem ten lud, a jest to lud twardego karku.

¹⁴ Zostaw mnie¹, a ich wytępię i wytracę ich imię spod nieba², a z ciebie uczynię naród potężniejszy i większy od nich.

1. Wj 32,10.
2. Lb 14,11-12.

¹⁵ Wtedy zawróciłem i zszedłem z góry. Góra płonęła ogniem, a dwie tablice przymierza były w obu moich rękach.

¹⁶ A gdy spojrzałem, oto zgrzeszyliście przeciw Panu, waszemu Bogu, bo uczyniliście sobie lanego cielca. Szybko zboczyliście z drogi, którą Pan wam nakazał.

¹⁷ Wtedy wziąłem te dwie tablice, wyrzuciłem je z rąk i stłukłem je na waszych oczach.

¹⁸ Potem upadłem przed Panem jak za pierwszym razem, przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy nie jadłem chleba i nie piłem wody z powodu wszystkich waszych grzechów, które popełniliście, czyniąc zło w oczach Pana, pobudzając go do gniewu.

¹⁹ Bałem się bowiem tej zapalczywości i gniewu, którymi Pan zapłonął przeciwko wam, by was wytępić. Lecz i tym razem Pan mnie wysłuchał¹.

1. Ps 106,23.

²⁰ Również na Aarona Pan bardzo się rozgniewał i chciał go zgładzić. W tym czasie modliłem się też za Aarona.

²¹ A wasz grzech, to jest cielca, którego uczyniliście, wziąłem i spaliłem w ogniu, potłukłem go i pokruszyłem, aż się stał miałki jak proch. I wrzuciłem jego proch do potoku wypływającego z góry.

²² Potem w Tabera, w Massa i w Kibrot-Hattaawa pobudziliście Pana do gniewu.

²³ A gdy Pan wysłał was z Kadesz-Barnea, mówiąc: Idźcie i weźcie w posiadanie ziemię, którą wam dałem, zbuntowaliście się przeciw nakazowi Pana, waszego Boga, nie uwierzyliście mu i nie usłuchaliście jego głosu;

²⁴ Buntowaliście się przeciw Panu od dnia, kiedy was poznałem¹.

1. Pwt 31,27; Dz 7,51.

²⁵ Dlatego upadłem przed Panem i leżałem przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, bo Pan już powiedział, że was wytępi.

²⁶ I modliłem się do Pana tymi słowy: Panie Boże, nie gub swego ludu i swego dziedzictwa, które odkupiłeś swoją wielkością, które wyprowadziłeś z Egiptu potężną ręką.

²⁷ Wspomnij na swoje sługi: Abrahama, Izaaka i Jakuba; nie patrz na zatwardziałość tego ludu, na jego niegodziwość i grzech;

²⁸ Aby nie mówiono w tej ziemi, z której nas wyprowadziłeś: Ponieważ Pan nie mógł wprowadzić ich do ziemi, którą im obiecał, i ponieważ ich znienawidził, wyprowadził ich, aby ich zgładzić na pustyni.

²⁹ Oni są twoim ludem i twoim dziedzictwem, które wyprowadziłeś swą wielką mocą i wyciągniętym ramieniem.