Rozdział 1

¹ Paweł, Sylwan i Tymoteusz do kościoła Tesaloniczan¹, który jest w Bogu, naszym Ojcu, i Panu Jezusie Chrystusie.

1. 1Tes 1,1; Kol 4,16.

² Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.

³ Bracia, powinniśmy zawsze dziękować Bogu za was¹, co jest rzeczą słuszną, bo bardzo wzrasta wasza wiara i u każdego z was pomnaża się wzajemna miłość;

1. 1Tes 1,2-3; 2Tes 2,13.

⁴ Tak że i my sami chlubimy się wami w kościołach Bożych¹ z powodu waszej cierpliwości i wiary we wszystkich waszych prześladowaniach i uciskach, które znosicie.

1. 1Tes 2,14; Rz 16,16; 1Kor 11,16.

⁵ Są one dowodem sprawiedliwego sądu Boga¹, abyście byli uznani za godnych królestwa Bożego, za które też cierpicie².

1. Flp 1,28.
2. 1Tes 2,14; Hbr 10,32-33.

⁶ Ponieważ jest rzeczą sprawiedliwą u Boga, żeby odpłacić uciskiem tym, którzy was uciskają¹;

1. Obj 6,10.

⁷ A wam, uciśnionym, dać odpoczynek wraz z nami, gdy z nieba objawi się Pan Jezus z aniołami swojej mocy¹;

1. Mt 25,31; Mk 8,38.

⁸ W ogniu płomienistym¹ wywierając zemstę² na tych, którzy Boga³ nie znają i nie są posłuszni⁴ ewangelii naszego Pana Jezusa Chrystusa.

1. Ps 50,3-6; Hbr 12,29.
2. Pwt 32,35-43; Ps 94,1; Iz 61,2; Łk 21,22; Rz 12,19; Hbr 10,30; Jud 1,7.
3. 1Kor 1,21; 15,34; Ga 4,8; 1Tes 4,5.
4. 1P 4,17.

⁹ Poniosą oni karę, wieczne zatracenie¹ od oblicza Pana i od chwały jego mocy;

1. Iz 33,14; Dn 12,2; Mt 25,41.46; Mk 9,43-49; Obj 14,10-11.

¹⁰ Gdy przyjdzie, aby był uwielbiony w swoich świętych i podziwiany w tym dniu przez wszystkich wierzących, ponieważ wśród was uwierzono naszemu świadectwu.

¹¹ Dlatego też nieustannie modlimy się za was, aby nasz Bóg uznał was za godnych tego powołania i wypełnił wszelkie upodobanie swojej dobroci i dzieła wiary w mocy;

¹² Aby imię naszego Pana Jezusa Chrystusa¹ zostało uwielbione w was, a wy w nim, według łaski naszego Boga i Pana Jezusa Chrystusa.

1. Dz 15,26; 1Kor 1,10; 5,4; Ef 5,20.

Rozdział 2

¹ Prosimy was, bracia, przez wzgląd na przyjście¹ naszego Pana Jezusa Chrystusa i nasze zgromadzenie² się przy nim;

1. 1Kor 1,7; 1Tes 3,13; 4,15; 5,23; Jk 5,7.
2. 1Tes 4,17.

² Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa¹.

1. Iz 2,12; Jl 2,1.31; 1Kor 5,5; Flp 1,10; 2P 3,10.

³ Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia¹;

1. Iz 14,6.16; J 17,12; Obj 9,11.

⁴ Który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co się nazywa Bogiem lub co jest przedmiotem czci, tak że zasiądzie w świątyni Boga jako Bóg, podając się za Boga¹.

1. Ez 28,2; Dn 11,36; Obj 13,6.

⁵ Czy nie pamiętacie, że jeszcze będąc u was, mówiłem o tym?

⁶ A teraz wiecie, co przeszkadza, tak że się objawi w swoim czasie.

⁷ Tajemnica nieprawości bowiem już działa. Tylko że ten, który teraz przeszkadza, będzie przeszkadzał, aż zostanie usunięty z drogi.

⁸ Wówczas pojawi się ów niegodziwiec¹, którego Pan zabije duchem swoich ust i zniszczy blaskiem swego przyjścia.

1. Mt 13,19; 1J 2,13; 3,12; 5,18.

⁹ Niegodziwiec przyjdzie za sprawą szatana¹, z całą mocą, wśród znaków i fałszywych cudów;

1. 1Krn 21,1; Hi 1,6; Za 3,1; Rz 16,20; Obj 12,9.

¹⁰ Wśród wszelkiego zwodzenia nieprawości wobec tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, by zostali zbawieni.

¹¹ Dlatego Bóg zsyła im silne omamienie, tak że uwierzą kłamstwu¹;

1. 1Krl 22,18-22; J 12,40; Rz 1,21-28.

¹² Aby zostali osądzeni¹ wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale upodobali sobie niesprawiedliwość.

1. Mk 16,16; 2P 2,3.

¹³ Lecz my nieustannie powinniśmy dziękować Bogu za was, bracia umiłowani przez Pana, że Bóg od początku wybrał¹ was do zbawienia przez uświęcenie² Ducha i wiarę w prawdę.

1. Mt 20,16; Mk 13,20; J 6,70; 15,16; 1Kor 1,27; Ef 1,4; 1P 2,9.
2. Rz 15,16; 1Kor 6,11.

¹⁴ Do tego powołał¹ was przez naszą ewangelię, abyście dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa.

1. 1Kor 1,9.24.26; 7,18-24; Ga 1,6; Ef 4,4; 2Tm 1,9.

¹⁵ Dlatego, bracia, stójcie niewzruszenie i trzymajcie się przekazanych nauk¹, o których zostaliście pouczeni czy to przez mowę, czy przez nasz list.

1. 2Tes 3,6; 1Kor 11,2; Mk 7,9.

¹⁶ A sam nasz Pan Jezus Chrystus i Bóg, nasz Ojciec, który nas umiłował i dał wieczną pociechę i dobrą nadzieję przez łaskę;

¹⁷ Niech pocieszy wasze serca i utwierdzi was w każdym dobrym słowie i uczynku.

Rozdział 3

¹ Na koniec, bracia, módlcie się za nas, aby słowo Pana szerzyło się i rozsławiało¹ jak i u was;

1. Kol 4,3.

² I abyśmy byli wybawieni od przewrotnych i złych ludzi; nie wszyscy bowiem mają wiarę.

³ Lecz wierny jest Pan, który was utwierdzi i będzie strzec od złego.

⁴ Co do was, mamy ufność w Panu, że to, co nakazujemy, czynicie i będziecie czynić.

⁵ Pan zaś niech skieruje wasze serca ku miłości Bożej i ku cierpliwemu oczekiwaniu Chrystusa.

⁶ A nakazujemy wam, bracia, w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata¹, który postępuje nieporządnie, a nie według przekazanych nauk, które otrzymał od nas.

1. Mt 18,17; Rz 16,17; 1Kor 5,11; 1Tm 6,5; 2Tm 3,5.

⁷ Sami bowiem wiecie, jak należy nas naśladować, ponieważ nie żyliśmy wśród was nieporządnie;

⁸ Ani u nikogo nie jedliśmy chleba za darmo, ale pracowaliśmy w trudzie i zmęczeniu we dnie i w nocy, aby dla nikogo z was nie być ciężarem¹.

1. Dz 20,34; 1Kor 4,12; 1Tes 2,9.

⁹ Nie jakobyśmy nie mieli do tego prawa, lecz żeby dać wam samych siebie za przykład do naśladowania.

¹⁰ Gdy bowiem byliśmy u was, to nakazaliśmy wam: Kto nie chce pracować, niech też nie je¹.

1. Prz 13,4; 20,4; 21,25.

¹¹ Bo słyszymy, że niektórzy wśród was postępują nieporządnie, wcale nie pracują, lecz zajmują się niepotrzebnymi rzeczami¹.

1. 1Tm 5,13; 1P 4,15.

¹² Dlatego nakazujemy im i napominamy przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby spokojnie pracując, własny chleb jedli.

¹³ Wy zaś, bracia, nie bądźcie znużeni w czynieniu dobra¹.

1. Iz 40,31; 1Kor 15,58; Ga 6,9.

¹⁴ Jeśli ktoś nie posłucha naszych słów zawartych w tym liście, to zwróćcie na niego uwagę i nie przestawajcie z nim, aby się zawstydził.

¹⁵ Nie uważajcie go jednak za nieprzyjaciela, lecz napominajcie jak brata.

¹⁶ A sam Pan pokoju niech was obdarza pokojem zawsze i na wszelki sposób. Pan niech będzie z wami wszystkimi.

¹⁷ Pozdrowienie moją, Pawła, ręką; jest ono znakiem w każdym liście; tak piszę.

¹⁸ Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen. Drugi list do Tesaloniczan został napisany z Aten.