Rozdział 22

¹ Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

² Czy człowiek może być użyteczny dla Boga¹? Mądry jest raczej użyteczny dla samego siebie.

1. Hi 35,7; Ps 16,2; Łk 17,10.

³ Czy Wszechmocny ma upodobanie w tym, że jesteś sprawiedliwy? Czy ma zysk z tego, że doskonalisz swoje drogi?

⁴ Czy będzie cię karać z powodu strachu przed tobą? Czy stawia cię przed sądem?

⁵ Czy twoja niegodziwość nie jest wielka i twoje nieprawości nie mają końca?

⁶ Brałeś bowiem zastaw od swoich braci bez powodu¹ i nagich z szat obdzierałeś.

1. Wj 22,26-27; Pwt 24,10.

⁷ Nie podałeś wody zmęczonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba¹.

1. Hi 31,17; Pwt 15,7; Iz 58,7; Ez 18,7; Mt 25,42.

⁸ Ale możnemu dałeś ziemię, a poważany mieszkał w niej.

⁹ Wdowy odprawiłeś z niczym, a sierotom połamałeś ramiona.

¹⁰ Dlatego ogarnęły cię sidła, a trwoży cię nagły strach;

¹¹ Lub ogarnęła cię ciemność, bo nie widzisz, a wezbrane wody okryły cię.

¹² Czy Bóg nie jest na wysokości niebios? Spójrz na najwyższe gwiazdy, jakże są wysoko!

¹³ A ty mówisz: Cóż Bóg wie? Czy przez chmury będzie sądził¹?

1. Ps 139,11-12.

¹⁴ Obłoki są jego zasłoną, więc nie widzi, po okręgu niebios się przechadza.

¹⁵ Czy zwróciłeś uwagę na stare ścieżki, którymi kroczyli niegodziwcy?

¹⁶ Oni zostali wykorzenieni przed czasem, powódź zalała ich fundamenty.

¹⁷ Mówili Bogu: Odejdź od nas. Cóż może im uczynić Wszechmogący?

¹⁸ Przecież napełnił ich domy dobrem. Ale rada niegodziwych jest daleka ode mnie.

¹⁹ Widzą to sprawiedliwi i cieszą się, a niewinny naśmiewa się z nich.

²⁰ Nasz dobytek bowiem nie zostaje zniszczony, lecz ich resztkę pochłonął ogień.

²¹ Zapoznaj się z nim i zawrzyj z nim pokój, bo będzie ci się szczęściło.

²² Przyjmij, proszę, prawo z jego ust i złóż jego słowa w swoim sercu¹.

1. Ps 119,11.

²³ Jeśli się nawrócisz do Wszechmocnego¹, zostaniesz odbudowany i oddalisz nieprawość od swego namiotu.

1. Hi 8,5-6; 11,13-14.

²⁴ Wtedy zgromadzisz złota jak prochu, a złota z Ofiru jak kamienia z potoku.

²⁵ Wszechmocny będzie twoim złotem, srebrem i twoją siłą.

²⁶ Wtedy będziesz się rozkoszować we Wszechmocnym i podniesiesz do Boga swoje oblicze.

²⁷ Będziesz się modlił do niego, a on cię wysłucha, a ty wypełnisz swoje śluby.

²⁸ Cokolwiek postanowisz, to ci się spełni, a na twoich drogach rozbłyśnie światłość.

²⁹ Gdy inni będą upokorzeni¹, ty powiesz: Będzie wywyższenie, bo Bóg zbawia pokornego.

1. Prz 29,23; Jk 4,6; 1P 5,5.

³⁰ Wybawi także tego, który nie jest bez winy, a zostanie wybawiony dzięki czystości twoich rąk.