Psalm 1

¹ Błogosławiony¹ człowiek, który nie idzie² za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców;

1. Ps 32,1-2; 112,1; Rz 4,8; Jk 1,12.
2. Prz 13,20.

² Lecz ma upodobanie w prawie Pana¹ i nad jego prawem rozmyśla² we dnie i w nocy.

1. Ps 19,7; Ezd 7,10; Am 2,4.
2. Joz 1,8.

³ Będzie on bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liść nie zwiędnie i wszystko, co robi, powiedzie się.

⁴ Nie tak niegodziwi; oni są jak plewa¹, którą wiatr rozmiata.

1. Mt 3,12.

⁵ Dlatego niegodziwi nie ostoją się na sądzie ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.

⁶ Pan bowiem zna¹ drogę sprawiedliwych, ale droga niegodziwych zaginie.

1. 2Tm 2,19; 2P 2,9.

Psalm 2

¹ Dlaczego poganie się buntują¹, a narody knują próżne zamysły?

1. Ps 46,6; 83,4-5.

² Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają¹ się wspólnie przeciwko Panu i jego pomazańcowi², mówiąc:

1. Mt 12,14; 26,3; Łk 23,11-12.
2. Ps 105,15; Iz 61,1; Łk 4,18; Dz 4,27; Hbr 1,9.

³ Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta.

⁴ Lecz ten, który mieszka w niebie¹, będzie się śmiał², Pan będzie z nich szydził.

1. Dz 2,34; Hbr 4,14; 8,1.
2. Ps 37,13; 59,8; Prz 1,24-28.

⁵ Wtedy przemówi do nich w swoim gniewie i swą zapalczywością ich zatrwoży:

⁶ Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.

⁷ Ogłoszę dekret: Pan powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem¹.

1. Dz 13,33; Hbr 1,5; 5,5.

⁸ Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność.

⁹ Potłuczesz je laską żelazną¹, jak naczynie gliniane je pokruszysz.

1. Ps 45,6; Obj 2,26; 12,5.

¹⁰ Teraz więc, królowie, zrozumcie, przyjmijcie pouczenie, sędziowie ziemi!

¹¹ Służcie Panu z bojaźnią¹ i radujcie się z drżeniem.

1. Ps 89,7; 100,2; Pwt 10,13; Kol 3,24.

¹² Pocałujcie Syna, by się nie rozgniewał i abyście nie zginęli w drodze, gdyby jego gniew choć trochę się zapalił. Błogosławieni wszyscy, którzy mu ufają¹.

1. Iz 26,3-4; Jr 17,7.

Psalm 3

¹ Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem. Panie, jakże się namnożyło moich nieprzyjaciół, jak wielu powstaje przeciwko mnie!

² Wielu mówi o mojej duszy: Nie ma dla niego ratunku u Boga¹. Sela.

1. Ps 42,3.10; Mt 27,43.

³ Ale ty, Panie, jesteś moją tarczą, moją chwałą, tym, który podnosi moją głowę.

⁴ Swym głosem wołałem do Pana i wysłuchał mnie ze swojej świętej góry. Sela.

⁵ Położyłem się i zasnąłem, i obudziłem się, bo Pan mnie podtrzymał.

⁶ Nie przestraszę się dziesiątków tysięcy ludzi, którzy zewsząd na mnie nastają¹.

1. 2Krl 6,15-17; Rz 8,31.

⁷ Powstań, Panie! Wybaw mnie, mój Boże! Uderzyłeś bowiem w szczękę wszystkich moich wrogów i połamałeś zęby niegodziwych.

⁸ Od Pana jest zbawienie. Twoje błogosławieństwo jest nad twoim ludem. Sela.

Psalm 4

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm Dawida. Wysłuchaj mnie, gdy cię wzywam, Boże mojej sprawiedliwości! Ty wyzwoliłeś mnie w czasie ucisku. Zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mojej modlitwy.

² Synowie ludzcy, jak długo będziecie znieważać moją chwałę? Jak długo będziecie miłować marność i szukać kłamstwa? Sela.

³ Wiedzcie, że Pan oddzielił dla siebie pobożnego. Pan wysłucha, gdy zawołam do niego.

⁴ Zadrżyjcie i nie grzeszcie¹. Rozmyślajcie w swym sercu na łożu i zamilczcie. Sela.

1. 1Kor 15,34; Ef 4,26; 1J 2,1.

⁵ Składajcie ofiary sprawiedliwości¹ i ufajcie Panu.

1. Ps 50,14; Rz 12,1-2; Hbr 13,15-16.

⁶ Wielu mówi: Któż pokaże nam dobro? Panie, wznieś nad nami światło twego oblicza.

⁷ Wlałeś w moje serce więcej radości niż w czasie, gdy obfitowały ich zboże i wino.

⁸ W spokoju się położę i zasnę, bo ty sam, Panie, sprawiasz, że mieszkam bezpiecznie¹.

1. Ps 3,5; Hi 11,18-19.

Psalm 5

¹ Przewodnikowi chóru, na Nechylot. Psalm Dawida. Nakłoń ucha ku moim słowom, Panie, zważ na moje westchnienie.

² Słuchaj pilnie głosu mego wołania, mój Królu i mój Boże¹, bo się do ciebie modlę.

1. Ps 10,16; 47,7; J 1,49; 1Tm 1,17; Obj 15,3.

³ Panie, z rana usłyszysz mój głos, z rana zaniosę do ciebie modlitwę i będę czekał.

⁴ Ty bowiem nie jesteś Bogiem, który miłuje nieprawość, zły z tobą nie zamieszka¹.

1. Ha 1,13.

⁵ Głupcy nie ostoją się przed twymi oczyma. Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość.

⁶ Wytracisz tych, którzy mówią kłamstwa. Pan brzydzi się człowiekiem krwawym i podstępnym.

⁷ Lecz ja dzięki obfitości twego miłosierdzia wejdę do twego domu, oddam pokłon przed twoim świętym przybytkiem w twojej bojaźni.

⁸ Prowadź mnie, Panie, w swojej sprawiedliwości ze względu na moich wrogów; wyprostuj przede mną twoją drogę.

⁹ Bo w ich ustach nie ma szczerości, ich wnętrze pełne przewrotności, ich gardło jest grobem otwartym, swoim językiem pochlebiają¹.

1. Rz 3,13.

¹⁰ Spustosz ich, Boże! Niech upadną przez własne zamiary. Z powodu ich licznych występków odtrąć ich, ponieważ buntują się przeciwko tobie.

¹¹ Lecz niech się radują wszyscy, którzy tobie ufają; niech zawsze wykrzykują z radości, bo ty będziesz ich osłaniał. Niech rozradują się w tobie ci, którzy miłują twoje imię.

¹² Ty bowiem, Panie, będziesz błogosławił sprawiedliwego, osłonisz go dobrocią jak tarczą.

Psalm 6

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot i Seminit. Psalm Dawida. Panie, nie karć mnie w swoim gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.

² Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem słaby; uzdrów mnie, Panie, bo moje kości drżą;

³ I moja dusza bardzo się zatrwożyła; lecz ty, Panie, jak długo jeszcze?

⁴ Zawróć, Panie, ocal moją duszę; wybaw mnie ze względu na twe miłosierdzie.

⁵ W śmierci bowiem nie ma pamięci o tobie, a w grobie¹ któż cię będzie wysławiać?

1. Ps 30,9; 115,17; Iz 38,18-19; Kaz 9,10; J 9,4.

⁶ Zmęczyłem się moim wzdychaniem, co noc zalewam łzami moje posłanie, moje łoże jest mokre od płaczu.

⁷ Moje oko zaćmiło się od smutku, zestarzało się z powodu wszystkich moich wrogów.

⁸ Odstąpcie ode mnie, wszyscy¹ czyniący nieprawość, bo Pan usłyszał głos mego płaczu.

1. Ps 119,115; 2Kor 6,14-18.

⁹ Usłyszał Pan moją prośbę, Pan przyjął moją modlitwę.

¹⁰ Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy moi wrogowie, niech uciekną i będą pohańbieni w jednej chwili.

Psalm 7

¹ Syggajon Dawida, które śpiewał Panu z powodu słów Kusza Beniaminity. Panie, mój Boże, tobie ufam, wybaw mnie od wszystkich moich prześladowców i ocal mnie;

² By ktoś jak lew nie porwał mojej duszy i nie rozszarpał, gdy nie będzie nikogo, kto by ją ocalił.

³ Panie, mój Boże, jeśli to zrobiłem, jeśli nieprawość jest na moich rękach;

⁴ Jeśli złem odpłaciłem temu, kto żył ze mną w pokoju¹, jeśli nie wyratowałem tego, który mnie dręczył bez przyczyny;

1. Ps 109,5; Rdz 44,4; Jr 18,20; Rz 12,17; 1Tes 5,15; 1P 3,9.

⁵ To niech wróg prześladuje moją duszę i niech pochwyci i wdepcze w ziemię moje życie, niech moją godność w proch obróci. Sela.

⁶ Powstań¹, Panie, w swoim gniewie; podnieś się przeciwko wściekłości moich wrogów. Przebudź się w mojej obronie, bo ustanowiłeś sąd.

1. Ps 94,1-2.

⁷ Wtedy otoczy cię zgromadzenie narodów, a ty zasiądź na wysokości ze względu na nich.

⁸ Pan będzie sądził narody¹. Osądź mnie, Panie, według mojej sprawiedliwości i według mojej uczciwości, która jest we mnie.

1. Ps 9,8; 96,13; Rdz 18,25; Dz 17,31.

⁹ Niech skończy się zło niegodziwych, a umocnij sprawiedliwego, Boże sprawiedliwy, ty, który badasz serca i nerki.

¹⁰ Moją tarczą jest Bóg, który wybawia ludzi prawego serca.

¹¹ Bóg jest sędzią sprawiedliwym¹, Bóg codziennie gniewa się na bezbożnego².

1. Rz 14,10; 1Kor 3,12-15; 2Kor 5,10; 2Tm 4,1.
2. J 3,36; Rz 1,18; 2,5.8; Kol 3,6.

¹² Jeśli się nie nawróci, on swój miecz naostrzy; swój łuk napiął i przygotował go.

¹³ Przygotował na niego broń śmiertelną, a swoje strzały sporządził na prześladowców.

¹⁴ Oto bezbożny rodzi nieprawość, jest brzemienny krzywdą i zrodził kłamstwo.

¹⁵ Wykopał dół i pogłębił go, lecz sam wpadnie do jamy, którą przygotował.

¹⁶ Krzywda, którą wyrządzał, obróci się przeciwko niemu, a jego nieprawość spadnie mu na głowę.

¹⁷ Będę wysławiał Pana według jego sprawiedliwości, będę śpiewał imieniu Pana Najwyższego.

Psalm 8

¹ Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Psalm Dawida. O Panie, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię¹ na całej ziemi! Ty, który swoją chwałę wyniosłeś nad niebiosa.

1. 2Sm 7,26; Ps 138,2; Obj 15,4.

² Przez usta niemowląt¹ i ssących ugruntowałeś swą potęgę z powodu twoich wrogów, aby poskromić nieprzyjaciela i mściciela.

1. Mt 11,25; 21,16; Łk 10,21.

³ Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś¹;

1. Ps 19,1; 33,6; J 1,1-3; Rz 1,20; Hbr 11,3.

⁴ Wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego¹?

1. Ps 144,3; Hi 7,17; 25,6; Hbr 2,6.

⁵ Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów¹, chwałą i czcią go ukoronowałeś.

1. Hbr 2,9.

⁶ Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy¹:

1. Rdz 1,26-28; 9,2; 1Kor 15,27; Ef 1,22.

⁷ Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne;

⁸ Ptactwo niebieskie i ryby morskie, i wszystko, co przemierza szlaki mórz.

⁹ O Panie, nasz Panie¹, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi!

1. Ne 10,29; Dz 2,34; 1Tm 6,15; Obj 19,16.

Psalm 9

¹ Przewodnikowi chóru, na Halmutlabben. Pieśń Dawida. Będę cię wysławiał¹, Panie, całym mym sercem; będę opowiadał o wszystkich twoich cudach.

1. Ps 7,17; 35,18; 69,30; Iz 25,1.

² Będę się cieszył i radował tobą, będę śpiewał twemu imieniu, o Najwyższy¹!

1. Mk 5,7; Dz 7,48; Hbr 7,1.

³ Gdy cofną się moi nieprzyjaciele, upadną i znikną sprzed twego oblicza.

⁴ Ty bowiem przeprowadziłeś mój sąd i moją sprawę, zasiadłeś na tronie¹ jako sędzia sprawiedliwy.

1. Obj 5,13; 6,16; 20,11.

⁵ Skarciłeś pogan, wytraciłeś niegodziwych, wymazałeś ich imię na wieki wieków.

⁶ O nieprzyjacielu, twoje spustoszenia skończyły się na zawsze, zburzyłeś miasta, ich pamięć przepadła razem z nimi.

⁷ Ale Pan trwa na wieki¹, ustawił swój tron, by sądzić.

1. Ps 102,12; Hbr 1,11.

⁸ On będzie sądził świat sprawiedliwie¹, osądzi narody według słuszności.

1. Ps 96,13; 98,9; Rdz 18,25; Iz 11,4; Dz 17,31.

⁹ I będzie Pan ucieczką dla uciśnionego, schronieniem w czasie niedoli.

¹⁰ I będą ufać tobie ci, którzy znają twoje imię¹, bo nie opuszczasz, Panie, tych, którzy cię szukają.

1. Wj 34,5-6; 1Krl 8,43; Prz 18,10.

¹¹ Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, opowiadajcie wśród narodów o jego dziełach.

¹² Bo on dopomina się krwi i pamięta o nich¹, a nie zapomina wołania strapionych.

1. Rdz 9,5; Łk 11,50.

¹³ Zmiłuj się nade mną, Panie, spójrz, jak mnie uciskają ci, którzy mnie nienawidzą, ty, który podnosisz mnie z bram śmierci;

¹⁴ Abym głosił wszelką twą chwałę w bramach córki Syjonu; będę się radował twoim zbawieniem.

¹⁵ Poganie wpadli w dół, który wykopali; w sidłach, które zastawili, uwięzła ich noga.

¹⁶ Pan dał się poznać, gdy odbył sąd, w dzieła swoich rąk uwikłał się niegodziwy. Higgajon. Sela.

¹⁷ Niegodziwi zstąpią do piekła¹, wszystkie narody, które zapominają Boga.

1. Ps 55,15; Mt 5,29-30; 25,41; Łk 12,5; 2Tes 1,7-9.

¹⁸ Bo biedak nie będzie zapomniany na zawsze, nadzieja ubogich nie zginie na wieki.

¹⁹ Powstań, Panie, niech nie triumfuje człowiek, niech narody zostaną osądzone przed twoim obliczem.

²⁰ Panie, ześlij na nie strach, aby narody poznały, że są tylko ludźmi¹. Sela.

1. Iz 31,3; Ez 28,2.9; Dz 12,22-23.

Psalm 10

¹ Dlaczego, Panie, stoisz z daleka? Dlaczego ukrywasz się w czasie niedoli?

² Niegodziwy w swej pysze prześladuje ubogiego, niech niegodziwi uwikłają się w zamysły, które uknuli.

³ Bo niegodziwy chełpi się pragnieniem swej duszy, a chciwiec błogosławi sobie i znieważa Pana.

⁴ Niegodziwy przez pychę, którą po sobie pokazuje, nie szuka Boga¹; całe jego myślenie to że nie ma Boga.

1. Ps 14,1-2; 53,1; Wj 5,2; J 5,40.

⁵ Jego drogi zawsze są ciężkie, twoje sądy są zbyt daleko od niego, parska na wszystkich swoich wrogów.

⁶ Mówi w swoim sercu: Nie zachwieję się, nie zaznam zła po wszystkie pokolenia.

⁷ Jego usta pełne są przekleństw¹, zdrady i podstępu, pod jego językiem krzywda i nieprawość.

1. Rz 3,14.

⁸ Siedzi w zasadzkach wsi, w ukryciach zabija niewinnego, jego oczy wypatrują ubogiego.

⁹ Czyha w kryjówce jak lew w swej jaskini; czatuje, by schwytać ubogiego, porywa go i wciąga w swe sieci.

¹⁰ Schyla się, zniża się, od jego mocy padają ubodzy.

¹¹ Mówi w swym sercu: Bóg zapomniał, zakrył swoje oblicze, nigdy nie zobaczy¹.

1. Ps 64,5; 73,11; Hi 22,13-14.

¹² Powstań, Panie Boże, podnieś swą rękę¹; nie zapominaj o ubogich.

1. Mi 5,9.

¹³ Dlaczego niegodziwy znieważa Boga? Mówi w swym sercu: Nie będziesz się upominał.

¹⁴ Lecz ty widzisz utrapienie i patrzysz na krzywdę, aby za nie odpłacić twą ręką. Na ciebie się zdaje ubogi, ty jesteś pomocnikiem sierocie.

¹⁵ Złam ramię niegodziwego i złego, dochodź jego nieprawości, aż jej już nie będzie.

¹⁶ Pan jest Królem¹ na wieki wieków, z jego ziemi zniknęły narody.

1. Ps 29,10; Iz 33,22; 1Tm 1,17; 6,15.

¹⁷ Usłyszałeś pragnienia pokornych, Panie, utwierdzisz ich serca, nakłonisz swego ucha;

¹⁸ Aby bronić sieroty i udręczonego, aby śmiertelny człowiek nie gnębił już na ziemi.

Psalm 11

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. W Panu pokładam ufność¹. Jakże więc możecie mówić mojej duszy: Odleć jak ptak na twoją górę?

1. Ps 2,12; 25,2; Iz 26,3-4.

² Bo oto niegodziwi napinają łuk, kładą strzałę na cięciwę, aby w ciemności strzelać do tych, którzy są prawego serca.

³ Gdy zostaną zburzone fundamenty¹, cóż może zrobić sprawiedliwy?

1. Ps 82,5; 2Tm 2,19.

⁴ Pan jest w swym świętym przybytku, tron Pana jest w niebie¹, jego oczy patrzą, jego powieki badają synów ludzkich.

1. Ps 2,4; 103,19; Iz 66,1; Mt 5,34; Dz 7,49; Obj 4,2.

⁵ Pan doświadcza¹ sprawiedliwego, ale jego dusza nienawidzi niegodziwego i tego, kto kocha bezprawie.

1. Ps 26,2; 139,1-2; Rdz 22,1; Jk 1,12; 1P 4,12.

⁶ Spuści na niegodziwych deszcz sideł, ognia i siarki¹, a palący wicher będzie udziałem ich kielicha.

1. Rdz 19,24; Ez 38,22.

⁷ Bo sprawiedliwy Pan kocha sprawiedliwość¹, jego oczy patrzą na prawego.

1. Ps 45,7; 146,8.

Psalm 12

¹ Przewodnikowi chóru, na Seminit. Psalm Dawida. Ratuj, Panie, bo już nie ma pobożnego, zniknęli wierni spośród synów ludzkich.

² Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego, mówią schlebiającymi wargami i z obłudnym sercem¹.

1. 1Krn 12,33; Jk 1,8; 4,8.

³ Niech Pan wytępi wszystkie wargi schlebiające i język mówiący przechwałki.

⁴ Oni mówią: Swoim językiem zwyciężymy¹, nasze wargi należą do nas, któż jest naszym panem²?

1. Jr 18,18; Jk 3,5-6.
2. Wj 5,2; Hi 21,15; Dn 3,15.

⁵ Ze względu na ucisk ubogich i jęk nędzarzy teraz powstanę – mówi Pan – zapewnię bezpieczeństwo temu, na kogo zastawiają sidła.

⁶ Słowa Pana to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone¹.

1. Ps 18,30; 19,8; 119,140; 2Sm 22,31; Prz 30,5.

⁷ Ty, Panie, zachowasz ich¹, będziesz ich strzegł od tego pokolenia aż na wieki.

1. Ps 37,28; 145,20; lubPs 119,89; Mt 24,35; Łk 21,33.

⁸ Niegodziwi krążą wokoło, gdy najpodlejsi z ludzi zostają wywyższeni.

Psalm 13

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Jak długo, Panie? Zapomnisz o mnie na wieki? Jak długo będziesz ukrywał przede mną swoje oblicze?

² Jak długo będę szukał rady w swojej duszy i codziennie trapił się w sercu? Jak długo mój wróg będzie się nade mnie wynosił?

³ Spójrz i wysłuchaj mnie, Panie, mój Boże! Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci¹;

1. Mt 9,24; J 11,11-14; Dz 13,36; 1Kor 11,30; Ef 5,14.

⁴ By nie powiedział mój wróg: Pokonałem go! Niech się nie cieszą moi nieprzyjaciele, gdy się zachwieję.

⁵ Lecz ja zaufałem twemu miłosierdziu; moje serce rozraduje się twoim zbawieniem.

⁶ Będę śpiewał Panu, bo obdarzył mnie dobrem.

Psalm 14

¹ Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga¹. Są zepsuci, popełniają obrzydliwe czyny. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro².

1. Ps 53,1.
2. Rz 3,10-12.

² Pan spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.

³ Wszyscy zboczyli z drogi¹, wszyscy jednakowo znikczemnieli. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego².

1. Ps 119,176; Iz 53,6; Rz 3,12.23.
2. Hi 15,16; Ps 53,4; Prz 20,9; Kaz 7,20; Rz 3,10-13.

⁴ Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a Pana nie wzywają¹?

1. Ps 79,6; Iz 64,7; Jr 10,25; Mi 3,2-3.

⁵ Tam ogarnie ich strach, gdyż Bóg jest pośród pokolenia sprawiedliwych.

⁶ Szydzicie z rady ubogiego, ale Pan jest jego ucieczką.

⁷ Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela¹! Gdy Pan odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.

1. Ps 53,6.

Psalm 15

¹ Psalm Dawida. Panie, kto będzie przebywał w twoim przybytku? Kto zamieszka na twojej świętej górze¹?

1. Ps 27,4; 61,4; 92,13.

² Ten, kto postępuje¹ nienagannie i czyni sprawiedliwość, a w swoim sercu mówi prawdę;

1. Ps 1,1; Prz 28,18; Iz 33,15-16; Ef 2,10.

³ Kto nie obmawia swym językiem, nie wyrządza bliźniemu nic złego, nie znieważa bliźniego;

⁴ Ten, przed którego oczami bezbożny jest wzgardzony, a który szanuje tych, co się boją Pana; kto, choć przysięga na własną niekorzyść, nie wycofuje się;

⁵ Kto swych pieniędzy nie pożycza na lichwę i nie daje się przekupić przeciwko niewinnemu. Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Psalm 16

¹ Miktam Dawida. Strzeż mnie, o Boże, bo tobie ufam.

² Moja dusza mówi do Pana: Ty jesteś moim Panem, a moja dobroć nie przynosi ci żadnej korzyści;

³ Lecz świętym, którzy są na ziemi, i szlachetnym, w których całe moje upodobanie.

⁴ Rozmnożą się boleści tych, którzy chodzą za obcymi bogami. Nie złożę im ofiar z krwi i nie wymówię ich imion swoimi ustami.

⁵ Pan jest udziałem mego dziedzictwa i kielicha; ty strzeżesz mojego losu.

⁶ Sznury miernicze wyznaczyły mi przyjemne miejsca i miłe jest moje dziedzictwo.

⁷ Będę błogosławił Pana, który udzielił mi rady, bo nawet w nocy pouczają mnie moje nerki¹.

1. Obj 2,23.

⁸ Stawiam Pana zawsze przed oczami; skoro on jest po mojej prawicy, nie zachwieję się¹.

1. Dz 2,25.

⁹ Dlatego cieszy się moje serce i raduje się moja chwała¹, a moje ciało będzie spoczywać bezpiecznie.

1. Ps 30,12.

¹⁰ Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle¹ ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia.

1. Jon 2,2; Mt 12,40; Dz 2,27.

¹¹ Dasz mi poznać drogę życia, pełnię radości przed twoim obliczem, rozkosze po twojej prawicy na wieki.

Psalm 17

¹ Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Panie, mojej słusznej sprawy, zważ na moje wołanie, nakłoń ucha na modlitwę moich nieobłudnych ust¹.

1. Mt 6,5-7; 15,8.

² Niech wyrok o mnie wyjdzie sprzed twego oblicza, niech twoje oczy widzą to, co słuszne.

³ Doświadczyłeś moje serce, nawiedziłeś mnie nocą, wypróbowałeś mnie ogniem, ale nic nie znalazłeś. Postanowiłem, że moje usta nie zgrzeszą.

⁴ Co się tyczy spraw ludzkich, dzięki słowom twoich ust wystrzegałem się dróg okrutnika.

⁵ Zatrzymaj moje kroki na twoich drogach, aby nie zachwiały się moje nogi.

⁶ Wzywam cię, Boże, bo mnie wysłuchasz¹. Nakłoń ku mnie swego ucha, wysłuchaj moich słów.

1. Ps 99,6; 116,2; 2Sm 22,7.

⁷ Okaż swoje miłosierdzie, ty, który wybawiasz ufających tobie od tych, którzy powstają przeciwko twojej prawicy.

⁸ Strzeż mnie jak źrenicy oka, ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł;

⁹ Przed niegodziwymi, którzy mnie gnębią, przed wrogami mojej duszy, którzy mnie osaczyli.

¹⁰ Okryli się swoim tłuszczem, zuchwale mówią swymi ustami.

¹¹ Gdziekolwiek idziemy, otaczają nas, wytężają swój wzrok, aby nas powalić na ziemię.

¹² Podobni są do lwa żądnego łupu, do lwiątka siedzącego w ukryciu.

¹³ Powstań, Panie, wystąp przeciwko niemu i powal go, swoim mieczem ocal moją duszę od niegodziwego;

¹⁴ A swoją ręką, Panie, od ludzi, od ludzi tego świata, których udziałem jest to życie, a których brzuchy napełniasz swymi skarbami, tak że nasyceni są nawet ich synowie, a resztę zostawiają ich dzieciom.

¹⁵ Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę twe oblicze, a gdy się obudzę, nasycę się twoim podobieństwem.

Psalm 18

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm sługi Pana, Dawida, który wypowiedział do Pana słowa tej pieśni w dniu, gdy go Pan ocalił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula. Powiedział wtedy: Będę cię miłował, Panie, mocy moja.

² Pan moją skałą¹, moją twierdzą i wybawicielem. Mój Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mego zbawienia², moją warownią.

1. Ps 28,1; 62,2.6; 2Sm 22,2-3; Mt 16,18; 1Kor 3,11; 1P 2,6-8.
2. Łk 1,69.

³ Wezwę Pana, który jest godny chwały¹, a będę wybawiony od moich wrogów.

1. 2Sm 22,4.

⁴ Ogarnęły mnie boleści śmierci¹ i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

1. Ps 116,3.

⁵ Boleści piekła mnie oplotły¹, pochwyciły mnie sidła śmierci.

1. Dz 2,27.

⁶ W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.

⁷ Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

⁸ Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust buchnął ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

⁹ Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność była pod jego stopami.

¹⁰ Dosiadł cherubina¹ i latał; latał na skrzydłach wiatru.

1. Ps 99,1; 2Sm 22,11.

¹¹ Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki¹ nieba.

1. Ps 27,5; 97,2; Pwt 4,11.

¹² Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste.

¹³ I zagrzmiał Pan na niebiosach¹, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.

1. Ps 29,3.

¹⁴ Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami¹ i ich rozgromił.

1. Ps 144,6.

¹⁵ I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, Panie, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy.

¹⁶ Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął mnie z wielkich wód.

¹⁷ Ocalił mnie od potężnego wroga mego i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

¹⁸ Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz Pan był moją podporą.

¹⁹ Wyprowadził mnie na miejsce przestronne¹, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

1. Ps 31,8; 118,5.

²⁰ Nagrodził mnie Pan według mojej sprawiedliwości¹, oddał mi według czystości moich rąk.

1. Ps 18,24; 58,11.

²¹ Strzegłem bowiem dróg Pana i nie odstąpiłem niegodziwie od mego Boga.

²² Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i nie odrzucałem od siebie jego praw.

²³ Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

²⁴ Dlatego oddał mi Pan według mojej sprawiedliwości¹, według czystości moich rąk przed jego oczyma.

1. 1Sm 26,23.

²⁵ Ty z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz¹, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

1. Mt 18,33-35; Łk 6,36-37.

²⁶ Wobec czystego okażesz się czysty¹, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie;

1. Tt 1,15.

²⁷ Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

²⁸ Bo ty zapalisz moją pochodnię¹; Pan, Bóg mój, rozjaśni moje ciemności.

1. 2Sm 22,29; Hi 18,6; 29,3; Prz 20,27; 1P 2,9.

²⁹ Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

³⁰ Droga Boga jest doskonała, słowo Pana w ogniu wypróbowane¹. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

1. Ps 12,6; 19,7-8; 119,140; Prz 30,5.

³¹ Bo któż jest Bogiem oprócz Pana¹? Któż skałą² oprócz naszego Boga?

1. 2Sm 22,32; Iz 45,5.21-22.
2. Ps 78,35; 89,26; 92,15; 94,22.

³² To Bóg, który przepasuje mnie mocą i doskonałą czyni moją drogę.

³³ Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

³⁴ Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy¹ łuk swymi ramionami.

1. BG miedziany.

³⁵ Dałeś mi też tarczę swego zbawienia i wspierała mnie twoja prawica, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

³⁶ Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

³⁷ Ścigałem moich wrogów i dopadłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wytraciłem.

³⁸ Powaliłem ich tak, że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

³⁹ Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

⁴⁰ Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

⁴¹ Wołali, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; wołali do Pana, lecz ich nie wysłuchał¹.

1. 2Sm 22,42; Prz 1,28; Iz 59,1-2; Mi 3,4; Łk 13,25.

⁴² Starłem ich jak proch na wietrze, wyrzuciłem jak błoto uliczne¹.

1. Za 10,5.

⁴³ Wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, ustanowiłeś mnie głową narodów. Będzie mi służył¹ lud, którego nie znałem.

1. Iz 52,15; 55,5.

⁴⁴ Jak tylko usłyszą o mnie, będą mi posłuszni, cudzoziemcy będą udawać uległość.

⁴⁵ Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

⁴⁶ Pan żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg mego zbawienia¹.

1. Ps 25,5; 2Sm 22,47; Jr 10,10; Iz 12,2.

⁴⁷ Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody.

⁴⁸ Ty wyzwalasz mnie od moich wrogów; ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

⁴⁹ Dlatego będę cię, Panie, sławił wśród narodów i będę śpiewał twemu imieniu¹.

1. 2Sm 22,50; 1Tm 2,1; Hbr 13,15.

⁵⁰ Bo dajesz wielkie wybawienie swemu królowi i na wieki okazujesz miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.

Psalm 19

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament obwieszcza dzieło jego rąk¹.

1. Ps 8,3; Rz 1,19-20.

² Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy oznajmia wiedzę.

³ Nie ma języka ani mowy, w których nie słychać ich głosu.

⁴ Ich zasięg rozchodzi się po całej ziemi i na krańce świata ich słowa. Na nich wystawił namiot słońcu¹.

1. Rz 1,19-20; 10,18.

⁵ A ono wychodzi jak oblubieniec ze swojej komnaty¹, cieszy się jak mocarz, który rozpoczyna bieg.

1. Kaz 1,5.

⁶ Wyrusza z jednego krańca nieba i obchodzi je aż na drugi kraniec, a nic nie ukryje się przed jego żarem.

⁷ Prawo Pana¹ jest doskonałe, nawracające duszę²; świadectwo Pana pewne³, dające mądrość prostemu.

1. Ps 1,2; Ezd 7,10.
2. Ps 119,9; J 15,3; 2Tm 3,15-17.
3. Ps 93,5; Obj 19,10.

⁸ Nakazy Pana są prawe, radujące serce; przykazanie Pana czyste¹, oświecające oczy.

1. Ps 12,6; Prz 30,5.

⁹ Bojaźń Pana¹ jest czysta, trwająca na wieki; sądy Pana prawdziwe, wszystkie są słuszne.

1. Ps 111,10; 2Krn 19,7-9; Hi 28,28; Prz 1,7; 8,13; 14,27; 16,6; Dz 9,31.

¹⁰ Bardziej pożądane niż złoto¹, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu.

1. Ps 119,72.127.

¹¹ Także twój sługa jest przez nie pouczony, a kto ich przestrzega, otrzymuje wielką nagrodę.

¹² Lecz kto dostrzeże własne błędy? Oczyść mnie z tych, które są ukryte¹ przede mną.

1. Kpł 4,2; Jr 17,9.

¹³ Chroń też swego sługę od zuchwałych grzechów¹, aby nie panowały nade mną². Wtedy będę nienaganny i wolny od wielkiego przestępstwa.

1. Lb 15,28-31.
2. Ps 119,133.

¹⁴ Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, Panie, moja Skało i mój Odkupicielu!

Psalm 20

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Niech cię wysłucha Pan w dniu utrapienia, niech cię chroni imię Boga Jakuba.

² Niech ci ześle pomoc ze świątyni i niech cię wesprze z Syjonu.

³ Niech pamięta wszystkie twoje ofiary i niech przyjmie twoje całopalenia¹. Sela.

1. Rdz 4,4; 1P 2,5.

⁴ Niech da ci wszystko, czego pragnie twoje serce, i każdy twój zamysł niech wypełni.

⁵ Będziemy się radować z twojego zbawienia i w imię naszego Boga sztandary podniesiemy. Niech Pan spełni wszystkie twoje prośby.

⁶ Teraz wiem, że Pan wybawia swego pomazańca¹, wysłucha go ze swego świętego nieba zbawczą mocą swojej prawicy.

1. Ps 28,8.

⁷ Jedni pokładają ufność w rydwanach, inni w koniach, lecz my będziemy wspominać imię Pana, naszego Boga¹.

1. 2Krn 32,8.

⁸ Tamci zachwiali się i upadli, a my powstaliśmy i ostoimy się.

⁹ Panie, wybaw nas, a król niech nas wysłucha w dniu naszego wołania.

Psalm 21

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Panie, król cieszy się z twojej mocy i bardzo się raduje twoim zbawieniem.

² Spełniłeś pragnienie jego serca¹ i prośbie jego ust nie odmówiłeś. Sela.

1. Prz 13,12; Rz 10,1.

³ Wyszedłeś mu bowiem naprzeciw z hojnymi błogosławieństwami, koronę szczerozłotą włożyłeś mu na głowę.

⁴ Prosił cię o życie i dałeś mu je, długie dni na wieki wieków.

⁵ Wielka jest jego chwała dzięki twemu zbawieniu, okryłeś go sławą i dostojeństwem;

⁶ Bo uczyniłeś go błogosławieństwem na wieki, rozradowałeś go swoim obliczem.

⁷ Król bowiem w Panu pokłada nadzieję i nie zachwieje się dzięki miłosierdziu Najwyższego¹.

1. Ps 16,8; 62,6.

⁸ Twoja ręka znajdzie wszystkich twoich wrogów; twoja prawica dosięgnie wszystkich, którzy cię nienawidzą.

⁹ Uczynisz ich jakby piecem ognistym w czasie twego gniewu; Pan w swojej zapalczywości pochłonie ich, a ogień ich strawi.

¹⁰ Wytracisz z ziemi ich ród, a ich potomstwo spośród synów ludzkich.

¹¹ Bo zamierzali zło przeciwko tobie, uknuli spisek, którego nie mogli wykonać.

¹² Dlatego ich zmusisz do ucieczki, strzały na twej cięciwie wymierzysz w ich twarze.

¹³ Powstań, Panie, w swojej mocy; będziemy śpiewać i wysławiać¹ twą potęgę.

1. Ps 33,2; 57,9; 71,22; 108,1; 135,3; 146,2; 2Krn 20,22; Jr 20,13; Hbr 2,12.

Psalm 22

¹ Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś¹? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku?

1. Mt 27,46; Mk 15,34.

² Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić.

³ Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela.

⁴ Tobie ufali nasi ojcowie¹, ufali i wyzwoliłeś ich.

1. Ps 44,1.

⁵ Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli.

⁶ Ja zaś jestem robakiem¹, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu².

1. Hi 25,6; Iz 66,24; Mk 9,44.
2. Ps 109,25; Mt 27,39-44.

⁷ Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta¹, potrząsają głową, mówiąc:

1. Hi 16,10; Ps 35,15-16; Mt 27,29.

⁸ Zaufał Panu, niech go wyzwoli¹; niech go ocali, skoro go kocha.

1. Mt 27,42-43.

⁹ Ale to ty mnie wydobyłeś z łona¹, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki.

1. Ps 71,6.

¹⁰ Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.

¹¹ Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł.

¹² Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu¹.

1. Ps 68,30; Pwt 32,14-15; Ez 39,18; Am 4,1.

¹³ Rozwarły¹ na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący.

1. Hi 16,10; Lm 2,16.

¹⁴ Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu¹.

1. J 19,34.

¹⁵ Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia¹; położyłeś mnie w prochu śmierci.

1. J 19,28.

¹⁶ Psy bowiem mnie osaczyły¹, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi².

1. Mt 7,6; Flp 3,2.
2. Za 12,10; Mt 27,35; J 19,37; 20,25-27.

¹⁷ Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się.

¹⁸ Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy¹.

1. Mt 27,35; Mk 15,24; Łk 23,34; J 19,23-24.

¹⁹ Ale ty, Panie, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek.

²⁰ Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją.

²¹ Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś.

²² Będę głosił twoje imię moim braciom¹, będę cię chwalił pośród zgromadzenia.

1. Ps 69,8; Mt 12,48-49; J 20,17.

²³ Chwalcie Pana, wy, którzy się go boicie¹; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela.

1. Ps 115,11; 135,20.

²⁴ Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

²⁵ Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją.

²⁶ Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić Pana będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki.

²⁷ Przypomną sobie i nawrócą się do Pana wszystkie krańce ziemi¹ i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów².

1. Ps 2,8; Ps 98,3; Iz 45,22; Rz 10,18; 1Kor 10,11.
2. Ps 72,11; 86,9; Obj 7,9; 15,4.

²⁸ Do Pana bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami¹.

1. Ps 47,7; Dn 7,14; Ab 1,21; Za 14,9; Obj 11,15.

²⁹ Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu.

³⁰ Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie¹.

1. Iz 53,10; Mt 23,36; 24,34; Łk 1,50.

³¹ Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość – że on tak uczynił.

Psalm 23

¹ Psalm Dawida. Pan jest moim pasterzem¹, niczego mi nie zabraknie.

1. Rdz 46,34; Ps 80,1; Iz 40,11; J 10,11.14; 1P 2,25; 5,4.

² Sprawia, że kładę się na zielonych pastwiskach, prowadzi mnie nad spokojne wody.

³ Posila moją duszę, prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na swoje imię¹.

1. Ps 106,8; 1J 2,12.

⁴ Choćbym nawet chodził doliną cienia śmierci¹, zła się nie ulęknę², bo ty jesteś ze mną³; twoja laska i kij pocieszają mnie.

1. Hi 3,5; 10,21-22; 24,17; Ps 44,19.
2. Ps 3,6; 27,1; 118,6.
3. Iz 43,2.

⁵ Zastawiasz przede mną stół wobec moich wrogów, namaszczasz mi głowę olejkiem, mój kielich przelewa się.

⁶ Zaprawdę dobroć¹ i miłosierdzie² pójdą w ślad za mną po wszystkie dni mego życia i będę mieszkał w domu Pana przez długie czasy.

1. Ps 27,13; 107,8; Wj 34,6; Ef 5,9.
2. Ps 25,7; 1Krn 16,34.

Psalm 24

¹ Psalm Dawida. Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia¹, świat i jego mieszkańcy.

1. 1Kor 10,26.

² Na morzach bowiem ugruntował go i utwierdził na rzekach.

³ Któż wstąpi na górę Pana? Kto stanie w jego świętym miejscu¹?

1. Ps 15,1.

⁴ Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, który nie skłania swej duszy ku marności i nie przysięga podstępnie.

⁵ On otrzyma błogosławieństwo od Pana i sprawiedliwość od Boga, swego Zbawiciela.

⁶ To jest pokolenie tych, którzy go szukają, którzy szukają twego oblicza, Boże Jakuba. Sela.

⁷ Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały.

⁸ Któż jest tym Królem chwały? Pan mocny i potężny, Pan potężny w boju.

⁹ Podnieście, o bramy, wasze głowy; podnieście się, wrota odwieczne, aby wszedł Król chwały.

¹⁰ Któż jest tym Królem chwały? Pan zastępów¹, on jest Królem chwały. Sela.

1. Iz 54,5; Oz 12,5.

Psalm 25

¹ Psalm Dawida. Do ciebie, Panie, wznoszę moją duszę.

² Mój Boże, tobie ufam, niech nie doznam wstydu; niech moi wrogowie nie tryumfują nade mną¹.

1. Ps 13,4.

³ Zaprawdę nikt, kto ciebie oczekuje, nie dozna wstydu; zawstydzą się ci, którzy bez powodu popełniają nieprawość.

⁴ Panie, daj mi poznać twe drogi¹, naucz mnie twoich ścieżek.

1. Ps 5,8; 27,11; 143,8; Wj 33,13.

⁵ Prowadź mnie w twojej prawdzie i pouczaj mnie, bo ty jesteś Bogiem mego zbawienia¹; ciebie co dzień oczekuję.

1. Ps 18,46; Ha 3,18.

⁶ Pamiętaj o swoim miłosierdziu¹, Panie, i o twoich łaskach, które trwają od wieków.

1. Ps 40,11; 51,1; 103,4.

⁷ I nie wspominaj grzechów mojej młodości¹ i moich występków²; pamiętaj o mnie według twego miłosierdzia, ze względu na twą dobroć, Panie.

1. Hi 13,26; 20,11; Jr 3,25.
2. Iz 43,25; Hbr 8,12.

⁸ Pan jest dobry i prawy, dlatego grzeszników naucza drogi.

⁹ Poprowadzi pokornych w sprawiedliwości, pokornych nauczy swojej drogi.

¹⁰ Wszystkie ścieżki Pana to miłosierdzie i prawda dla tych, którzy strzegą jego przymierza i świadectwa.

¹¹ Panie, przez wzgląd na twoje imię¹ przebacz moją nieprawość², bo jest wielka.

1. Ps 31,3; 109,21; Iz 48,9.
2. Ps 79,9; 1J 2,12.

¹² Który to człowiek, co się boi Pana¹? Nauczy go drogi, którą ma wybrać.

1. Ps 112,1; Prz 31,30; Iz 50,10.

¹³ Jego dusza będzie trwać w szczęściu i jego potomstwo odziedziczy ziemię.

¹⁴ Tajemnica Pana jest objawiona tym, którzy się go boją, oznajmi im swoje przymierze.

¹⁵ Moje oczy nieustannie patrzą na Pana, bo on wyrwie z sidła moje nogi.

¹⁶ Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem nędzny i opuszczony.

¹⁷ Utrapienia mego serca rozmnożyły się, wyzwól mnie z moich udręczeń.

¹⁸ Spójrz na moje utrapienie i trud i przebacz wszystkie moje grzechy¹.

1. Ps 51,9; Iz 38,17; 1J 1,9.

¹⁹ Popatrz, jak wielu jest moich wrogów i jak strasznie mnie nienawidzą.

²⁰ Strzeż mojej duszy i ocal mnie, abym nie doznał wstydu; w tobie bowiem pokładam nadzieję.

²¹ Niech mnie strzegą uczciwość¹ i prawość, bo ciebie oczekuję.

1. Rdz 20,5; 1Krl 9,4; Hi 2,3; Prz 20,7.

²² Boże, wybaw Izraela¹ ze wszystkich jego udręczeń.

1. Ps 130,8; Wj 14,30; Iz 59,20.

Psalm 26

¹ Psalm Dawida. Osądź mnie, Panie, bo postępuję uczciwie, zaufałem Panu i nie zachwieję się.

² Zbadaj mnie, Panie, i doświadcz mnie; poddaj próbie moje nerki i serce¹.

1. Ps 7,9; 66,10; 139,23-24; Jr 20,12.

³ Mam bowiem twoje miłosierdzie przed oczyma i postępuję w twojej prawdzie.

⁴ Nie zasiadałem z ludźmi próżnymi i nie zadaję się z obłudnikami.

⁵ Nienawidzę¹ zgromadzenia złoczyńców i z niegodziwymi nie usiądę.

1. Ps 5,5; 11,5; 31,6; 139,21-22; Prz 6,16-19; 13,24; Łk 16,13.

⁶ Umyję w niewinności swoje ręce i obejdę twój ołtarz, Panie;

⁷ Aby wznosić głos dziękczynienia i opowiadać o wszystkich twoich cudach.

⁸ Panie, miłuję dom, w którym mieszkasz, i miejsce, gdzie przebywa twoja chwała.

⁹ Nie zabieraj mojej duszy z grzesznikami ani mojego życia z krwawymi ludźmi;

¹⁰ W ich rękach jest przewrotność, a ich prawica pełna jest przekupstwa.

¹¹ Lecz ja będę postępować uczciwie, odkup mnie i zmiłuj się nade mną.

¹² Moja noga stoi na równej drodze, będę błogosławił Pana w zgromadzeniach.

Psalm 27

¹ Psalm Dawida. Pan jest moją światłością¹ i moim zbawieniem², kogóż będę się bać? Pan jest mocą mego życia, kogóż mam się lękać?

1. Ps 84,11; Iz 60,19-20; Mi 7,7-8; J 1,1-9; 8,12.
2. Wj 15,2; Ha 3,18.

² Gdy złoczyńcy, moi przeciwnicy i wrogowie, wystąpili przeciwko mnie, aby pożreć moje ciało, potknęli się i upadli.

³ Choćby wojsko rozbiło naprzeciw mnie obóz, moje serce się nie ulęknie; choćby wojna wybuchła przeciw mnie, nawet wtedy będę ufał¹.

1. Ps 3,6; 2Krl 6,15-17.

⁴ O jedno proszę Pana i o to będę zabiegał: abym mieszkał w domu Pana po wszystkie dni mego życia, abym oglądał piękno Pana i dowiadywał się w jego świątyni.

⁵ Skryje mnie bowiem w dniu niedoli w swoim przybytku, schowa mnie w ukryciu swego namiotu i wyniesie mnie na skałę¹.

1. Ps 40,2.

⁶ A teraz moja głowa będzie wzniesiona nad moimi nieprzyjaciółmi, którzy mnie otaczają; będę składał w jego przybytku ofiary radości¹, będę śpiewał i oddawał Panu chwałę.

1. Ps 4,5; 51,17; 107,22; Jr 17,26; Hbr 13,15.

⁷ Usłysz, Panie, mój głos, gdy wołam; zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.

⁸ Gdy mówiłeś: Szukajcie mojego oblicza, moje serce mówiło do ciebie: Twojego oblicza, Panie, będę szukać¹.

1. Ps 105,4; Jr 29,13.

⁹ Nie ukrywaj przede mną twojego oblicza¹ ani nie odtrącaj w gniewie swego sługi; ty jesteś moją pomocą, nie opuszczaj mnie i nie odchodź, Boże mego zbawienia.

1. Ps 69,17; 143,7.

¹⁰ Choćby ojciec i matka opuścili mnie, to Pan mnie przygarnie¹.

1. Ps 69,8; Iz 40,11.

¹¹ Naucz mnie, Panie, twojej drogi¹ i prowadź mnie ścieżką prostą ze względu na moich wrogów.

1. Ps 25,4; 86,11.

¹² Nie wydawaj mnie na pastwę moich nieprzyjaciół, bo powstali przeciwko mnie fałszywi świadkowie¹ i ci, którzy dyszą okrucieństwem.

1. Ps 35,11; 1Sm 22,9; 2Sm 16,7-8.

¹³ Zniechęciłbym się, gdybym nie wierzył, że będę oglądał dobroć Pana¹ w ziemi żyjących².

1. Ps 42,5; 116,9; 2Kor 4,1.
2. Iz 38,11; Ez 26,20.

¹⁴ Oczekuj Pana, bądź dzielny, a on umocni twoje serce¹; oczekuj więc Pana.

1. Ps 31,24; 130,5; Iz 40,31; 1Kor 15,58.

Psalm 28

¹ Psalm Dawida. Do ciebie wołam, Panie, Skało¹ moja; nie bądź głuchy na moje wołanie, abym jeśli się nie odezwiesz, nie stał się podobny do zstępujących do dołu.

1. Ps 18,2; 62,2; 2Sm 22,2-3; Dz 4,10-12; 1Kor 10,4.

² Usłysz głos mego błagania, gdy wołam do ciebie, gdy podnoszę ręce¹ ku twojemu miejscu najświętszemu².

1. Ps 63,4; 134,2; 141,2; 1Tm 2,8.
2. 1Krl 6,16-19; Lb 7,89.

³ Nie zabieraj mnie z niegodziwymi i z czyniącymi nieprawość, którzy mówią o pokoju z bliźnimi, a zło jest w ich sercach.

⁴ Oddaj im według ich uczynków i według zła ich postępków¹; według czynów ich rąk odpłać im, oddaj im, co im się należy.

1. 2Tm 4,14; Obj 18,6.

⁵ Skoro nie zważają na czyny Pana ani na dzieła jego rąk, on zniszczy ich i nie odbuduje.

⁶ Błogosławiony niech będzie Pan, bo wysłuchał głosu mego błagania.

⁷ Pan jest moją siłą i tarczą, moje serce jemu zaufało i doznałem pomocy; dlatego moje serce się rozweseliło i moją pieśnią będę go chwalić.

⁸ Pan jest siłą dla swoich i twierdzą zbawienia swego pomazańca.

⁹ Wybaw twój lud, Panie, błogosław twemu dziedzictwu, paś ich i nieś na wieki.

Psalm 29

¹ Psalm Dawida. Oddajcie Panu, synowie mocarzy¹, oddajcie Panu chwałę i moc.

1. Ps 82,1; 89,6.

² Oddajcie Panu chwałę należną jego imieniu¹, oddajcie Panu pokłon² w ozdobie świętości.

1. Ps 96,7-8; Pwt 16,10; 1Krn 16,28-29.
2. 1Sm 15,30; Mt 4,10.

³ Głos Pana nad wodami; zagrzmiał Bóg chwały, Pan nad wielkimi wodami.

⁴ Głos Pana potężny¹, głos Pana pełen majestatu.

1. Ps 33,9; Jr 51,16; Ez 10,5.

⁵ Głos Pana łamie cedry, Pan łamie cedry Libanu;

⁶ I sprawia, że skaczą jak cielę, Liban i Sirion jak młody jednorożec.

⁷ Głos Pana krzesze płomienie ognia¹.

1. Oz 7,6; Hbr 4,12.

⁸ Głos Pana wstrząsa pustynią, Pan wstrząsa pustynią Kadesz.

⁹ Głos Pana sprawia, że z bólem rodzą łanie i ogołacają się lasy, a w jego świątyni każdy opowiada o jego chwale.

¹⁰ Pan zasiada nad potopem, Pan zasiada jako Król na wieki¹.

1. Ps 10,16.

¹¹ Pan doda mocy swojemu ludowi, Pan pobłogosławi swój lud pokojem.

Psalm 30

¹ Psalm i pieśń na poświęcenie przybytku Dawida. Panie, będę cię wywyższać, bo podniosłeś mnie i nie pozwoliłeś mym wrogom cieszyć się z mojego powodu.

² Panie, Boże mój, wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mnie¹.

1. Ps 6,2.

³ Panie, wyprowadziłeś moją duszę z piekła¹, zachowałeś mnie przy życiu, abym nie zstąpił do dołu.

1. Ps 16,10; 56,13; 71,20; Hi 33,28; Iz 38,17.

⁴ Śpiewajcie Panu¹, święci jego, i wysławiajcie go, wspominając jego świętość.

1. Wj 15,1; Sdz 5,3; 1Krl 16,23; Jr 20,13.

⁵ Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość.

⁶ Powiedziałem w czasie mej pomyślności: Nigdy się nie zachwieję.

⁷ Panie, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się.

⁸ Wołałem do ciebie, Panie, modliłem się do Pana:

⁹ Jaki pożytek z mojej krwi, gdybym zstąpił do dołu? Czy proch będzie cię chwalić? Czy będzie głosić twoją prawdę?

¹⁰ Usłysz, Panie, i zmiłuj się nade mną; Panie, bądź moim pomocnikiem.

¹¹ Mój płacz zmieniłeś w taniec, zdjąłeś ze mnie wór pokutny, a przepasałeś mnie radością¹;

1. Ps 126,1-2; Iz 61,3.

¹² Aby moja chwała¹ śpiewała ci i nie milkła; Panie, mój Boże, będę cię wysławiać na wieki.

1. Ps 108,1.

Psalm 31

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. W tobie, Panie, pokładam nadzieję, niech nigdy nie doznam wstydu, wyzwól mnie w swojej sprawiedliwości.

² Nakłoń ku mnie swego ucha, czym prędzej mnie ocal; bądź mi mocną skałą, domem obronnym, abyś mnie wybawił.

³ Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą; dlatego przez wzgląd na twoje imię¹ kieruj mnie i prowadź.

1. Ps 23,3; 25,11; 1Sm 12,22; Obj 2,3.

⁴ Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, bo ty jesteś moją siłą.

⁵ W twoje ręce powierzam mego ducha¹; odkupiłeś mnie, Panie, Boże wierny.

1. Łk 23,46; Dz 7,59.

⁶ Nienawidzę¹ tych, którzy zważają na próżne marności, bo ja w Panu pokładam nadzieję.

1. Prz 8,13.

⁷ Będę się radował i weselił w twoim miłosierdziu, bo wejrzałeś na moje utrapienie i poznałeś udręki mojej duszy;

⁸ I nie wydałeś mnie w ręce wroga, postawiłeś moje nogi na miejscu przestronnym.

⁹ Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem uciśniony, od żałości osłabły moje oczy, a także moja dusza i moje wnętrzności.

¹⁰ W bólu bowiem upływa moje życie, a moje lata na wzdychaniu; moja siła osłabła z powodu mej nieprawości, a moje kości wyschły.

¹¹ Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich moich wrogów, zwłaszcza dla moich sąsiadów, i postrachem dla znajomych¹; ci, którzy mnie widzą na dworze, uciekają przede mną.

1. Ps 38,11; 88,8.18; Hi 9,13.

¹² Zapomniano o mnie jak o umarłym, stałem się jak rozbite naczynie.

¹³ Słyszę bowiem oszczerstwa wielu; strach czai się zewsząd; gdy wspólnie naradzają się przeciwko mnie, spiskują, jak odebrać mi życie.

¹⁴ Ale ja zaufałem tobie, Panie; powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem¹.

1. Ps 22,10; 63,1; 118,28; 143,10; Iz 25,1; Oz 2,23.

¹⁵ Mój czas jest w twoich rękach¹, ocal mnie z ręki moich nieprzyjaciół i od tych, którzy mnie prześladują.

1. 1Sm 26,10; Kaz 3,1-8; J 7,6.

¹⁶ Rozjaśnij swe oblicze nad twoim sługą, wybaw mnie w twoim miłosierdziu¹.

1. Ps 6,4; 44,26; Ne 9,31.

¹⁷ Panie, niech nie doznam wstydu, skoro cię wzywam; niech niegodziwi się wstydzą i zamilkną w grobie.

¹⁸ Niech zaniemówią wargi kłamliwe, które w pysze i pogardzie mówią krzywdzące słowa przeciwko sprawiedliwemu.

¹⁹ Jakże wielka jest twoja dobroć¹, którą zachowujesz dla bojących się ciebie i okazujesz tym, co ufają tobie wobec synów ludzkich!

1. Ps 25,7; 65,11.

²⁰ Ukryjesz ich pod osłoną twojej obecności przed pychą człowieka, ochronisz ich w namiocie przed kłótliwymi językami.

²¹ Błogosławiony niech będzie Pan¹, bo okazał mi swą cudowną łaskę w mieście warownym.

1. Ps 28,6; 68,19; Rdz 9,26; Łk 1,68.

²² Powiedziałem w pośpiechu: Odrzuciłeś mnie sprzed twych oczu; lecz ty wysłuchałeś głosu mego błagania, gdy wołałem do ciebie.

²³ Miłujcie Pana¹, wszyscy jego święci, bo Pan strzeże wiernych, a postępującym wyniośle odpłaca z nawiązką.

1. Ps 97,10; 116,1; Pwt 6,5; Joz 23,11; Łk 10,27; 1J 4,19.

²⁴ Bądźcie dzielni¹, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w Panu, a on umocni wasze serca.

1. Ps 27,14; Joz 1,6; 2Sm 10,12; Ezd 10,4; Iz 41,6.

Psalm 32

¹ Psalm Dawida. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto¹.

1. Rz 4,7.

² Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje nieprawości¹ i w którego duchu nie ma podstępu.

1. Iz 43,25; 44,22; Mi 7,18; Rz 4,6-8.

³ Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań.

⁴ We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy¹. Sela.

1. BG obróciła się wilgotność moja w suszę letnią.

⁵ Wyznałem ci swój grzech¹ i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki Panu, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

1. Ps 38,18; 51,3-4; Kpł 26,39-40; Joz 7,19; 1J 1,9.

⁶ Dlatego do ciebie będzie się modlił każdy pobożny w czasie, gdy można cię znaleźć; nawet w czasie powodzi wielkich wód, one go nie dosięgną.

⁷ Ty jesteś moim schronieniem, zachowasz mnie od ucisku; otaczasz mnie pieśniami wybawienia. Sela.

⁸ Pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz kroczyć, poprowadzę cię swoim okiem.

⁹ Nie bądźcie bezrozumni jak koń czy jak muł, których pyski trzeba okiełznać uzdą i wędzidłem¹, aby się na ciebie nie porywały.

1. Prz 26,3; Jr 31,18; Jk 3,3.

¹⁰ Wiele cierpień spada na niegodziwego¹, lecz ufającego Panu otoczy miłosierdzie.

1. Ps 16,4.

¹¹ Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi, wykrzykujcie radośnie¹, wszyscy prawego serca.

1. Ps 5,11; 35,27; 132,9.

Psalm 33

¹ Weselcie się w Panu¹, sprawiedliwi, bo prawym przystoi chwała.

1. Ps 97,12; Flp 3,1; 4,4.

² Wysławiajcie Pana na harfie¹, śpiewajcie mu przy cytrze i z instrumentem o dziesięciu strunach.

1. Ps 109,30; 111,1.

³ Śpiewajcie mu nową pieśń, pięknie i głośno¹ mu grajcie.

1. Ps 98,4; 105,4.

⁴ Słowo Pana bowiem jest prawe¹ i wszystkie jego dzieła są dokonane w wierności.

1. Ps 12,6-8; Prz 30,5.

⁵ On miłuje sprawiedliwość i sąd, pełna jest ziemia miłosierdzia Pana.

⁶ Słowem Pana zostały uczynione niebiosa¹ i tchnieniem jego ust² wszystkie ich zastępy.

1. w. 9; Rdz 1,1-31; J 1,1-3; Hbr 11,3; 2P 3,5.
2. Rdz 2,7; Hi 26,13; 33,4; J 20,22.

⁷ On gromadzi wody morskie jak na stos i w skarbcach zbiera głębiny.

⁸ Niech cała ziemia boi się Pana, niech się go lękają wszyscy mieszkańcy świata.

⁹ On bowiem przemówił i stało się¹; on rozkazał i powstało.

1. Ps 148,5.

¹⁰ Pan udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów¹.

1. Iz 8,10.

¹¹ Zamiar Pana trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.

¹² Błogosławiony naród¹, którego Bogiem jest Pan; lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo.

1. Ps 144,15.

¹³ Pan patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich¹.

1. Ps 11,4; 14,2; 102,19; Rdz 6,12; 2Krn 16,9; Prz 15,3; Jr 23,23-24; Hbr 4,13.

¹⁴ Z miejsca, w którym przebywa, spogląda na wszystkich mieszkańców ziemi.

¹⁵ Ukształtował serce każdego z nich, przygląda się wszystkim ich czynom.

¹⁶ Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła.

¹⁷ Koń jest zwodniczy w wybawieniu, nie ocali swą wielką siłą.

¹⁸ Oto oko Pana nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;

¹⁹ Aby ocalić od śmierci ich duszę i żywić ich w czasie głodu.

²⁰ Nasza dusza oczekuje Pana, on jest naszą pomocą i tarczą.

²¹ W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.

²² Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, Panie, według pokładanej w tobie nadziei.

Psalm 34

¹ Psalm Dawida, gdy zmienił swoje zachowanie przed Abimelekiem i wypędzony przez niego, odszedł. Będę błogosławił Pana w każdym czasie¹, jego chwała zawsze będzie na moich ustach.

1. Ps 62,8; 2Tm 4,2.

² Moja dusza będzie się chlubić Panem; pokorni to usłyszą i rozradują się.

³ Uwielbiajcie Pana ze mną¹ i wspólnie wywyższajmy jego imię.

1. Ps 69,30; Łk 1,46.

⁴ Szukałem Pana, a on mnie wysłuchał i uwolnił od wszystkich mych trwóg.

⁵ Spojrzeli na niego i rozpromienili się, a ich oblicza nie doznały wstydu.

⁶ Ten oto biedak wołał, a Pan wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień.

⁷ Anioł Pana rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich¹.

1. Ps 91,11; Mt 18,10; Hbr 1,13-14.

⁸ Skosztujcie¹ i zobaczcie, jak dobry jest Pan: Błogosławiony człowiek, który mu ufa.

1. Ps 119,103; Hbr 6,5; 1P 2,3.

⁹ Bójcie się Pana, jego święci, bo niczego nie braknie tym, którzy się go boją.

¹⁰ Lwięta cierpią niedostatek i głód, lecz szukającym Pana nie zabraknie żadnego dobra.

¹¹ Chodźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni Pana.

¹² Który człowiek chce długo żyć i pragnie wiele dni, aby móc oglądać dobro?

¹³ Strzeż swego języka od zła, a swoich warg od podstępnej mowy.

¹⁴ Odwróć się od zła¹ i czyń dobrze, szukaj pokoju i dąż do niego.

1. Ps 37,27; Prz 3,7; 16,6.

¹⁵ Oczy Pana są zwrócone na sprawiedliwych, a jego uszy nachylone na ich wołanie;

¹⁶ Lecz oblicze Pana jest przeciwko złoczyńcom, aby pamięć o nich wymazać z ziemi.

¹⁷ Wołają sprawiedliwi, a Pan wysłuchuje ich i uwalnia od wszelkich trudności.

¹⁸ Bliski jest Pan skruszonym w sercu i wybawia złamanych na duchu.

¹⁹ Liczne są cierpienia sprawiedliwego, ale Pan uwalnia go od nich wszystkich.

²⁰ On strzeże wszystkich jego kości; ani jedna z nich nie będzie złamana¹.

1. Ps 91,12; Wj 12,46; J 19,36.

²¹ Zło zabija niegodziwego i ci, którzy nienawidzą sprawiedliwego, będą zniszczeni;

²² Pan odkupi dusze swoich sług¹ i nie będą zniszczeni ci, którzy mu ufają.

1. Ps 71,23.

Psalm 35

¹ Psalm Dawida. Spieraj się, Panie, z tymi, którzy się ze mną spierają; walcz z tymi, którzy walczą ze mną.

² Chwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.

³ Dobądź włóczni i zagrodź drogę tym, którzy mnie prześladują. Powiedz mojej duszy: Ja jestem twoim zbawieniem.

⁴ Niech hańba i wstyd okryją tych, którzy czyhają na moją duszę¹; niech cofną się i niech będą zawstydzeni ci, którzy obmyślają zło przeciwko mnie.

1. Ps 40,2; 70,2.

⁵ Niech będą jak plewy na wietrze i niech anioł Pana¹ ich rozproszy.

1. Rdz 16,7; 22,11; Wj 3,2; Lb 22,22; 1Krn 21,18; Za 1,12; Mt 28,2; Dz 12,7.

⁶ Niech droga ich będzie ciemna i śliska i niech anioł Pana ich ściga.

⁷ Bez powodu bowiem zastawili na mnie w dole sieci, bez powodu wykopali dół na moją duszę.

⁸ Niech niespodziewanie przyjdzie na nich zniszczenie; niech złowi ich sieć, którą zastawili. Niech w nią wpadną ku zniszczeniu.

⁹ A moja dusza będzie się radować w Panu, będzie się weselić¹ jego zbawieniem.

1. Ps 5,11; Iz 61,10.

¹⁰ Wszystkie moje kości powiedzą: Panie, któż podobny do ciebie¹, który uwalniasz uciśnionego od silniejszego, a nędznego i ubogiego od łupieżcy?

1. Ps 71,19; Wj 15,11; Pwt 33,29.

¹¹ Powstają fałszywi świadkowie i pytają mnie o to, czego nie wiem.

¹² Odpłacają mi złem za dobro, chcąc pozbawić mnie mojej duszy.

¹³ Lecz ja, gdy oni chorowali, wkładałem wór pokutny, umartwiałem postem moją duszę i moja modlitwa wracała do mojej piersi¹.

1. BG modliłem się często sam u siebie za nimi.

¹⁴ Postępowałem jak z przyjacielem, jak z bratem, uginałem się pod brzemieniem smutku jak w żałobie po matce.

¹⁵ Lecz gdy ja byłem strapiony, oni się cieszyli i zbierali się; gromadzili się przeciwko mnie nikczemni, a tego nie widziałem; szarpali mnie nieustannie.

¹⁶ Wraz z obłudnikami, szydercami i pochlebcami zgrzytali na mnie zębami.

¹⁷ Panie, jak długo będziesz na to patrzeć? Wybaw od zniszczenia moją duszę, od lwów¹ drogą duszę moją.

1. Ps 22,20-21.

¹⁸ Będę cię wysławiał w wielkim zgromadzeniu, wśród licznego ludu będę cię chwalił.

¹⁹ Niech się nie cieszą z mojego powodu ci, którzy bez przyczyny są moimi wrogami, niech nie mrugają okiem ci, którzy niesłusznie mnie nienawidzą.

²⁰ Nie mówią bowiem o pokoju, lecz przeciwko spokojnym na ziemi obmyślają zdradliwe słowa.

²¹ Owszem, otwierają przeciw mnie swe usta, mówiąc: Ha, ha! Widzieliśmy to na własne oczy.

²² Widziałeś to, Panie, nie milcz; Panie, nie oddalaj się ode mnie.

²³ Obudź się i wystąp w mojej obronie, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!

²⁴ Osądź mnie według swojej sprawiedliwości, Panie, mój Boże! Niech się nie cieszą z mojego powodu.

²⁵ Niech nie mówią w swoim sercu: Ha! Tego chcieliśmy! Niech nie mówią: Pożarliśmy go!

²⁶ Niech się zawstydzą i zawiodą wszyscy, którzy cieszą się z mojego nieszczęścia; niech się okryją wstydem i hańbą ci, którzy wynoszą się nade mnie.

²⁷ Ale niech śpiewają i radują się ci, którzy sprzyjają mojej słusznej sprawie; niech mówią nieustannie: Niech będzie wywyższony¹ Pan, który pragnie pokoju dla swego sługi.

1. Ps 40,16; 70,4; 138,2; 2Sm 7,26.

²⁸ A mój język będzie głosił twoją sprawiedliwość i chwałę twoją przez cały dzień¹.

1. Ps 34,1; 145,21.

Psalm 36

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, sługi Pana. Nieprawość niegodziwego świadczy w mym sercu, że nie ma bojaźni Bożej przed jego oczyma¹.

1. Rz 3,18.

² Schlebia sobie bowiem w swoich oczach, aż jego nieprawość okaże się obrzydliwa.

³ Słowa jego ust to niegodziwość i fałsz, porzucił mądrość i czynienie dobra.

⁴ Na swoim łożu obmyśla nieprawość, stoi na drodze niedobrej i nie brzydzi się złem.

⁵ Panie, twoje miłosierdzie sięga niebios, twoja wierność aż do obłoków.

⁶ Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, twoje sądy jak wielka przepaść; ty, Panie, zachowujesz ludzi i zwierzęta!

⁷ Jak cenne jest twoje miłosierdzie, Boże! Dlatego synowie ludzcy chronią się w cieniu twoich skrzydeł.

⁸ Nasycą się obfitością twego domu, napoisz ich strumieniem twoich rozkoszy.

⁹ U ciebie bowiem jest źródło życia¹, w twojej światłości ujrzymy światłość.

1. Prz 13,14; 14,27.

¹⁰ Roztocz twe miłosierdzie nad tymi, którzy cię znają¹, a twoją sprawiedliwość nad ludźmi prawego serca.

1. Wj 33,13; Jr 10,25; Ez 28,19; Mt 7,21-23; J 17,3.

¹¹ Niech nie następuje na mnie noga pyszałka, niech nie wygania mnie ręka niegodziwego.

¹² Oto tam upadli czyniący nieprawość, zostali powaleni i nie będą mogli powstać.

Psalm 37

¹ Psalm Dawida. Nie oburzaj się z powodu złoczyńców ani nie zazdrość czyniącym nieprawość¹.

1. Ps 73,3; Prz 23,17; 24,19.

² Jak trawa bowiem prędko zostaną podcięci i zwiędną jak świeża zieleń.

³ Ufaj Panu¹ i czyń dobrze²; będziesz mieszkał na ziemi i na pewno będziesz nakarmiony.

1. Ps 4,5; 31,6; 115,11; 118,8.
2. w. 27; Ps 34,14; Mt 5,44; Ga 6,10; 1Tm 6,18; Jk 4,17; 1P 3,11.

⁴ Rozkoszuj się Panem¹, a on spełni pragnienia twego serca.

1. Iz 58,14.

⁵ Powierz Panu swoją drogę i zaufaj mu, a on wszystko wykona;

⁶ I wyniesie twoją sprawiedliwość jak światłość, a twoją prawość jak południe.

⁷ Poddaj się Panu i oczekuj go¹; nie oburzaj się na tego, komu powodzi się w drodze, na człowieka, który spełnia swe złe zamiary.

1. Ps 62,1.

⁸ Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości¹; nie zapalaj się gniewem do czynienia zła.

1. Ef 4,26.31; Jk 1,20.

⁹ Złoczyńcy bowiem będą wytępieni, a ci, którzy oczekują Pana, odziedziczą ziemię¹.

1. Ps 25,13; Mt 5,5.

¹⁰ Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a już go nie będzie.

¹¹ Lecz pokorni odziedziczą ziemię¹ i będą się rozkoszować obfitością pokoju.

1. w. 9; Mt 5,5.

¹² Niegodziwy knuje przeciwko sprawiedliwemu i zgrzyta na niego zębami.

¹³ Lecz Pan śmieje się z niego¹, bo widzi, że nadchodzi jego dzień.

1. Ps 2,4.

¹⁴ Niegodziwi dobyli miecz i napinają swój łuk, aby powalić ubogiego i potrzebującego, aby zgładzić tych, którzy idą prawą drogą;

¹⁵ Lecz ich miecz przeszyje ich własne serca, a ich łuki będą złamane.

¹⁶ Lepsza jest odrobina, którą ma sprawiedliwy, niż wielkie bogactwa wielu niegodziwych¹;

1. Prz 15,16; 16,8; Kaz 4,6; 1Tm 6,5.

¹⁷ Ramiona bowiem niegodziwych będą połamane, ale sprawiedliwych Pan podtrzymuje.

¹⁸ Pan zna dni nienagannych, ich dziedzictwo będzie trwać na wieki.

¹⁹ W czasie nieszczęścia nie doznają wstydu, a w dniach głodu będą nasyceni.

²⁰ Niegodziwi zaś wyginą, a wrogowie Pana znikną jak tłuszcz barani¹, jak dym się rozwieją.

1. Kpł 9,24.

²¹ Niegodziwy pożycza i nie zwraca, a sprawiedliwy lituje się i rozdaje¹.

1. Ps 112,5; Łk 6,30.

²² Błogosławieni przez Pana odziedziczą ziemię, a przeklęci przez niego zostaną wytępieni.

²³ Pan kieruje krokami dobrego człowieka¹ i jego droga mu się podoba.

1. Prz 16,9; Jr 10,23.

²⁴ Choćby upadł, nie zostanie całkowicie powalony, bo Pan podtrzymuje go swą ręką.

²⁵ Byłem młody i jestem już stary, lecz nie widziałem sprawiedliwego, który by był opuszczony, ani żeby jego potomstwo żebrało o chleb.

²⁶ Każdego dnia lituje się i pożycza, a jego potomstwo jest błogosławione.

²⁷ Odstąp od złego i czyń dobrze¹, a będziesz trwał na wieki.

1. Ps 34,14; 37,3; Hi 28,28; Iz 1,16; 2Tm 2,19.

²⁸ Pan bowiem miłuje prawość i nie opuszcza swoich świętych, strzeże ich na wieki; a potomstwo niegodziwych będzie wytępione.

²⁹ Sprawiedliwi odziedziczą ziemię i będą na niej mieszkać na wieki¹.

1. ww. 9.11.

³⁰ Usta sprawiedliwego wypowiadają mądrość, a jego język mówi o sądzie.

³¹ Prawo jego Boga¹ jest w jego sercu, jego kroki się nie zachwieją.

1. Ps 1,2; 19,7; 119,1.

³² Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i szuka sposobności, aby go zabić.

³³ Lecz Pan nie zostawi go w jego ręku i nie potępi, gdy będzie sądzony.

³⁴ Oczekuj Pana¹ i strzeż jego drogi, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; zobaczysz zatracenie niegodziwych.

1. Ps 27,14; Prz 20,22; Iz 40,31.

³⁵ Widziałem niegodziwego bardzo wyniosłego i rozpierającego się jak zielone drzewo laurowe;

³⁶ Lecz przeminął i oto już go nie było; szukałem go, ale nie mogłem go znaleźć.

³⁷ Spójrz na nienagannego¹ i przypatruj się prawemu, bo ten na końcu osiągnie pokój.

1. Hi 1,1; Ez 14,14; Łk 2,25.

³⁸ Lecz przestępcy razem zginą, niegodziwi na końcu zostaną wytępieni.

³⁹ Zbawienie zaś sprawiedliwych pochodzi od Pana¹; on jest ich siłą w czasie utrapienia.

1. Ps 3,8; Iz 12,2; Jon 2,9.

⁴⁰ Pan ich wspomoże i wyzwoli; wyzwoli ich od niegodziwych i wybawi, bo w nim pokładają nadzieję.

Psalm 38

¹ Psalm Dawida. Dla przypomnienia. Panie, nie karć mnie w swym gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.

² Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka.

³ Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu.

⁴ Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię.

⁵ Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.

⁶ Jestem zgnębiony i bardzo pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.

⁷ Moje wnętrze bowiem pali straszna dolegliwość i nie ma nic zdrowego w moim ciele.

⁸ Jestem osłabiony i bardzo załamany, zawodzę z powodu trwogi mego serca.

⁹ Panie, przed tobą są wszystkie moje pragnienia i moje wzdychanie nie jest przed tobą ukryte.

¹⁰ Moje serce trzepocze, opuściła mnie siła, a światło moich oczu znikło.

¹¹ Moi bliscy i przyjaciele stronią od moich ran, a moi krewni stoją z daleka¹.

1. Hi 19,13-17; Mt 26,56; Łk 23,49.

¹² Ci, którzy czyhają na moją duszę, zastawiają sidła, a ci, którzy pragną mego nieszczęścia, mówią przewrotnie i przez cały dzień knują podstępy.

¹³ Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust.

¹⁴ I stałem się jak człowiek, który nic nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.

¹⁵ Ciebie bowiem, Panie, oczekuję; ty odpowiesz, Panie, mój Boże¹.

1. Ps 39,7; 138,3.

¹⁶ Bo powiedziałem: Niech się nie cieszą z mojego powodu; gdy moja noga poślizgnie się, niech nie wynoszą się nade mnie.

¹⁷ Jestem bowiem bliski upadku i moja boleść zawsze jest przede mną.

¹⁸ Wyznaję więc moją nieprawość¹ i boleję nad swoim grzechem².

1. Ps 32,5; 51,3; 1J 1,9.
2. 2Kor 7,7-11.

¹⁹ Lecz moi wrogowie są zdrowi i silni i namnożyło się tych, którzy bez powodu mnie nienawidzą.

²⁰ Odpłacają mi złem za dobro¹ i sprzeciwiają mi się, bo podążam za dobrem.

1. Ps 35,12; 109,5; Rdz 44,4; 1Sm 25,21; Prz 17,13.

²¹ Nie opuszczaj mnie, Panie, mój Boże, nie oddalaj się ode mnie.

²² Pospiesz mi z pomocą, Panie, moje zbawienie.

Psalm 39

¹ Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida. Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.

² Zaniemówiłem oniemiały, zamilkłem nawet w dobrej sprawie, lecz moja boleść się wzmagała.

³ Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień¹, a wtedy mój język tak przemówił:

1. Jr 20,9; Łk 24,32.

⁴ Panie, daj mi poznać mój kres i miarę moich dni¹, abym wiedział, jak jestem słaby.

1. Ps 90,12; 119,84.

⁵ Oto wymierzyłeś moje dni na szerokość dłoni, a mój wiek jest niczym przed tobą; zaprawdę każdy człowiek, nawet najlepszy, jest całkowitą marnością. Sela.

⁶ Doprawdy człowiek przemija jak cień¹; doprawdy na próżno się kłopocze; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

1. 1Kor 7,31; Jk 4,14.

⁷ A teraz czego mam oczekiwać, Panie? W tobie jest moja nadzieja¹.

1. Ps 38,15.

⁸ Uwolnij mnie od wszystkich moich występków, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca.

⁹ Zamilkłem i nie otworzyłem moich ust, bo ty to sprawiłeś.

¹⁰ Oddal ode mnie twoje karanie, bo ginę od uderzeń twojej ręki.

¹¹ Gdy karą chłoszczesz człowieka za nieprawość, to jak mól niszczysz jego piękno; doprawdy marnością jest każdy człowiek. Sela.

¹² Wysłuchaj mojej modlitwy, Panie, i nakłoń ucha na moje wołanie; nie bądź głuchy na moje łzy, bo jestem gościem u ciebie i przychodniem, jak wszyscy moi ojcowie¹.

1. Ps 119,19; Kpł 25,23; 1Krn 29,15; 2Kor 5,6; Hbr 11,13; 1P 1,17; 2,11.

¹³ Oszczędzaj mnie, abym się wzmacniał, zanim odejdę i już mnie nie będzie.

Psalm 40

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Z tęsknotą czekałem na Pana, a skłonił się ku mnie i wysłuchał mojego wołania.

² Wyciągnął mnie ze strasznego dołu i z błota grząskiego¹ i postawił moje stopy na skale², i umocnił moje kroki.

1. Ps 69,14-15.
2. Ps 27,5; Mt 7,24-25.

³ I włożył w moje usta nową pieśń¹, chwałę dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ulęknie się, i zaufa Panu.

1. Ps 33,3; Obj 5,9; 14,3.

⁴ Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu swoją nadzieję¹, a nie ma względu na pysznych ani na tych, którzy podążają za kłamstwem.

1. Ps 2,12; 34,8.

⁵ Wiele uczyniłeś cudów, Panie, mój Boże, a twoich zamysłów wobec nas nikt nie potrafi wyliczyć przed tobą; gdybym chciał je opowiedzieć i ogłosić, jest ich więcej, niż zdołałbym wypowiedzieć¹.

1. Ps 71,15; Hi 5,9.

⁶ Ofiary i daru nie chciałeś¹, lecz otworzyłeś mi uszy; nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzech.

1. Ps 51,16; 1Sm 15,22; Jr 7,21-23; Oz 6,6; Mt 9,13; Hbr 10,5-7.

⁷ Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę, na początku księgi jest napisane o mnie¹;

1. Łk 24,44; J 5,39; Dz 10,43; Hbr 10,7.

⁸ Pragnę czynić twoją wolę, mój Boże, a twoje prawo jest w moim wnętrzu.

⁹ Głosiłem twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem moich ust; ty wiesz o tym, Panie.

¹⁰ Twojej sprawiedliwości nie kryłem w głębi serca, opowiadałem¹ twoją wierność i zbawienie; nie taiłem twego miłosierdzia i prawdy w wielkim zgromadzeniu.

1. Dz 20,20.27.

¹¹ Dlatego ty, Panie, nie odmawiaj mi twej litości; twoje miłosierdzie i prawda niech mnie zawsze strzegą.

¹² Otoczyły mnie bowiem nieszczęścia, których nie sposób zliczyć; dosięgły mnie moje nieprawości, tak że nie mogę ich przejrzeć; więcej ich niż włosów na mej głowie, więc serce we mnie ustaje.

¹³ Panie, racz mnie ocalić; Panie, pospiesz mi na pomoc.

¹⁴ Niech się zawiodą i zawstydzą wszyscy, którzy czyhają, by zatracić moją duszę; niech się cofną i zawstydzą ci, którzy mi źle życzą.

¹⁵ Niech będą spustoszeni wskutek swej hańby ci, którzy mi mówią: Ha, ha!

¹⁶ Niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, mówią zawsze: Niech Pan będzie wywyższony¹.

1. Ps 35,27; 70,4.

¹⁷ Ja wprawdzie jestem ubogi i nędzny, lecz Pan myśli o mnie. Ty jesteś moją pomocą i wybawicielem, mój Boże, nie zwlekaj.

Psalm 41

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Błogosławiony, kto zważa na ubogiego¹, Pan go wybawi w dniu niedoli.

1. Prz 14,21; 19,17.

² Pan będzie go strzegł, zachowa przy życiu, będzie mu błogosławił na ziemi i nie wyda go na pastwę jego wrogów.

³ Pan pokrzepi go na łożu boleści, w czasie choroby poprawi całe jego posłanie.

⁴ Powiedziałem: Panie, zmiłuj się nade mną, uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciwko tobie¹.

1. Sdz 10,10; 1Krl 8,33; Jr 14,7; Dn 9,8.

⁵ Moi wrogowie źle o mnie mówią: Kiedy on umrze i zginie jego imię?

⁶ Jeśli któryś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie; w swoim sercu gromadzi nieprawość, a gdy wychodzi, rozpowiada.

⁷ Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;

⁸ Mówiąc: Spadła na niego złośliwa zaraza, położył się i już nie wstanie.

⁹ Nawet mój przyjaciel¹, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

1. Ps 55,12-14; Mt 26,14-15.21-24.47-50; J 13,21-30; Dz 1,16.

¹⁰ Ale ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, abym im odpłacił.

¹¹ Po tym poznam, że mnie sobie upodobałeś, że mój wróg nie będzie triumfował nade mną.

¹² Ty zaś wesprzesz mnie ze względu na moją uczciwość i na wieki postawisz mnie przed swoim obliczem.

¹³ Błogosławiony Pan, Bóg Izraela¹, od wieków aż na wieki. Amen, amen.

1. Ps 72,18; 89,52; 1Krn 29,10.

Psalm 42

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego. Jak jeleń pragnie wód strumieni, tak moja dusza pragnie ciebie, Boże.

² Moja dusza jest spragniona Boga¹, Boga żywego². Kiedy przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?

1. Ps 63,1; J 7,37.
2. 1Tes 1,9.

³ Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy¹, gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest twój Bóg?

1. Ps 80,5; 102,9.

⁴ Wylewam swą duszę, gdy wspominam, jak krocząc w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego¹ wśród głosów radości i chwały, pośród świętującego tłumu.

1. Rdz 28,17; 1Krn 6,48; Kaz 5,1; Mt 12,4; 1Tm 3,15; 1P 4,17.

⁵ Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.

⁶ Mój Boże, smuci się we mnie moja dusza, dlatego wspominam cię z ziemi Jordanu i Hermonu, z góry Misar.

⁷ Przepaść przyzywa przepaść szumem twoich upustów; wszystkie twoje fale i nawałnice przewalają się nade mną.

⁸ Lecz we dnie Pan udzieli mi swego miłosierdzia¹, a w nocy będzie we mnie jego pieśń i moja modlitwa do Boga mego życia.

1. Ps 44,4; 133,3.

⁹ Powiem Bogu, mojej skale¹: Czemu o mnie zapomniałeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?

1. 1Sm 2,2.

¹⁰ Jak rana w moich kościach, tak mnie urągają moi wrogowie, gdy mówią do mnie każdego dnia: Gdzie jest twój Bóg¹?

1. Jl 2,17; Mi 7,10.

¹¹ Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

Psalm 43

¹ Osądź mnie, Boże, broń mojej sprawy przeciwko narodowi bezbożnemu; wybaw mnie od człowieka podstępnego i bezbożnego;

² Bo ty jesteś Bogiem mojej siły. Czemu mnie odrzuciłeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?

³ Ześlij twoje światło i prawdę, niech mnie wiodą i wprowadzą na twoją świętą górę i do twoich przybytków.

⁴ Wtedy przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, mojego wesela i radości; będę cię wysławiał na harfie¹, Boże, mój Boże².

1. Ps 71,22.
2. J 20,28.

⁵ Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.

Psalm 44

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego. Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym¹, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.

1. Ps 78,3; Wj 12,24-27.

² Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.

³ Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś¹ ich sobie.

1. Pwt 4,37; 7,7-8.

⁴ Ty jesteś moim Królem¹, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.

1. Ps 89,18; Iz 33,22; Mt 2,2; 21,5; J 1,49.

⁵ Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.

⁶ Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz¹;

1. Ps 20,7; Oz 1,7.

⁷ Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.

⁸ Każdego dnia chlubimy się Bogiem¹, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

1. Ps 34,2; Jr 9,24.

⁹ Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.

¹⁰ Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.

¹¹ Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.

¹² Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.

¹³ Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.

¹⁴ Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.

¹⁵ Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;

¹⁶ Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.

¹⁷ To wszystko nas spotkało, a jednak¹ nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.

1. Hi 13,15; Dn 9,13.

¹⁸ Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;

¹⁹ Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.

²⁰ Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;

²¹ Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.

²² Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

²³ Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

²⁴ Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?

²⁵ Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu¹, nasz brzuch przylgnął do ziemi.

1. Ps 119,25.

²⁶ Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie¹.

1. Ps 6,4.

Psalm 45

¹ Przewodnikowi chóru, na Szoszanim dla synów Korego. Psalm pouczający. Pieśń miłosna. Wezbrało moje serce dobrym słowem; dzieła, które wypowiadam, dotyczą króla; mój język będzie jak pióro biegłego pisarza.

² Ty jesteś najpiękniejszym z synów ludzkich; wdzięk rozlał się na twoich wargach¹, dlatego Bóg pobłogosławił cię na wieki.

1. Łk 4,22.

³ Przypasz do biodra swój miecz, mocarzu, w swej chwale i majestacie.

⁴ A w swym dostojeństwie wyrusz szczęśliwie ze słowem prawdy, łagodności i sprawiedliwości, a twoja prawica dokona strasznych rzeczy.

⁵ Twoje ostre strzały, od których upadają narody pod twoje stopy, przenikają serce wrogów króla.

⁶ Twój tron, o Boże, na wieki wieków¹, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.

1. Ps 93,2; Iz 9,6-7; Łk 1,33; Hbr 1,8.

⁷ Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości¹, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.

1. Ps 33,5; Hbr 1,9.

⁸ Wszystkie twoje szaty pachną mirrą¹, aloesem i kasją, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowej, z których cię rozweselają.

1. Pnp 1,3.

⁹ Córki królewskie są wśród twoich czcigodnych kobiet, królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

¹⁰ Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o swoim narodzie i o domu swojego ojca;

¹¹ A król zapragnie twojego piękna, bo on jest twoim Panem¹; oddaj mu pokłon².

1. Iz 54,5; 62,4-5; Ef 5,26-27.
2. Ps 95,6.

¹² Także córka Tyru przyjdzie z darami, najbogatsi z narodów będą zabiegać o twą przychylność.

¹³ Córka królewska jest pełna chwały w swej komnacie, a jej szaty złotem tkane¹.

1. Iz 61,10; Obj 19,7-8.

¹⁴ W szacie haftowanej będą ją wieść do króla, za nią dziewice, jej towarzyszki, przyprowadzą do ciebie.

¹⁵ Wiodą je z weselem i z radością i wejdą do królewskiego pałacu.

¹⁶ Miejsce twoich ojców zajmą twoi synowie, których ustanowisz książętami po całej ziemi.

¹⁷ Upamiętnię twoje imię po wszystkie pokolenia; dlatego narody będą cię wysławiać na wieki wieków.

Psalm 46

¹ Przewodnikowi chóru dla synów Korego. Pieśń na Alamot. Bóg jest naszą ucieczką i siłą, najpewniejszą pomocą w utrapieniu¹.

1. Ps 62,7-8; 91,2; 142,5.

² Dlatego nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w sam środek morza;

³ Choćby huczały i burzyły się jego wody i zatrzęsły się góry od jego nawałnicy. Sela.

⁴ Jest rzeka, której strumienie rozweselają miasto Boże¹, miejsce święte przybytków Najwyższego.

1. Ps 36,8; Ez 47,1-12; Obj 22,1-3.

⁵ Bóg jest pośrodku niego¹, nie będzie zachwiane; Bóg je wspomoże zaraz o świcie.

1. Pwt 23,14; Iz 12,6; Ez 43,7; Oz 11,9; Jl 2,27; So 3,15; Za 2,5; Mt 18,20.

⁶ Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, on wydał swój głos i rozpłynęła się ziemia.

⁷ Pan zastępów jest z nami¹; Bóg Jakuba jest naszą twierdzą. Sela.

1. Lb 14,9; 2Krn 13,12; Iz 8,10; Rz 8,31.

⁸ Chodźcie, zobaczcie dzieła Pana, jakie spustoszenia uczynił na ziemi.

⁹ On kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi¹, kruszy łuki i łamie włócznie, a rydwany pali ogniem.

1. Iz 2,4.

¹⁰ Uspokójcie się i uznajcie, że ja jestem Bogiem¹; będę wywyższony wśród narodów, będę wywyższony na ziemi.

1. Ps 100,3.

¹¹ Pan zastępów jest z nami¹, Bóg Jakuba jest naszą twierdzą. Sela.

1. w. 7.

Psalm 47

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego. Klaszczcie w dłonie, wszystkie narody, wykrzykujcie¹ Bogu radosnym głosem.

1. Ps 32,11; Joz 6,5; 2Krn 13,15; Ezd 3,11; Iz 12,6.

² Gdyż Pan Najwyższy budzi grozę¹, jest wielkim Królem nad całą ziemią.

1. Ps 66,5; 68,35; Pwt 7,21; 10,17; Ne 9,32.

³ Podda nam ludzi i narody pod nasze stopy.

⁴ Wybrał nam nasze dziedzictwo¹, chlubę Jakuba, którego umiłował. Sela.

1. 1P 1,4.

⁵ Wstąpił Bóg wśród okrzyków, Pan przy dźwięku trąby.

⁶ Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie; śpiewajcie naszemu Królowi, śpiewajcie.

⁷ Bóg bowiem jest Królem całej ziemi¹, śpiewajcie pieśni pouczające.

1. Za 14,9.

⁸ Bóg króluje nad narodami, Bóg zasiada na swym świętym tronie¹.

1. Mt 25,31; Obj 7,10.

⁹ Władcy narodów zebrali się z ludem Boga Abrahama, bo do Boga należą tarcze ziemi; on jest wielce wywyższony.

Psalm 48

¹ Pieśń i psalm dla synów Korego. Wielki jest Pan¹ i godzien wielkiej chwały w mieście naszego Boga, na swej świętej górze.

1. Ps 145,3; 1Krn 16,25.

² Pięknie wzniesiona, radością całej ziemi jest góra Syjon na krańcach północy, miasto wielkiego Króla¹.

1. Mt 5,35.

³ Bóg w pałacach jego jest uznany za twierdzę.

⁴ Bo oto zgromadzili się królowie i razem ruszyli.

⁵ Gdy zobaczyli, zdumieli się, przerazili się i uciekli.

⁶ Strach ich tam ogarnął i ból, jak rodzącą kobietę.

⁷ Wiatrem wschodnim rozbijasz okręty Tarszisz.

⁸ To, co słyszeliśmy, to zobaczyliśmy w mieście Pana zastępów, w mieście naszego Boga; Bóg je ugruntuje na wieki. Sela.

⁹ Rozważamy, o Boże, twoje miłosierdzie we wnętrzu twej świątyni.

¹⁰ Jak twoje imię¹, Boże, tak i chwała twoja sięga aż po krańce ziemi; twoja prawica pełna jest sprawiedliwości.

1. Ps 54,1; 66,4; 138,2.

¹¹ Niech się weseli góra Syjon, niech się radują córki Judy z powodu twoich sądów.

¹² Okrążcie Syjon i obejdźcie go, policzcie jego wieże.

¹³ Przyjrzyjcie się jego wałom obronnym, oglądajcie jego pałace, abyście mogli opowiadać przyszłemu pokoleniu.

¹⁴ Bo ten Bóg jest naszym Bogiem¹ na wieki wieków, on będzie nas prowadził aż do śmierci.

1. Ps 16,2; 31,14; Mk 12,29.

Psalm 49

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego. Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.

² Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.

³ Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.

⁴ Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.

⁵ Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?

⁶ Ci, którzy ufają swym bogactwom¹ i chlubią się swym wielkim dostatkiem;

1. Prz 23,5; Mk 10,24; Łk 12,19; 1Tm 6,17.

⁷ Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata¹ ani nie może dać Bogu za niego okupu;

1. Mt 16,26; 1Tm 2,6; 1P 1,18.

⁸ (Kosztowny bowiem jest okup¹ za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);

1. Ef 1,7; Kol 1,14; Hbr 9,12.

⁹ Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.

¹⁰ Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.

¹¹ Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie¹ swymi imionami.

1. 2Sm 18,18.

¹² Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.

¹³ Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.

¹⁴ Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku¹, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.

1. Mt 13,43.

¹⁵ Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu¹, bo mnie przyjmie². Sela.

1. Ps 16,10; 73,24; 86,13; 89,48; Oz 13,14; 1Kor 15,54-57.
2. Ps 31,5; Dz 7,59.

¹⁶ Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;

¹⁷ Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława¹.

1. Hi 1,21; Kaz 5,15; Iz 10,3; Łk 12,20; 1Tm 6,7.

¹⁸ Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;

¹⁹ Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.

²⁰ Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną¹.

1. Hi 4,21; Kaz 3,18-19.

Psalm 50

¹ Psalm Asafa. Bóg nad bogami, Pan, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu.

² Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg.

³ Nasz Bóg przyjdzie i nie będzie milczał; ogień będzie trawił¹ przed nim, a wokół niego powstanie potężna burza.

1. Ps 97,3; Kpł 10,2; Lb 16,35; Dn 7,10.

⁴ Wezwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądzić swój lud:

⁵ Zgromadźcie mi moich świętych¹, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę.

1. Mt 24,31; 1Tes 4,16-17; 2Tes 2,1.

⁶ Wtedy niebiosa ogłoszą jego sprawiedliwość¹, bo sam Bóg jest sędzią. Sela.

1. Ps 97,6.

⁷ Słuchaj, mój ludu, a będę mówił; słuchaj, Izraelu, a będę świadczył przeciw tobie: Ja jestem Bogiem, twoim Bogiem¹.

1. Wj 20,2; Pwt 10,21.

⁸ Nie będę cię ganił za twoje ofiary ani za twoje całopalenia, które są zawsze przede mną.

⁹ Nie przyjmę cielca z twojego domu ani kozłów z twoich zagród.

¹⁰ Do mnie bowiem należy wszelkie zwierzę leśne i tysiące bydła na górach.

¹¹ Znam wszelkie ptactwo górskie i moje są zwierzęta polne.

¹² Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci o tym, bo mój jest świat¹ i wszystko, co go napełnia.

1. Ps 24,1; Wj 19,5; Pwt 10,14; Hi 41,11; 1Kor 10,26.

¹³ Czyż będę jadł mięso wołów albo pił krew kozłów?

¹⁴ Ofiaruj Bogu dziękczynienie¹ i spełnij swoje śluby wobec Najwyższego;

1. w. 23; Ps 107,22; 116,17; Hbr 13,15; 1P 2,9.

¹⁵ I wzywaj mnie w dniu utrapienia¹; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz.

1. Ps 91,15; 107,6; Hi 22,27.

¹⁶ Lecz do niegodziwego¹ Bóg mówi: Po co ogłaszasz moje prawa i masz na ustach moje przymierze;

1. Iz 48,22; 55,7; Ez 18,27.

¹⁷ Skoro nienawidzisz karności i rzucasz za siebie moje słowa?

¹⁸ Gdy widzisz złodzieja, pochwalasz go, i zadajesz się z cudzołożnikami.

¹⁹ Pozwalasz swym ustom źle mówić, a twój język knuje podstępy.

²⁰ Siedzisz i mówisz przeciwko twemu bratu, obmawiasz syna swej matki.

²¹ To czyniłeś, a ja milczałem; sądziłeś, że jestem do ciebie podobny¹, ale będę cię napominał i postawię ci to przed oczy.

1. Kaz 8,11-12; Iz 26,10; Rz 2,4-5.

²² Zrozumcie to teraz wy, którzy zapominacie o Bogu, bym was nie rozszarpał, a nie byłoby nikogo, kto by was ocalił.

²³ Kto mi ofiaruje chwałę, ten oddaje mi cześć¹; a temu, kto chodzi prostą drogą, ukażę Boże zbawienie.

1. w. 14.

Psalm 51

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, gdy do niego przyszedł prorok Natan po tym, jak on wszedł do Batszeby. Zmiłuj się nade mną, Boże, według twojego miłosierdzia; według twojej wielkiej litości zgładź moje występki¹.

1. Lb 14,19; Mi 7,18-19; Iz 43,25; 44,22; J 1,29; Dz 3,19.

² Obmyj mnie zupełnie z mojej nieprawości i oczyść mnie z mego grzechu.

³ Uznaję bowiem moje występki¹, a mój grzech zawsze jest przede mną.

1. Ps 32,5; 38,18; Prz 28,13; 1J 1,9.

⁴ Przeciw tobie, tobie samemu, zgrzeszyłem¹ i zło uczyniłem na twoich oczach, abyś okazał się sprawiedliwy² w swoich słowach i czysty w swoim sądzie.

1. Rdz 39,9; 2Sm 12,13.
2. Wj 9,27.

⁵ Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka¹.

1. Ps 58,3; Hi 14,4; 15,14-16; J 3,6; Rz 5,12; Ef 2,3.

⁶ Oto miłujesz prawdę wewnętrzną i w głębi serca dasz mi poznać mądrość¹.

1. BG objawisz mi ukrytą mądrość

⁷ Oczyść mnie hizopem¹, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu².

1. Kpł 14,4-6.49; Lb 19,18; Hbr 9,19.
2. Iz 1,18; Obj 7,14.

⁸ Daj mi usłyszeć radość i wesele; niech się rozradują kości, które skruszyłeś.

⁹ Odwróć swe oblicze od moich grzechów i zgładź wszystkie moje nieprawości.

¹⁰ Stwórz we mnie serce czyste, o Boże, i odnów we mnie¹ ducha prawego.

1. Prz 20,9; Ez 36,26; Dz 15,9.

¹¹ Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego¹.

1. Ps 71,9; 2Krl 13,23; Ef 4,30.

¹² Przywróć mi radość twego zbawienia i wesprzyj mnie duchem ochoczym.

¹³ Wtedy będę nauczał przestępców twoich dróg i grzesznicy nawrócą się¹ do ciebie.

1. Ps 19,7; Mt 18,3; Dz 3,19; Jk 5,19-20.

¹⁴ Uwolnij mnie od winy za przelanie krwi, o Boże, Boże mego zbawienia, a mój język będzie wysławiał twoją sprawiedliwość.

¹⁵ Panie, otwórz moje wargi, a moje usta będą głosić twoją chwałę.

¹⁶ Ty bowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani nie przyjmiesz całopalenia.

¹⁷ Ofiary¹ dla Boga to duch skruszony; sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, o Boże!

1. Ps 107,22; Mk 12,33; Rz 12,1; Hbr 13,16; 1P 2,5.

¹⁸ Okaż dobroć Syjonowi według twego upodobania; odbuduj mury Jeruzalem.

¹⁹ Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości¹, ofiary ogniste i całopalenia; wtedy będą składać cielce na twoim ołtarzu.

1. Ps 4,5; Ml 3,3.

Psalm 52

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający Dawida, gdy przybył Doeg Edomita i oznajmił Saulowi: Dawid wszedł do domu Achimeleka. Czemu chlubisz się złem, mocarzu? Miłosierdzie Boże trwa nieustannie.

² Twój język knuje przewrotność, ostry jak brzytwa, działający podstępnie.

³ Miłujesz zło bardziej niż dobro¹ i kłamstwo bardziej niż mowę sprawiedliwą. Sela.

1. Jr 4,22; 2Tm 3,4.

⁴ Miłujesz wszelkie słowa szkodliwe, podstępny języku.

⁵ Dlatego Bóg zniszczy cię na wieki, pochwyci cię i wyrwie z namiotu, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

⁶ Zobaczą to sprawiedliwi i zlękną się, i będą się z niego śmiać:

⁷ Oto człowiek, który nie uczynił Boga swoją siłą, ale ufał swym wielkim bogactwom¹ i umacniał się w swojej nieprawości.

1. Ps 62,10; Hi 31,24-25; 1Tm 6,17.

⁸ Ja zaś jestem jak zielone drzewo oliwne w domu Bożym, zaufałem miłosierdziu Boga na wieki wieków.

⁹ Będę cię wysławiał na wieki¹, że to uczyniłeś, i będę oczekiwał twego imienia, gdyż jest dobre w oczach twoich świętych.

1. Ps 145,1-3.

Psalm 53

¹ Przewodnikowi chóru, na Machalat. Psalm pouczający Dawida. Głupi mówi w swoim sercu: Nie ma Boga¹. Są zepsuci i czynią obrzydliwą nieprawość; nie ma nikogo, kto by czynił dobro².

1. Ps 14,1-3; 10,4-13; Rz 1,21.28.
2. Hi 15,16; Kaz 7,20; Mk 10,18; Rz 3,10-12.

² Bóg spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć¹, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga².

1. Ps 11,4; 33,13; Jr 16,17; 23,24.
2. Ps 10,4; 27,8; 1Krn 28,9; Iz 55,6; Rz 3,11.

³ Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli; nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego¹.

1. Rz 3,10-31.

⁴ Czyż są nierozumni czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a Boga nie wzywają?

⁵ Tam ogarnął ich strach, gdzie nie było powodu do strachu, Bóg bowiem rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; ty okryjesz ich hańbą, bo Bóg nimi wzgardził.

⁶ Któż ześle z Syjonu zbawienie Izraelowi¹? Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i rozweseli się Izrael.

1. Ps 14,7.

Psalm 54

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm pouczający Dawida, gdy przyszli mieszkańcy Zif i powiedzieli do Saula: Dawid się u nas ukrywa. Boże, wybaw mnie twoim imieniem i twoją mocą broń mojej sprawy.

² Boże, wysłuchaj mojej modlitwy¹, nakłoń ucha ku słowom moich ust.

1. Ps 4,1; 39,12; 102,1; 143,1.

³ Gdyż obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy czyhają na moją duszę; nie mają Boga przed oczami. Sela.

⁴ Oto Bóg jest moim pomocnikiem¹; Pan jest z tymi, którzy podtrzymują moje życie.

1. Hbr 13,6.

⁵ Odpłaci złem moim wrogom¹; w twojej prawdzie wytrać ich.

1. 2Tm 4,14.

⁶ Będę ci dobrowolnie składał ofiary¹, będę wysławiał twoje imię, Panie, bo jest dobre.

1. Ps 116,17.

⁷ Uwolniłeś mnie bowiem z każdego utrapienia, a moje oko widziało zemstę nad moimi wrogami.

Psalm 55

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Pieśń pouczająca Dawida. Boże, nakłoń ucha ku mojej modlitwie i nie ukrywaj się przed moją prośbą.

² Posłuchaj uważnie i wysłuchaj mnie; uskarżam się w swej modlitwie i jęczę;

³ Z powodu głosu wroga, z powodu ucisku niegodziwego; zwalają na mnie nieprawość i w gniewie sprzeciwiają mi się.

⁴ Moje serce boleje we mnie i dopadł mnie strach przed śmiercią.

⁵ Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.

⁶ I powiedziałem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, uleciałbym i odpoczął.

⁷ Oto bym uleciał daleko i zamieszkał na pustyni. Sela.

⁸ Pospieszyłbym, aby ujść przed wichrem i nawałnicą.

⁹ Zniszcz, Panie, rozdziel ich język¹, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.

1. Rdz 11,7-9.

¹⁰ Dniem i nocą krążą wokoło po jego murach, a wewnątrz niego zło i ucisk.

¹¹ Wewnątrz niego jest niegodziwość, a z jego ulic nie znika oszustwo i podstęp.

¹² Bo to nie wróg¹ mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził – wtedy ukryłbym się przed nim;

1. Ps 41,9; J 13,18.

¹³ Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel¹.

1. 2Sm 15,12; 16,23; Jr 9,4.

¹⁴ Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego¹.

1. Ps 42,4; 122,1; 1Tm 3,15.

¹⁵ Niech śmierć ich zaskoczy, niech żywcem zstąpią do piekła¹, bo w ich domach i wśród nich mieszka zło.

1. Ps 9,17; Pwt 32,22; Iz 14,15; Mt 10,28; Mk 9,43-48.

¹⁶ Ja zaś do Boga zawołam i Pan mnie wybawi¹.

1. Rz 10,13.

¹⁷ Wieczorem, rano i w południe będę się modlić i głośno wołać, a on wysłucha mego głosu.

¹⁸ Odkupił moją duszę, abym miał spokój od walki, jaką ze mną toczyli, bo wielu ich było przy mnie¹.

1. 2Krn 32,7-9.

¹⁹ Bóg wysłucha i będzie ich trapić ten, który trwa od wieków. Sela. Bo nie poprawiają się i nie boją się Boga.

²⁰ Podniósł rękę na tych, którzy utrzymywali z nim pokój; złamał swoje przymierze.

²¹ Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze¹.

1. Ps 28,3; 62,4; Prz 5,3-4; 12,18.

²² Przerzuć swój ciężar na Pana, a on cię podtrzyma¹; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.

1. Ps 37,5; 1P 5,7.

²³ Ale ty, Boże, wtrącisz ich w dół¹ zatracenia; ludzie krwawi i podstępni nie dożyją połowy swoich dni; ja zaś zaufam tobie.

1. Ps 28,1; 30,3; 143,7; Lb 16,30-33; Hi 33,18-30; Iz 14,15; Obj 20,3.

Psalm 56

¹ Przewodnikowi chóru, na Jonat elem rechokim. Miktam Dawida, gdy Filistyni schwytali go w Gat. Zmiłuj się nade mną, Boże¹, bo chce mnie pochłonąć człowiek; każdego dnia uciska mnie walką.

1. Ps 57,1.

² Moi wrogowie każdego dnia chcą mnie połknąć; wielu bowiem walczy przeciwko mnie, o Najwyższy.

³ Ilekroć strach mnie ogarnia, ufam tobie¹.

1. 1Sm 30,6; 2Krn 20,3.

⁴ W Bogu będę wysławiać jego słowo¹; Bogu ufam i nie będę się bał tego, co człowiek może mi uczynić.

1. Ps 12,6-8; 138,2.

⁵ Przez cały dzień przekręcają moje słowa, przeciwko mnie kierują wszystkie swe zamysły, ku memu nieszczęściu.

⁶ Zbierają się, ukrywają i śledzą moje kroki, czyhając na moją duszę.

⁷ Czy unikną zemsty za nieprawość? Boże, powal te narody w swoim gniewie.

⁸ Ty policzyłeś dni mojej tułaczki, zbierz też moje łzy do swego bukłaka; czyż nie są spisane w twojej księdze¹?

1. Ps 139,16; 2Krl 20,5; Ml 3,16; Mt 10,30; Obj 20,12.

⁹ Gdy zawołam, cofną się moi wrogowie; to wiem, bo Bóg jest ze mną¹.

1. Rz 8,31.

¹⁰ W Bogu będę wysławiać jego słowa¹, w Panu będę chwalić jego słowo.

1. w. 4.

¹¹ Bogu ufam, nie będę się bał tego, co mi może uczynić człowiek¹.

1. Ps 27,1; Mt 10,28; Rz 8,35-39.

¹² Tobie, Boże, śluby złożyłem, dlatego też tobie oddam chwałę.

¹³ Ocaliłeś bowiem moją duszę od śmierci¹, a moje nogi od upadku, abym chodził przed Bogiem w światłości żyjących.

1. Ps 116,8; Jk 5,20.

Psalm 57

¹ Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną¹, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł² będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.

1. Ps 51,1; 119,132.
2. Ps 17,8.

² Będę wołał do Boga Najwyższego¹, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca².

1. Rdz 14,18; Ps 7,17; Mk 5,7; Hbr 7,1.
2. Ps 138,8; Flp 1,6; Hbr 13,21.

³ On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę¹.

1. Ps 25,10; 85,10; Prz 16,6; 20,28.

⁴ Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

⁵ Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa¹, a twoja chwała ponad całą ziemię.

1. Ps 148,13; Ha 3,3.

⁶ Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

⁷ Gotowe jest moje serce¹, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.

1. Ps 108,1.

⁸ Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.

⁹ Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

¹⁰ Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.

¹¹ Bądź wywyższony ponad niebiosa¹, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.

1. w. 5.

Psalm 58

¹ Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida. O zgromadzenie, czy rzeczywiście mówicie to, co sprawiedliwe? Czy słusznie sądzicie, synowie ludzcy?

² Przeciwnie, w sercu knujecie nieprawości, wymierzacie przemoc waszych rąk na ziemi.

³ Niegodziwi zeszli na bezdroża już od łona matki¹, od urodzenia błądzą, mówiąc kłamstwo.

1. Ps 51,5; Hi 15,14; Rz 5,12.

⁴ Ich jad podobny do jadu węża, są jak głucha żmija, która zatyka uszy;

⁵ Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy ani czarownika, co biegle zaklina.

⁶ Boże, skrusz zęby w ich ustach; Panie, połam zęby trzonowe lwiąt.

⁷ Niech znikną jak spływająca woda, niech będą jak ten, który naciąga łuk, lecz jego strzały się łamią.

⁸ Niech przeminą jak ślimak, który się rozpływa; jak poroniony płód kobiety niech nie zobaczą słońca.

⁹ Zanim wasze ciernie wypuszczą kolce, gdy jeszcze są zielone, porwie je wicher gniewu Boga.

¹⁰ Będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę¹; swoje stopy umyje we krwi niegodziwego².

1. Pwt 32,35; Prz 11,10; Obj 18,20.
2. Obj 14,18-20.

¹¹ A ludzie powiedzą: Jest, doprawdy, nagroda dla sprawiedliwego¹; doprawdy jest Bóg, który sądzi na ziemi².

1. 1Kor 3,8; Kol 3,24; 1Tm 5,18; Hbr 11,6.
2. Ps 50,6; 75,7.

Psalm 59

¹ Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, gdy Saul posłał ludzi, którzy pilnowali domu Dawida, aby go zabić. Ocal mnie od moich wrogów, mój Boże; obroń mnie przed tymi, którzy powstają przeciwko mnie.

² Ocal mnie od czyniących nieprawość i wybaw mnie przed krwawymi ludźmi.

³ Oto bowiem czyhają na moją duszę; zbierają się przeciwko mnie mocarze, chociaż nie zawiniłem ani nie zgrzeszyłem¹, Panie.

1. 1Sm 24,11.

⁴ Chociaż nie popełniłem nieprawości, biegną i szykują się; powstań, wyjdź mi na spotkanie i zobacz.

⁵ Ty, Panie, Boże zastępów, Boże Izraela, obudź się, aby nawiedzić wszystkie narody; nie lituj się nad żadnym z tych nikczemnych przestępców¹. Sela.

1. Jk 2,13.

⁶ Wracają wieczorem, ujadają jak psy i krążą po mieście.

⁷ Oto bluzgają swymi ustami, miecze na ich wargach. Mówią bowiem: Któż słyszy?

⁸ Lecz ty, Panie, będziesz się śmiał z nich¹, szydzić będziesz ze wszystkich narodów.

1. Ps 2,4; 37,13; Prz 1,26.

⁹ Z powodu jego mocy będę się trzymać ciebie, bo ty, Boże, jesteś moją twierdzą.

¹⁰ Mój miłosierny Bóg wyjdzie mi naprzeciw, Bóg pozwoli mi oglądać zemstę nad moimi wrogami¹.

1. Ps 54,7; 92,11; 112,8.

¹¹ Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał, lecz rozprosz ich swoją mocą i powal, o Panie, nasza tarczo.

¹² Za grzech ich ust i słowa ich warg niech schwytani będą w swej pysze; za złorzeczenia i kłamstwa, które mówią.

¹³ Wytrać ich w gniewie, wytrać, by już ich nie było. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakubie¹ i po krańce ziemi. Sela.

1. Ps 83,18.

¹⁴ I niech wracają wieczorem, niech ujadają jak psy i krążą po mieście.

¹⁵ Niech się włóczą, szukając pokarmu; niech warczą, gdy się nie nasycą.

¹⁶ Ale ja będę śpiewał o twojej mocy, rankiem będę wysławiać twoje miłosierdzie, bo ty stałeś się dla mnie twierdzą i ucieczką w dniu mego ucisku.

¹⁷ Moja mocy, tobie będę śpiewał; bo ty, Boże, jesteś moją twierdzą, Boże mój miłosierny.

Psalm 60

¹ Przewodnikowi chóru, na Sussanedut. Miktam Dawida dla pouczenia; gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim i przeciw Syryjczykom Soby, gdy Joab, wracając, pobił dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli. Boże, odrzuciłeś nas¹, rozproszyłeś nas i rozgniewałeś się; powróć znowu do nas.

1. Ps 44,9; Rz 11,1-3.

² Wstrząsnąłeś ziemią¹ i rozdarłeś ją; ulecz jej rozpadliny, bo się chwieje.

1. Jr 10,10.

³ Okazywałeś twemu ludowi ciężkie rzeczy, napoiłeś nas winem odurzającym.

⁴ Dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby wynieśli ją z powodu twej prawdy. Sela.

⁵ Aby byli ocaleni twoi umiłowani, wybaw ich swoją prawicą i wysłuchaj mnie.

⁶ Bóg przemówił w swojej świętości; będę się radował, rozdzielę Sychem i wymierzę dolinę Sukkot.

⁷ Mój jest Gilead, mój i Manasses, Efraim mocą mojej głowy, Juda moim prawodawcą.

⁸ Moab moją misą do mycia, na Edom wrzucę mój but; Filisteo, wykrzykuj z mojego powodu¹.

1. Ps 108,9; 2Sm 8,1; Kaz 11,9.

⁹ Kto mnie wprowadzi do miasta warownego? Kto mnie doprowadzi aż do Edomu?

¹⁰ Czy nie ty, o Boże, który nas odrzuciłeś i nie wychodziłeś, Boże, z naszymi wojskami?

¹¹ Udziel nam pomocy w utrapieniu, bo próżna jest pomoc ludzka¹.

1. Ps 108,12; 118,8; 146,3.

¹² W Bogu będziemy mężni¹, bo on podepcze naszych nieprzyjaciół.

1. 1Krn 19,13.

Psalm 61

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm Dawida. Wysłuchaj, Boże, mojego wołania, miej wzgląd na moją modlitwę.

² Z krańców ziemi wołam do ciebie, gdy moje serce jest zatrwożone; wprowadź mnie na skałę, która jest wyższa ode mnie.

³ Ty bowiem jesteś moją ucieczką i wieżą warowną przed wrogiem.

⁴ Będę mieszkał w twoim przybytku na wieki, chroniąc się pod osłoną twych skrzydeł. Sela.

⁵ Bo ty, Boże, wysłuchałeś moich ślubów; dałeś dziedzictwo tym, którzy się boją twego imienia¹.

1. Ml 4,2; Obj 11,18.

⁶ Przedłużysz dni króla, jego lata – z pokolenia na pokolenie.

⁷ Będzie trwał na wieki przed Bogiem; przygotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą.

⁸ Tak będę śpiewał twemu imieniu na wieki¹ i będę spełniał moje śluby każdego dnia².

1. Ps 145,1-2.
2. Ps 66,13.

Psalm 62

¹ Przewodnikowi chóru, dla Jedutuna. Psalm Dawida. Tylko w Bogu spoczywa moja dusza, od niego pochodzi moje zbawienie.

² Tylko on jest moją skałą¹ i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się za bardzo.

1. Ps 18,2; 73,25; Pwt 32,31; Mt 16,18; 1Kor 10,4.

³ Jak długo będziecie knuć zło przeciwko człowiekowi? Wy wszyscy będziecie zabici, będziecie jak pochylona ściana i jak walący się mur.

⁴ Oni tylko naradzają się, jak go strącić z dostojeństwa; mają upodobanie w kłamstwie, ustami swymi błogosławią, ale w sercu złorzeczą. Sela.

⁵ Tylko w Bogu spocznij, moja duszo, bo od niego pochodzi moja nadzieja.

⁶ On jedynie jest moją skałą i zbawieniem, moją twierdzą; nie zachwieję się.

⁷ W Bogu moje wybawienie i moja chwała; skała mojej mocy, moja ucieczka jest w Bogu.

⁸ Ufajcie mu w każdym czasie¹, o narody, wylewajcie przed nim wasze serca²; Bóg jest naszą ucieczką. Sela.

1. Iz 26,4; 1Tm 6,17.
2. 1Sm 1,15; Iz 26,16.

⁹ Doprawdy synowie ludzcy są marnością, synowie mocarzy – zawodni; położeni na wagę, wszyscy razem są lżejsi niż marność.

¹⁰ Nie pokładajcie ufności w ucisku¹ ani nie łudźcie się grabieżą; jeśli przybędzie wam bogactw, nie przywiązujcie do nich serca.

1. Jk 2,6.

¹¹ Bóg raz przemówił, dwa razy to słyszałem, że moc należy do Boga¹;

1. Mt 6,13; 28,18; Obj 19,1.

¹² I do ciebie, Panie, należy miłosierdzie, bo ty oddajesz każdemu według jego uczynków.

Psalm 63

¹ Psalm Dawida, gdy przebywał na Pustyni Judzkiej. Boże, ty jesteś moim Bogiem, od rana cię szukam¹; pragnie ciebie moja dusza, tęskni do ciebie moje ciało w ziemi suchej i spragnionej, w której nie ma wody;

1. Ps 5,3; Prz 8,17.

² Abym widział twoją moc i chwałę tak, jak cię ujrzałem w twojej świątyni¹;

1. Ps 68,24.

³ Skoro lepsze jest twoje miłosierdzie niż życie¹, moje wargi będą cię chwaliły;

1. Ps 30,5; Flp 1,23.

⁴ Tak błogosławić cię będę póki żyję¹, wzniosę swe ręce² w imię twoje.

1. Ps 145,1; 146,2.
2. Ps 134,2; 141,2; Ne 8,6.

⁵ Jak tłuszczem i sadłem będzie nasycona moja dusza, moje usta będą cię wielbić radosnymi wargami;

⁶ Gdy cię wspominam na moim posłaniu i rozmyślam o tobie podczas nocnych straży¹.

1. Ps 42,8; 119,55.

⁷ Ponieważ byłeś mi pomocą, w cieniu twoich skrzydeł będę się weselił.

⁸ Moja dusza przylgnęła do ciebie, twoja prawica mnie podtrzymuje.

⁹ Ale ci, którzy dążą do zguby mojej duszy, sami zejdą do głębi ziemi¹.

1. Iz 44,23; Ef 4,9.

¹⁰ Będą wydani pod ostrze miecza, staną się łupem lisów.

¹¹ Lecz król będzie się weselił w Bogu, będzie się chlubił każdy, kto na niego przysięga, a usta kłamców zostaną zamknięte.

Psalm 64

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Wysłuchaj, o Boże, mego głosu, gdy się modlę; zachowaj moje życie od strachu przed wrogiem.

² Ukryj mnie przed tajemną radą złoczyńców, przed zgrają czyniących nieprawość;

³ Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite;

⁴ Aby strzelać z ukrycia w niewinnego; strzelają znienacka i nikogo się nie boją.

⁵ Utwierdzają się w złym zamiarze, zmawiają się, jak ukryć pułapki, i mówią: Któż je zobaczy¹?

1. Ps 10,11; 94,7; Ez 8,12.

⁶ Szukają nieprawości, starannie jej poszukują; ich wnętrze i serce są głębokie.

⁷ Ale Bóg wypuści na nich strzałę, nagle odniosą rany;

⁸ Własny język doprowadzi ich do upadku¹; wszyscy, którzy ich zobaczą, uciekną.

1. Hi 15,6; Łk 19,22.

⁹ I zlękną się wszyscy ludzie, będą opowiadali o dziele Boga i zrozumieją jego czyny.

¹⁰ A sprawiedliwy będzie się weselić¹ w Panu i będzie mu ufał²; i będą się chlubili wszyscy prawego serca.

1. Ps 32,11; 58,10.
2. Ps 2,12.

Psalm 65

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm i pieśń Dawida. Tobie, Boże, należy się chwała na Syjonie i tobie złożone śluby należy wypełnić.

² Ty wysłuchujesz modlitwy¹, dlatego do ciebie przyjdzie wszelkie ciało.

1. 2Krn 7,14; Prz 15,29.

³ Wielkie nieprawości wzięły górę nad nami; ty oczyszczasz nasze występki.

⁴ Błogosławiony, kogo ty wybierasz i przyjmujesz, aby mieszkał w twoich przedsionkach; będziemy nasyceni dobrami twego domu, twej świętej świątyni.

⁵ Straszliwymi rzeczami odpowiesz nam według sprawiedliwości, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.

⁶ Ty, który utwierdzasz góry swoją mocą, przepasany potęgą;

⁷ Ty, który uciszasz szum morza, szum jego fal, i wrzawę narodów;

⁸ Mieszkańcy krańców ziemi boją się twoich znaków; ty radujesz ich nastawaniem poranka i wieczora.

⁹ Nawiedzasz ziemię i zraszasz ją¹, wzbogacasz ją obficie strumieniem Bożym² pełnym wody. Przygotowujesz im zboże, gdy tak przysposabiasz ziemię.

1. Ps 104,13; Pwt 11,11-12.
2. Ps 46,4.

¹⁰ Nawadniasz jej zagony, wyrównujesz jej bruzdy, zmiękczasz ją deszczami i błogosławisz jej urodzaje.

¹¹ Wieńczysz rok swoją dobrocią¹, a twoje ścieżki ociekają tłuszczem.

1. Ps 103,4.

¹² Skrapiasz pustynne pastwiska, a pagórki przepasują się radością.

¹³ Łąki przyodziewają się stadami, a doliny okrywają się zbożem; wykrzykują radośnie i śpiewają.

Psalm 66

¹ Przewodnikowi chóru. Pieśń i psalm. Radośnie wykrzykujcie Bogu¹, wszystkie ziemie;

1. Ps 81,1; 95,2; 100,1.

² Wyśpiewujcie chwałę jego imienia, oddawajcie mu chwalebną cześć.

³ Powiedzcie Bogu: Jak straszliwe¹ są twe dzieła! Z powodu twojej wielkiej mocy poddadzą się twoi wrogowie.

1. Ps 47,2; 65,5.

⁴ Cała ziemia odda ci pokłon¹ i śpiewać ci będzie; śpiewać będzie twemu imieniu. Sela.

1. Ps 22,27.

⁵ Chodźcie, zobaczcie dzieła Boże, straszliwe są jego dzieła pośród synów ludzkich.

⁶ Zamienił morze w suchą ziemię¹, pieszo przeszli przez rzekę²; tam się nim weseliliśmy.

1. Wj 14,21.
2. Joz 3,14-16.

⁷ Panuje w swej mocy na wieki, jego oczy patrzą na narody¹, buntownicy nie wywyższą się. Sela.

1. Ps 11,4; Ps 33,13.

⁸ Błogosławcie, narody, naszego Boga i rozgłaszajcie jego chwałę.

⁹ Zachował przy życiu naszą duszę i nie dał się zachwiać naszej nodze.

¹⁰ Doświadczyłeś nas bowiem, Boże, wypróbowałeś nas ogniem¹, jak srebro jest oczyszczone.

1. Za 13,9; 1P 1,7; 4,12.

¹¹ Zaprowadziłeś nas w sidła, włożyłeś ucisk na nasze biodra.

¹² Pozwoliłeś ludziom deptać nam po głowach, przeszliśmy przez ogień i wodę, ale nas wyprowadziłeś na miejsce obfitości.

¹³ Dlatego wejdę do twego domu z całopaleniem i wypełnię śluby;

¹⁴ Które wyraziły moje wargi i wypowiedziały moje usta w utrapieniu.

¹⁵ Będę ci składał w ofierze całopalenia z tłustych zwierząt wraz z wonnością baranów, ofiaruję ci woły i kozły. Sela.

¹⁶ Chodźcie, słuchajcie, wszyscy, którzy się boicie Boga, a opowiem, co uczynił dla mojej duszy¹.

1. Ps 34,2; 1J 1,3.

¹⁷ Do niego wołałem moimi ustami i wychwalałem go moim językiem.

¹⁸ Gdybym zważał na nieprawość w swoim sercu, Pan by mnie nie wysłuchał¹.

1. Hi 27,8-9; Prz 15,9; 28,9; Iz 1,15; J 9,31; Jk 1,7; 4,3.

¹⁹ A jednak Bóg wysłuchał, przychylił się do głosu mojej modlitwy.

²⁰ Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił mojej modlitwy i nie odebrał mi swego miłosierdzia.

Psalm 67

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm i pieśń. Niech Bóg się zmiłuje nad nami i błogosławi nam, niech rozjaśni nad nami swoje oblicze. Sela.

² Aby poznano na ziemi twoją drogę, wśród wszystkich narodów twoje zbawienie.

³ Niech cię wysławiają ludy, o Boże, niech cię wysławiają wszystkie ludy.

⁴ Niech narody się radują i wykrzykują, bo ty będziesz sądził ludy sprawiedliwie¹ i rządzić będziesz narodami na ziemi. Sela.

1. Dz 17,31; Rz 2,5.

⁵ Niech cię wysławiają ludy, o Boże, niech cię wysławiają wszystkie ludy.

⁶ Wtedy ziemia wyda swój plon¹ i Bóg, nasz Bóg, będzie nam błogosławić.

1. Kpł 26,3-4; Ez 34,26-27.

⁷ Niech nam Bóg błogosławi i niech się go boją wszystkie krańce ziemi.

Psalm 68

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm i pieśń Dawida. Niech Bóg powstanie, a rozproszeni będą jego wrogowie; niech pouciekają przed jego obliczem ci, którzy go nienawidzą.

² Jak dym jest rozwiany, tak ich rozpędzisz; jak wosk się rozpływa od ognia, tak niegodziwi poginą przed obliczem Boga¹.

1. Ps 97,5; Mi 1,4.

³ A sprawiedliwi będą się weselić i cieszyć przed obliczem Boga, i będą się radować niezmiernie.

⁴ Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy jego imieniu, wywyższajcie tego, który przemierza niebiosa¹; Pan to jego imię², radujcie się przed jego obliczem.

1. Pwt 33,26.
2. Wj 3,14; 6,3.

⁵ Ojcem dla sierot i sędzią dla wdów jest Bóg¹ w swym świętym przybytku.

1. Ps 10,14; 146,9.

⁶ Bóg samotnym daje dom, więźniów uwalnia z oków, ale oporni mieszkają w suchej ziemi.

⁷ Boże, gdy wyruszałeś przed swoim ludem¹, gdy kroczyłeś przez pustynię. Sela;

1. Wj 13,21; 1Kor 10,4.

⁸ Ziemia się trzęsła, a niebiosa rozpływały się przed obliczem Boga i sama góra Synaj zadrżała przed obliczem Boga, Boga Izraela.

⁹ Zesłałeś obfity deszcz, Boże, otrzeźwiłeś swoje dziedzictwo, gdy omdlewało.

¹⁰ Twoje zastępy mieszkają w nim; ty, Boże, w swojej dobroci przygotowałeś je dla ubogiego.

¹¹ Pan dał swoje słowo¹, wielki był zastęp zwiastujących dobre wieści.

1. Wj 4,15; Jr 7,1; 2Tm 3,16.

¹² Królowie wojsk uciekali, uciekali; a ta, która doglądała domu, dzieliła łupy.

¹³ Chociaż musieliście leżeć wśród kotłów, będziecie jak skrzydła gołębicy pokryte srebrem, a jej pióra żółtym złotem.

¹⁴ Gdy Wszechmogący¹ rozproszył królów w ziemi, była biała jak śnieg na górze Salmon.

1. Rdz 17,1; Wj 6,3; Obj 1,8.

¹⁵ Góra Boża jest jak góra Baszanu, wzgórze wysokie, jak góra Baszanu.

¹⁶ Dlaczego wyskakujecie, wzgórza wysokie? Na tej górze spodobało się Bogu mieszkać, tam Pan będzie mieszkał na wieki.

¹⁷ Rydwanów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy aniołów; Pan przebywa wśród nich w świątyni, jak na Synaju.

¹⁸ Wstąpiłeś na wysokość¹, poprowadziłeś pojmanych jeńców², przyjąłeś dary dla ludzi³, nawet dla buntowników, aby Pan Bóg⁴ mógł z nimi zamieszkać⁵.

1. J 3,13; Rz 10,6-8.
2. Ef 4,8-10.
3. Dz 10,45; 1Kor 12,28-31; Ef 4,7-12.
4. Rdz 2,4; Wj 3,15; Joz 22,22; Obj 19,6.
5. Wj 25,8; Mt 1,23; Obj 7,15.

¹⁹ Błogosławiony Pan; codziennie obsypuje nas swymi dobrami Bóg naszego zbawienia¹. Sela.

1. Ps 79,9.

²⁰ Nasz Bóg jest Bogiem zbawienia, Pan Bóg wybawia od śmierci.

²¹ Bóg zrani głowę¹ swoich wrogów i owłosioną czaszkę tego, który trwa w swoich grzechach.

1. Rdz 3,15; Rz 16,20.

²² Pan powiedział: Wyprowadzę znów swoich z Baszanu, wyprowadzę ich znowu z głębin morskich;

²³ Aby twoja stopa była skąpana we krwi, a język twoich psów we krwi wrogów.

²⁴ Widzieli twoje pochody, Boże; pochody mego Boga, mego Króla¹ w świątyni.

1. Ps 24,7-10; 47,7; Obj 17,14.

²⁵ Przodem szli śpiewacy, za nimi grający na instrumentach, wśród nich dziewczęta uderzające w bębenki.

²⁶ W zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana, wy, którzy pochodzicie ze źródła Izraela.

²⁷ Tam jest mały Beniamin, który im przewodzi, władcy Judy i ich hufce, władcy Zebulona i władcy Neftalego.

²⁸ Twój Bóg obdarzył cię siłą; umocnij, Boże, to, co dla nas uczyniłeś.

²⁹ Ze względu na twoją świątynię w Jeruzalem królowie będą przynosić ci dary.

³⁰ Zgrom rzeszę kopijników, stado byków z cielcami ludu, chlubiących się kawałkiem srebra; rozprosz narody pragnące wojny.

³¹ Przyjdą dostojnicy z Egiptu; Etiopia szybko wyciągnie swe ręce do Boga¹.

1. Lm 3,41.

³² Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, wysławiajcie Pana¹. Sela.

1. Ps 67,5; 100,2; Rz 15,10-11.

³³ Temu, który przemierza najwyższe niebiosa¹ odwieczne; oto wydaje swój głos, głos potężny.

1. Pwt 10,14; Ps 148,4.

³⁴ Uznajcie moc Boga, jego majestat jest nad Izraelem i jego moc w obłokach.

³⁵ Groźny jesteś, Boże, ze swych świętych przybytków; Bóg Izraela sam daje moc i siłę swemu ludowi. Niech będzie Bóg błogosławiony¹.

1. 2Kor 1,3.

Psalm 69

¹ Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm Dawida. Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy.

² Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.

³ Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.

⁴ Więcej niż włosów na mojej głowie jest tych, którzy mnie nienawidzą bez powodu¹; ci, którzy niesłusznie są moimi wrogami i chcą mnie zniszczyć, wzmocnili się; musiałem zapłacić za to, czego nie zabrałem.

1. Ps 35,19; J 15,25.

⁵ Boże, ty znasz moją głupotę, a moje grzechy nie są ukryte przed tobą¹.

1. Jr 16,17.

⁶ Niech nie zaznają wstydu z mego powodu ci, którzy ciebie oczekują, Panie Boże zastępów, niech nie rumienią się z mego powodu ci, którzy ciebie szukają, Boże Izraela.

⁷ Bo dla ciebie znoszę urąganie, hańba okrywa moją twarz.

⁸ Stałem się obcy dla moich braci i cudzoziemcem dla synów mojej matki¹;

1. Mt 13,55-58; Mk 6,3-4; J 7,3-5.

⁹ Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie¹ i spadły na mnie urągania urągających tobie².

1. J 2,14-16.
2. Rz 15,3.

¹⁰ Płakałem i umartwiałem postem swą duszę¹, a stało się to moją hańbą.

1. Ps 35,13; Dn 9,13; 1Kor 7,5.

¹¹ Założyłem wór pokutny jako szatę i stałem się dla nich pośmiewiskiem.

¹² Mówili o mnie ci, którzy siedzą w bramie, i byłem tematem pieśni¹ pijaków.

1. Hi 30,9.

¹³ Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, Panie¹, w czasie pomyślnym²; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia.

1. Ps 3,4; Mt 6,9.
2. Iz 49,8; 2Kor 6,2.

¹⁴ Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.

¹⁵ Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.

¹⁶ Wysłuchaj mnie, Panie, bo dobre jest twoje miłosierdzie, według twojej wielkiej litości spójrz na mnie.

¹⁷ Nie zakrywaj twego oblicza przed swoim sługą, bo jestem w utrapieniu; wysłuchaj mnie czym prędzej.

¹⁸ Zbliż się do mojej duszy i wybaw ją, odkup mnie ze względu na mych wrogów.

¹⁹ Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie.

²⁰ Hańba złamała moje serce, ogarnęło mnie przygnębienie; oczekiwałem współczującego, ale go nie było; szukałem pocieszającego, ale nie znalazłem.

²¹ Zamiast pokarmu podali mi żółć¹, a gdy pragnąłem, napoili mnie octem².

1. Mt 27,34.
2. Mk 15,36.

²² Niech ich stół stanie się dla nich sidłem, a ich pomyślność – pułapką.

²³ Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli, a ich biodra niech się zawsze chwieją¹.

1. Rz 11,10.

²⁴ Wylej na nich swoje oburzenie, a żar twego gniewu niech ich dosięgnie.

²⁵ Niech ich dom opustoszeje¹, w ich namiotach niech nikt nie mieszka.

1. Mt 23,38; Dz 1,20.

²⁶ Bo prześladują tego, którego ty uderzyłeś, i rozpowiadają o boleściach tych, których zraniłeś.

²⁷ Dodaj nieprawość do ich nieprawości i niech nie dostąpią twojej sprawiedliwości.

²⁸ Niech będą wymazani z księgi żyjących¹ i niech nie będą zapisani ze sprawiedliwymi.

1. Wj 32,32-33; Ml 3,16; Flp 4,3; Obj 3,5; 22,19.

²⁹ Ja zaś jestem strapiony i zbolały; niech twoje zbawienie, Boże, podniesie mnie.

³⁰ Będę chwalił imię Boga pieśnią, będę go wywyższał dziękczynieniem¹.

1. Ps 34,3; Kpł 22,29.

³¹ I będzie to milsze Panu niż wół¹ albo cielec rogaty z kopytami.

1. Ps 50,13-14.23; 1Tes 5,18; Hbr 13,15; 1P 2,5.

³² Pokorni to ujrzą i rozradują się¹, ożyje serce szukających Boga².

1. Ps 34,2.
2. Ps 22,26.

³³ Pan bowiem wysłuchuje ubogich i swymi więźniami nie gardzi.

³⁴ Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich porusza.

³⁵ Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy¹; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię.

1. Ps 51,18; Iz 44,26.

³⁶ Także i potomstwo jego sług ją odziedziczy i zamieszkają w niej ci, którzy miłują jego imię.

Psalm 70

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida dla przypomnienia. Boże, racz mnie ocalić; Panie, pospiesz mi na pomoc.

² Niech się zawstydzą i okryją hańbą ci, którzy czyhają na moją duszę; niech się cofną ze wstydem ci, którzy mi źle życzą.

³ Niech się cofną wskutek swej hańby ci, którzy mi mówią: Ha, ha¹!

1. Ps 40,15.

⁴ Niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, mówią zawsze: Niech Bóg będzie wywyższony¹!

1. Ps 40,16.

⁵ Ja zaś jestem nędzny i ubogi, Boże, pospiesz ku mnie, ty jesteś moją pomocą i wybawicielem¹; Panie, nie zwlekaj.

1. Ps 40,17.

Psalm 71

¹ W tobie, Panie, pokładam ufność¹, niech nigdy nie będę zawstydzony.

1. Ps 56,11.

² Według swej sprawiedliwości ocal mnie i wyzwól; nakłoń ku mnie ucha i wybaw mnie.

³ Bądź mi skałą schronienia, gdzie zawsze mogę uciec; przykazałeś, aby mnie wybawiono, bo ty jesteś moją skałą i twierdzą.

⁴ Mój Boże, wyzwól mnie z ręki niegodziwego, z ręki przewrotnego i ciemiężyciela.

⁵ Ty bowiem jesteś moją nadzieją, Panie Boże, moją ufnością od młodości.

⁶ Ty byłeś moją podporą od narodzin¹, ty mnie wyprowadziłeś z łona mojej matki; w tobie zawsze będzie moja chwała.

1. Iz 46,3.

⁷ Dla wielu jestem jakby cudem¹, lecz ty jesteś moim potężnym schronieniem.

1. Iz 8,18; 1Kor 4,9.

⁸ Niech moje usta będą pełne twojej chwały, twojej sławy przez cały dzień.

⁹ Nie odrzucaj mnie w czasie starości; gdy ustanie moja siła, nie opuszczaj mnie.

¹⁰ Moi wrogowie bowiem mówili przeciwko mnie, a ci, którzy czyhają na moją duszę, wspólnie się naradzają;

¹¹ Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcie go i schwytajcie, bo nie ma nikogo, kto by go ocalił.

¹² Boże, nie oddalaj się ode mnie; mój Boże, pospiesz mi na pomoc.

¹³ Niech się zawstydzą i zginą przeciwnicy mojej duszy, niech się okryją hańbą i wstydem ci, którzy szukają mego nieszczęścia.

¹⁴ Ja zaś zawsze będę ufał i jeszcze bardziej pomnożę twoją chwałę.

¹⁵ Moje usta głosić będą twoją sprawiedliwość i twoje zbawienie przez cały dzień, choć nie znam ich miary.

¹⁶ Pójdę w wielkiej mocy Pana Boga, będę wspominał tylko twoją sprawiedliwość.

¹⁷ Boże, uczyłeś mnie od mojej młodości¹ i dotąd głoszę twoje cudowne dzieła.

1. 2Tm 3,15.

¹⁸ Dlatego i w starości, gdy będę już siwy, nie opuszczaj mnie, Boże, aż opowiem o twojej mocy¹ temu pokoleniu i wszystkim potomkom o twojej potędze.

1. BG ramię

¹⁹ Twoja sprawiedliwość, Boże, jest wywyższona, czynisz wielkie rzeczy; Boże, któż jest podobny do ciebie¹?

1. Wj 15,11.

²⁰ Zesłałeś na mnie wielkie i ciężkie utrapienia, lecz znowu przywrócisz mi życie i z głębi ziemi znów mnie wydobędziesz.

²¹ Pomnożysz moje dostojeństwo i znowu mnie pocieszysz.

²² A ja na instrumentach muzycznych będę wysławiać ciebie i twoją prawdę, mój Boże; będę ci śpiewał z harfą, Święty¹ Izraela!

1. Ps 16,10; 89,19; Mk 1,24; 1J 2,20.

²³ Rozradują się moje wargi, gdy będę ci śpiewał, i moja dusza, którą odkupiłeś.

²⁴ Również mój język będzie głosił przez cały dzień twoją sprawiedliwość, bo okryli się wstydem i hańbą ci, którzy szukali mego nieszczęścia.

Psalm 72

¹ Psalm dla Salomona. Boże, daj królowi swoje sądy¹ i swoją sprawiedliwość synowi króla;

1. Kpł 18,5; Pwt 4,5-8; Ps 19,9; 119,75; Rz 11,33.

² Będzie sądził twój lud w sprawiedliwości, a twoich ubogich w prawości.

³ Góry przyniosą ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.

⁴ Będzie sądził ubogich z ludu, wybawi synów potrzebującego, a zgniecie ciemiężyciela.

⁵ Będą się bać ciebie¹, póki trwać będzie słońce i księżyc, z pokolenia na pokolenie.

1. 1Sm 12,18; Ps 89,36-37.

⁶ Zstąpi jak deszcz na skoszoną trawę, jak krople deszczu nawadniające ziemię.

⁷ Za jego dni zakwitnie sprawiedliwy i będzie obfitość pokoju, dopóki księżyc trwa.

⁸ Będzie panował od morza do morza, od rzeki aż po krańce ziemi.

⁹ Przed nim upadną mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie będą proch lizać.

¹⁰ Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę.

¹¹ I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie¹; wszystkie narody będą mu służyć².

1. Ps 138,4; Iz 49,22-23.
2. Ps 86,9.

¹² Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.

¹³ Zmiłuje się nad ubogim i potrzebującym i wybawi dusze nędzarzy.

¹⁴ Wybawi¹ ich dusze od podstępu i przemocy, bo ich krew jest cenna w jego oczach.

1. 1Krl 1,29; Ps 49,15.

¹⁵ I będzie żył, i dadzą mu złoto z Szeby; nieustannie będą się za niego modlić i codziennie mu błogosławić.

¹⁶ Gdy się zasieje garść zboża w ziemi na szczytach gór, jego plon zaszumi jak Liban, a mieszkańcy miast zakwitną jak polna trawa.

¹⁷ Jego imię trwać będzie na wieki; póki słońce trwa, trwać będzie jego imię¹; ludzie będą błogosławieni w nim, a wszystkie narody nazwą go błogosławionym².

1. Ps 89,36; 135,13; Wj 3,15.
2. Łk 1,48.

¹⁸ Błogosławiony niech będzie Pan Bóg, Bóg Izraela, który sam jeden czyni cuda.

¹⁹ I błogosławione na wieki jego chwalebne imię¹; niech cała ziemia będzie napełniona jego chwałą. Amen, amen.

1. Dn 2,20.

²⁰ I tu się kończą modlitwy Dawida¹, syna Jessego.

1. 2Sm 23,1.

Psalm 73

¹ Psalm Asafa. Doprawdy Bóg jest dobry dla Izraela¹; dla tych, którzy są czystego serca².

1. Pwt 7,7-8; 9,1-5; 2Sm 7,23; Rz 3,1-2.
2. Mt 5,8.

² Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały;

³ Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych¹.

1. Ps 37,1; Prz 3,31; Jr 12,1; Jk 4,5.

⁴ Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła.

⁵ Nie doznają trudu ludzkiego ani cierpień jak inni ludzie.

⁶ Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.

⁷ Ich oczy wystają od tłuszczu; mają więcej niż serce mogłoby sobie życzyć.

⁸ Oddali się rozpuście i mówią przewrotnie o ucisku, mówią wyniośle¹.

1. 2P 2,10; Jud 1,16.

⁹ Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.

¹⁰ Dlatego jego lud wraca dotąd i obficie leją się na nich wody;

¹¹ Bo mówią: Jakże Bóg może o tym wiedzieć¹? Czy Najwyższy ma wiedzę?

1. Ps 10,11; 94,7; Hi 22,13.

¹² Oto ci są niegodziwi, a powodzi im się na świecie i pomnażają bogactwa.

¹³ A więc na próżno oczyściłem swoje serce¹ i w niewinności obmywałem ręce.

1. Hi 21,15; 34,9; 35,3; Ml 3,14.

¹⁴ Cały dzień bowiem znoszę cierpienia i co rano jestem chłostany.

¹⁵ Gdybym powiedział: Będę mówił tak samo, skrzywdziłbym ród twoich synów.

¹⁶ Starałem się to rozumieć, ale było dla mnie zbyt trudne;

¹⁷ Aż wszedłem do świątyni Bożej i tu zrozumiałem, jaki jest ich koniec¹.

1. Kaz 8,12-13; Jr 5,31; Łk 12,20; 16,22-24.

¹⁸ Doprawdy na śliskich miejscach ich postawiłeś i strącasz ich na zatracenie.

¹⁹ Oto jak doznali zguby! Nagle niszczeją, strawieni przerażeniem.

²⁰ Jak sen po przebudzeniu, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich obrazem.

²¹ Gdy gorycz miałem w sercu, a w nerkach czułem kłucie;

²² Byłem głupi i nic nie rozumiałem, byłem przed tobą jak zwierzę.

²³ A jednak zawsze jestem z tobą, bo mnie trzymałeś za prawą rękę.

²⁴ Poprowadzisz mnie według swej rady, a potem przyjmiesz mnie do chwały¹.

1. Ps 149,5; Mk 10,37; 1Kor 15,41-43; 2Kor 5,8.

²⁵ Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania¹.

1. Łk 14,26.

²⁶ Choć moje ciało i serce ustanie, Bóg jest skałą mego serca i moim dziedzictwem na wieki.

²⁷ Oto bowiem ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą, odstępując od ciebie.

²⁸ Mnie zaś dobrze jest zbliżyć się do Boga; pokładam w Panu Bogu moją ufność, aby opowiadać wszystkie jego dzieła¹.

1. Pwt 1,5; 1Krn 16,24; Ps 22,22; 64,9.

Psalm 74

¹ Pieśń pouczająca. Asafa. Boże, dlaczego odrzuciłeś nas na zawsze? Czemu płonie twój gniew przeciwko owcom twego pastwiska?

² Wspomnij na swoje zgromadzenie, które dawno nabyłeś; na szczep twego dziedzictwa, który odkupiłeś; na górę Syjon, na której mieszkasz.

³ Pospiesz na miejsce ciągłych spustoszeń; o, jak wróg zburzył wszystko w świątyni!

⁴ Ryknęli twoi wrogowie pośrodku twego zgromadzenia¹, a na znak zatknęli swoje sztandary.

1. Lm 2,7.

⁵ Za sławnego uważano tego, który wznosił wysoko siekierę na gęste drzewo.

⁶ A teraz już jego rzeźby rąbią siekierami i młotami.

⁷ Oddali na pastwę ognia twoją świątynię i obaliwszy na ziemię, zbezcześcili przybytek twego imienia.

⁸ Mówili w swym sercu: Zburzmy ich razem! Spalili wszystkie miejsca zgromadzeń Bożych¹ na ziemi.

1. Dz 22,19; 26,11.

⁹ Nie widzimy naszych znaków¹; już nie ma proroka² i nikt spośród nas nie wie, jak długo to ma trwać.

1. Mk 16,20; 1Kor 1,22.
2. 1Sm 3,1; Am 8,11.

¹⁰ Jak długo, Boże, przeciwnik będzie urągać? Czy wróg będzie wiecznie bluźnił¹ przeciwko twemu imieniu?

1. Jk 2,7; Obj 13,6; 16,9.11.21.

¹¹ Dlaczego cofasz swoją rękę i swojej prawicy z zanadrza nie wyjmujesz?

¹² Przecież ty, Boże, jesteś moim Królem¹ od dawna, ty dokonujesz zbawienia na ziemi.

1. Ps 44,4.

¹³ Ty swoją mocą rozdzieliłeś morze¹, zmiażdżyłeś głowy smoków w wodach.

1. Ps 78,13; Wj 14,21; Iz 51,9.

¹⁴ Ty skruszyłeś głowy Lewiatana¹, dałeś go na pokarm mieszkańcom pustyni.

1. Ps 104,26; Hi 41,1-34; Iz 27,1; Obj 20,2.

¹⁵ Ty rozszczepiłeś źródła¹ i potoki, ty osuszyłeś potężne rzeki².

1. Ps 105,41; Wj 17,5-6; Lb 20,11; Iz 48,21.
2. Joz 3,13.

¹⁶ Twój jest dzień, twoja i noc, ty ustanowiłeś światło i słońce¹.

1. Rdz 1,4.14.

¹⁷ Ty wyznaczyłeś wszystkie granice ziemi¹, ty ustanowiłeś lato i zimę².

1. Dz 17,26.
2. Rdz 8,22.

¹⁸ Pamiętaj o tym, że wróg zelżył ciebie, Panie, a głupi lud urągał twemu imieniu.

¹⁹ Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy¹, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich.

1. Pnp 2,14.

²⁰ Zważ na twoje przymierze¹, bo ciemne zakątki ziemi pełne są siedlisk przemocy.

1. Rdz 9,12; 15,18; 17,7-8; Wj 19,5; Kpł 26,44-45; Pwt 5,2; Hbr 8,13; 12,24.

²¹ Niech uciśniony nie wraca ze wstydem, niech ubogi i potrzebujący chwali twoje imię.

²² Powstań, Boże, broń swojej sprawy; pamiętaj o zniewadze, którą co dzień wyrządza ci głupiec.

²³ Nie zapominaj krzyku twoich wrogów, wciąż rosnącej wrzawy tych, którzy powstają przeciwko tobie.

Psalm 75

¹ Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Psalm i pieśń Asafa. Wysławiamy cię, Boże, wysławiamy, bo bliskie twoje imię; opowiadają to twoje cudowne dzieła.

² Gdy wyznaczę czas¹, będę sądzić sprawiedliwie.

1. Dz 17,31.

³ Roztopiła się ziemia¹ i wszyscy jej mieszkańcy, ale ja umacniam jej filary². Sela.

1. 2P 3,10-12.
2. Hi 26,11; 1Tm 3,15; Ga 2,9; Obj 3,12.

⁴ Powiedziałem głupcom: Nie szalejcie, a niegodziwym: Nie podnoście rogu.

⁵ Nie podnoście wysoko swego rogu i nie mówcie wyniośle;

⁶ Bo nie ze wschodu ani z zachodu, ani z południa przychodzi wywyższenie.

⁷ Lecz Bóg jest sędzią¹; tego poniża, a tamtego wywyższa.

1. Ps 50,6.

⁸ W ręku Pana bowiem jest kielich¹ mętnego wina, pełnego przypraw; z niego nalewa tak, że wszyscy niegodziwi ziemi wycisną nawet męty i wypiją je.

1. Ps 60,3; Hi 21,20; Jr 25,15; Obj 14,10; 16,19.

⁹ Ja zaś będę zawsze opowiadał, będę śpiewał Bogu Jakuba.

¹⁰ I połamię wszystkie rogi niegodziwych, a rogi sprawiedliwego będą wzniesione.

Psalm 76

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot. Psalm i pieśń Asafa. Bóg znany jest w Judzie, jego imię jest wielkie w Izraelu¹.

1. Ps 48,1.

² W Salem jest jego przybytek, a jego mieszkanie na Syjonie.

³ Tam połamał ogniste strzały łuku, tarczę i miecz i położył kres bitwie. Sela.

⁴ Wspanialszy jesteś i dostojniejszy niż góry zdobyczy.

⁵ Odważni stali się łupem, pogrążyli się we śnie, mężni nie znaleźli siły w swych rękach.

⁶ Od twego gromienia, Boże Jakuba, mocno zasnęły wozy i konie¹.

1. Wj 15,1.21; Na 2,13; Za 12,4.

⁷ Ty, ty sam, jesteś straszliwy; i któż się ostoi przed twoim obliczem, gdy się rozgniewasz?

⁸ Z nieba dajesz słyszeć swój wyrok, ziemia się zlękła i zamilkła;

⁹ Gdy Bóg powstał na sąd, aby wybawić wszystkich pokornych na ziemi. Sela.

¹⁰ Doprawdy nawet gniew człowieka¹ będzie cię chwalić², a ty resztkę tego gniewu powstrzymasz.

1. Jk 1,20.
2. Wj 14,4; Rz 9,17.

¹¹ Składajcie śluby i wypełniajcie je wobec Pana, waszego Boga; wszyscy otaczający go, przynoście dary temu, który napawa strachem.

¹² On zabierze ducha książąt, on wzbudza strach u królów ziemi.

Psalm 77

¹ Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. Wzniosłem swój głos do Boga i zawołałem; wzniosłem swój głos do Boga i mnie wysłuchał.

² W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć.

³ Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela.

⁴ Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem tak zaniepokojony, że nie potrafię mówić.

⁵ Rozpamiętuję dni przeszłe i dawne lata.

⁶ Przypominam sobie mój śpiew; nocą rozmyślam w sercu i mój duch docieka:

⁷ Czy Pan odrzuci na wieki i już więcej nie okaże łaski?

⁸ Czy jego miłosierdzie ustało na zawsze i jego obietnica nigdy się nie spełni?

⁹ Czy Bóg zapomniał o litości¹? Czy w gniewie stłumił swoją łaskawość? Sela.

1. Iz 49,15.

¹⁰ I powiedziałem: To jest moja niemoc; jednak będę wspominał lata prawicy Najwyższego.

¹¹ Będę wspominał dzieła Pana, będę wspominał twoje dawne cuda.

¹² Będę rozmyślał o wszystkich twoich dziełach i o twoich czynach będę mówił.

¹³ Boże, święta jest twoja droga; który bóg jest tak wielki, jak nasz Bóg¹?

1. Ps 89,6-8; Wj 15,11; Iz 40,18.25.

¹⁴ Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; dałeś poznać narodom swoją moc.

¹⁵ Odkupiłeś swoim ramieniem twój lud, synów Jakuba i Józefa. Sela.

¹⁶ Widziały cię wody, o Boże, widziały cię wody i ulękły się, poruszyły się głębiny.

¹⁷ Chmury spłynęły wodą, niebiosa wydały gromy i poleciały twoje strzały.

¹⁸ Huk twego grzmotu wśród obłoków, błyskawice oświetliły świat, ziemia poruszyła się i zatrzęsła.

¹⁹ Twoja droga wiodła przez morze, twoje ścieżki przez wielkie wody i nie było znać twoich śladów.

²⁰ Prowadziłeś swój lud jak stado owiec ręką Mojżesza i Aarona¹.

1. Wj 13,21; Iz 63,11-12; Oz 12,13; Dz 7,35-36.

Psalm 78

¹ Pieśń pouczająca. Asafa. Słuchaj, mój ludu, mego prawa, nakłońcie uszu ku słowom moich ust¹.

1. Mt 4,4.

² Otworzę moje usta do przypowieści, opowiem starodawne tajemnice¹;

1. Ps 49,4; Mt 13,13.35.

³ Cośmy słyszeli i poznali i co nam opowiadali nasi ojcowie.

⁴ Nie zataimy tego przed ich synami, opowiemy przyszłemu pokoleniu o chwale Pana, o jego mocy i cudach, które czynił.

⁵ Ustanowił bowiem świadectwo w Jakubie, nadał prawo w Izraelu¹ i nakazał naszym ojcom, aby je oznajmiali swoim synom²;

1. Ps 147,19; Rz 3,1-2.
2. Pwt 4,9; 6,7; 11,19.

⁶ Aby poznało przyszłe pokolenie, synowie, którzy się urodzą; aby powstawszy, przekazywali je swoim synom;

⁷ Żeby pokładali w Bogu nadzieję¹ i nie zapominali o dziełach Boga, lecz strzegli jego przykazań²;

1. Ps 130,7; Jr 17,7; 1P 1,21.
2. Pwt 8,11; 1J 5,3.

⁸ Żeby nie byli, jak ich ojcowie, pokoleniem opornym i nieposłusznym; pokoleniem, które nie przygotowało swego serca i którego duch nie był wierny Bogu.

⁹ Synowie Efraima, uzbrojeni i wyposażeni w łuki, w dniu bitwy wycofali się.

¹⁰ Bo nie strzegli przymierza Boga i nie chcieli postępować według jego prawa¹.

1. 2Krl 17,15.

¹¹ Zapomnieli o jego dziełach i cudach, które im ukazał.

¹² Przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Egiptu, na polu Soanu.

¹³ Rozdzielił morze i przeprowadził ich, i sprawił, że wody stanęły jak wał.

¹⁴ Prowadził ich w obłoku za dnia, a całą noc w blasku ognia¹.

1. Ps 105,39; Wj 13,21; Ne 9,19.

¹⁵ Rozszczepił skały na pustyni i napoił ich jakby z wielkich głębin.

¹⁶ Wydobył strumienie ze skały¹ i sprawił, że wody płynęły jak rzeki.

1. Ps 105,41; Pwt 8,15; 1Kor 10,4.

¹⁷ Lecz oni jeszcze więcej grzeszyli przeciwko niemu i pobudzili do gniewu Najwyższego¹ na pustyni;

1. 2Sm 22,14; Mk 5,7; Hbr 7,1.

¹⁸ I wystawiali Boga na próbę w swych sercach¹, żądając pokarmu według swego pragnienia.

1. Wj 16,3; Lb 14,22; Pwt 6,16; 1Kor 10,9; Hbr 3,9; Jk 1,13-14.

¹⁹ I mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy Bóg może zastawić stół na tej pustyni?

²⁰ Oto uderzył w skałę i wypłynęły wody, i wezbrały strumienie; czy będzie mógł też dać chleb? Czy przygotuje mięso swemu ludowi?

²¹ Gdy Pan to usłyszał, rozgniewał się i ogień zapłonął przeciw Jakubowi, i gniew wybuchnął przeciw Izraelowi;

²² Bo nie uwierzyli Bogu¹ i nie zaufali jego zbawieniu;

1. 1J 5,10; Jud 1,5.

²³ Choć rozkazał chmurom w górze i bramy nieba otworzył.

²⁴ I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał¹.

1. J 6,31.

²⁵ Człowiek jadł chleb anielski; zesłał im pokarm do syta.

²⁶ Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu i sprowadził swą mocą wiatr południowy¹.

1. Lb 11,31.

²⁷ Zesłał im mięso jak pył i ptactwo skrzydlate jak piasek morski.

²⁸ Spadło ono pośrodku ich obozu, wokół ich namiotów.

²⁹ Jedli i w pełni się nasycili; dał im, czego pragnęli.

³⁰ A gdy jeszcze nie zaspokoili swego pragnienia, gdy jeszcze pokarm był w ich ustach;

³¹ Spadł na nich gniew Boży i zabił ich tłustych, a znakomitszych z Izraela powalił.

³² Mimo to nadal grzeszyli i nie wierzyli jego cudom;

³³ Dlatego sprawił, że ich dni przemijały w marności, a ich lata – w trwodze.

³⁴ Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga¹;

1. Lb 21,7; Oz 5,15.

³⁵ Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą¹, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem;

1. Ps 18,31; Pwt 32,4; 1Sm 2,2.

³⁶ Pochlebiali mu jednak swoimi ustami¹ i okłamywali go swym językiem;

1. Iz 29,13; Ez 33,31; Mt 15,8.

³⁷ A ich serce nie było przed nim szczere i nie byli wierni jego przymierzu.

³⁸ On jednak, będąc miłosiernym¹, przebaczał ich nieprawości i nie wytracał ich; często odwracał swój gniew i nie pobudzał całej swej zapalczywości;

1. Lb 14,18-20.

³⁹ Bo pamiętał, że są ciałem¹; wiatrem, który ulatuje i nie wraca².

1. Ps 103,14; J 3,6.
2. Hi 7,7; Jk 4,14.

⁴⁰ Jak często pobudzali go do gniewu na pustyni i zasmucali go na pustkowiu!

⁴¹ Odwracali się i wystawiali Boga na próbę¹, i stawiali granice² Świętemu³ Izraela.

1. Lb 14,4; Dz 7,39.
2. Mk 6,5; Hbr 4,2.
3. Iz 43,3; Łk 4,34; Dz 3,14; 1J 2,20.

⁴² Nie pamiętali jego ręki ani dnia, w którym ich wybawił z utrapienia;

⁴³ Gdy czynił swe znaki w Egipcie i swe cuda na polu Soanu;

⁴⁴ Gdy zamienił w krew ich rzeki i ich strumienie, tak że nie mogli z nich pić.

⁴⁵ Zesłał na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich niszczyły;

⁴⁶ I dał robactwu ich plony, a ich pracę szarańczy.

⁴⁷ Zniszczył gradem ich winorośle, a sykomory szronem.

⁴⁸ Ich bydło wydał na pastwę gradu, a ich stada na pastwę błyskawic.

⁴⁹ Wylał na nich żar swojego gniewu, zapalczywość, oburzenie i udrękę, zesławszy na nich złych aniołów¹.

1. 2Sm 24,16; 1Krl 22,21-22; 2Krl 19,35; Hi 1,12.

⁵⁰ Otworzył drogę dla swego gniewu, nie zachował ich duszy od śmierci, a ich życie wydał zarazie;

⁵¹ Wytracił wszystko pierworodne w Egipcie, pierwociny ich mocy w namiotach Chama;

⁵² Ale swój lud wyprowadził jak owce i wiódł ich po pustyni jak stado.

⁵³ Prowadził ich bezpiecznie, tak że się nie lękali, a ich wrogów przykryło morze;

⁵⁴ I przyprowadził ich do swej świętej granicy; do góry, którą nabyła jego prawica.

⁵⁵ Wypędził przed nimi narody, sznurem wyznaczył im dziedzictwo¹, żeby pokolenia Izraela mieszkały w swoich namiotach.

1. Ps 136,21.

⁵⁶ Oni jednak wystawiali na próbę i pobudzali do gniewu¹ Boga Najwyższego, i nie strzegli jego świadectw.

1. Wj 23,21; Sdz 2,11-12; Za 8,14; Hbr 3,16.

⁵⁷ Lecz odwrócili się i postępowali przewrotnie jak ich ojcowie, schodzili z drogi jak łuk zawodny.

⁵⁸ Pobudzali go bowiem do gniewu¹ przez swe wyżyny² i rzeźbionymi posągami wzbudzali jego zazdrość.

1. Pwt 32,16.21; Jr 8,19; 1Kor 10,22.
2. Kpł 26,30; Pwt 12,2.

⁵⁹ Gdy Bóg to usłyszał, rozgniewał się i wielce wzgardził Izraelem.

⁶⁰ I opuścił przybytek w Szilo¹; namiot, który rozbił wśród ludzi;

1. 2Krl 17,1-41; Jr 7,12-14; Ez 33,24-27.

⁶¹ I oddał w niewolę swoją moc i swoją chwałę w ręce wroga.

⁶² Wydał swój lud pod miecz i rozgniewał się na swoje dziedzictwo.

⁶³ Ich młodzieńców pochłonął ogień, a ich dziewic nie wydano za mąż.

⁶⁴ Ich kapłani padli od miecza, a ich wdowy nie lamentowały.

⁶⁵ Lecz potem Pan ocknął się jak ze snu, jak mocarz wykrzykujący od wina.

⁶⁶ I uderzył na tyły swoich wrogów, okrył ich wieczną hańbą.

⁶⁷ Ale choć wzgardził namiotem Józefa i pokolenia Efraima nie wybrał;

⁶⁸ Jednak wybrał pokolenie Judy, górę Syjon¹, którą umiłował.

1. Ps 87,2; 132,13.

⁶⁹ I zbudował swoją świątynię jak wysoki pałac; jak ziemię, którą ugruntował na wieki.

⁷⁰ Wybrał też Dawida¹, swego sługę; wziął go z owczych zagród;

1. 1Sm 16,11-12; 2Sm 7,8.

⁷¹ Przywołał go, gdy chodził za karmiącymi owcami, aby pasł Jakuba, jego lud, i Izraela, jego dziedzictwo.

⁷² A on ich pasł w prawości swego serca¹ i prowadził ich roztropną ręką.

1. 1Krl 9,4.

Psalm 79

¹ Psalm Asafa. Boże, poganie wtargnęli do twego dziedzictwa, splugawili twoją świętą świątynię, Jeruzalem zamienili w ruiny¹.

1. 2Krl 25,9-10; 2Krn 36,19; Mi 3,12.

² Zwłoki twoich sług dali na żer ptactwu niebieskiemu, ciała twoich świętych bestiom ziemskim.

³ Rozlali ich krew jak wodę wokół Jeruzalem i nie było nikogo, kto by ich pogrzebał.

⁴ Staliśmy się hańbą dla naszych sąsiadów¹, pośmiewiskiem i drwiną dla tych, którzy są wokoło nas.

1. Ps 44,13; 80,6.

⁵ Jak długo, Panie? Czy wiecznie będziesz się gniewać? Czy twoja zapalczywość będzie płonąć jak ogień?

⁶ Wylej twój gniew na pogan, którzy cię nie znają¹, i na królestwa, które nie wzywają twego imienia.

1. Iz 45,4; Mt 7,23; 2Tes 1,8.

⁷ Pożarli bowiem Jakuba i spustoszyli jego mieszkanie.

⁸ Nie pamiętaj nam dawnych nieprawości naszych, niech nas prędko spotka twoje miłosierdzie, bo jesteśmy bardzo wynędzniali.

⁹ Wspomóż nas, Boże naszego zbawienia, dla chwały imienia twego; ocal nas i przebacz nam grzechy ze względu na twoje imię¹.

1. Ps 25,11; 1Sm 12,22; Jr 14,7.21; Mt 19,29; 1J 2,12; Obj 2,3.

¹⁰ Dlaczego poganie mają mówić: Gdzież jest ich Bóg¹? Niech będzie znany wśród pogan na naszych oczach przez dokonanie zemsty za przelaną krew twoich sług.

1. Ps 42,3; 115,2.

¹¹ Niech dotrze do ciebie jęk więźniów, według potęgi twego ramienia zachowaj skazanych na śmierć.

¹² I odpłać naszym sąsiadom siedmiokrotnie w ich zanadrze za zniewagę, którą ci wyrządzili, Panie!

¹³ My zaś, twój lud i owce twego pastwiska¹, będziemy cię wielbić na wieki, będziemy głosić twoją chwałę z pokolenia na pokolenie.

1. Ps 100,3; J 10,14-16.

Psalm 80

¹ Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm świadectwa Asafa. Posłuchaj, Pasterzu Izraela¹, ty, który prowadzisz Józefa jak stado owiec, ty, który zasiadasz między cherubinami², zabłyśnij.

1. Ps 23,1; J 10,14; 1P 2,25; 5,4.
2. Ps 99,1.

² Przed Efraimem, Beniaminem i Manassesem wzbudź swoją moc i przyjdź nas zbawić.

³ Boże, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze¹, a będziemy wybawieni.

1. Ps 4,6.

⁴ Panie, Boże zastępów, jak długo będziesz się gniewał na modlitwę¹ swego ludu?

1. Łk 18,11; Iz 1,15; Jr 11,14; 14,12; Ez 8,18.

⁵ Nakarmiłeś ich chlebem płaczu i napoiłeś ich łzami nad miarę.

⁶ Zrobiłeś z nas przedmiot sporu dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie śmieją się z nas.

⁷ Boże zastępów, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy wybawieni.

⁸ Ty przeniosłeś winorośl¹ z Egiptu; wygnałeś pogan, a ją zasadziłeś.

1. Iz 5,1.7; Jr 2,21.

⁹ Przygotowałeś jej miejsce i sprawiłeś, że zapuściła korzenie i napełniła ziemię.

¹⁰ Góry okryły się jej cieniem, a jej gałęzie były jak najwyższe cedry.

¹¹ Wypuścił swe latorośle aż do morza i swoje pędy aż do rzeki.

¹² Dlaczego więc zburzyłeś jej ogrodzenie, tak że obrywają ją wszyscy, którzy przechodzą drogą?

¹³ Niszczy ją dzik leśny, a zwierzę polne pożera ją.

¹⁴ O Boże zastępów, proszę, powróć, spójrz z nieba¹ i zobacz, nawiedź tę winorośl;

1. Ps 33,13; Iz 63,15; J 3,13.

¹⁵ Tę winnicę, którą zasadziła twoja prawica, i latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

¹⁶ Spalona jest ogniem i wycięta; giną od zgromienia twojego oblicza.

¹⁷ Niech twoja ręka będzie nad mężem twojej prawicy¹, nad synem człowieczym, którego umocniłeś dla siebie.

1. Ps 110,1; 118,15-16; Dz 7,55-56; Rz 8,34; Hbr 10,12; 1P 3,22.

¹⁸ A my nie odstąpimy od ciebie; zachowaj nas przy życiu, a będziemy wzywać twego imienia.

¹⁹ Panie, Boże zastępów, odnów nas, rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy wybawieni.

Psalm 81

¹ Przewodnikowi chóru, na Gittyt. Asafa. Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba.

² Weźcie psalm¹, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę.

1. Ps 98,5; Dz 13,33; 1Kor 14,26.

³ Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.

⁴ Jest bowiem taki nakaz w Izraelu¹, prawo Boga Jakuba.

1. Kpł 23,24; Lb 10,10.

⁵ Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem.

⁶ Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od dźwigania kotłów.

⁷ Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię¹; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba². Sela.

1. Ps 50,15; Wj 2,23; 14,10.
2. Wj 17,6-7; Lb 20,13.

⁸ Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał;

⁹ Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu¹;

1. Pwt 5,8-9; 32,12; Iz 43,12.

¹⁰ Ja, Pan, jestem twoim Bogiem¹, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię.

1. Wj 20,2; Oz 13,4.

¹¹ Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie.

¹² Zostawiłem ich więc żądzom ich serca¹ i postępowali według swoich zamysłów.

1. Dz 7,42; 14,16; Rz 1,24-26.

¹³ O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami¹!

1. Pwt 5,29; 10,12; Iz 48,18; Mt 23,37.

¹⁴ W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom.

¹⁵ Nienawidzący Pana¹, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie.

1. Rz 1,30.

¹⁶ I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.

Psalm 82

¹ Psalm Asafa. Bóg stoi w zgromadzeniu Bożym¹, pośród bogów² sprawuje sąd:

1. Rdz 6,1-4; Hi 1,6; 38,7; 1Krl 22,19.
2. Ps 86,8; 136,2; 138,1; Wj 15,11; Pwt 10,17.

² Jak długo będziecie sądzić niesprawiedliwie i trzymać stronę niegodziwych? Sela.

³ Bierzcie w obronę ubogiego i sierotę, oddajcie sprawiedliwość strapionemu i potrzebującemu.

⁴ Wyzwólcie biedaka i nędzarza, ocalcie go z ręki niegodziwych.

⁵ Lecz oni nic nie wiedzą i nie rozumieją, ciągle chodzą w ciemności; zachwiały się wszystkie fundamenty ziemi.

⁶ Powiedziałem: Jesteście bogami¹ i wszyscy wy jesteście synami Najwyższego.

1. Rdz 3,5; Wj 7,1; 22,28; J 10,35; 1Kor 8,5; Ga 4,8.

⁷ Lecz pomrzecie jak inni ludzie i upadniecie jak jeden z książąt.

⁸ Powstań, Boże, osądź ziemię, bo ty otrzymasz w dziedzictwo wszystkie narody¹.

1. Ps 2,8; Obj 11,15.

Psalm 83

¹ Pieśń i psalm Asafa. Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże!

² Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.

³ Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz;

⁴ Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem¹, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.

1. Est 3,6-9; Jr 31,36.

⁵ Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze:

⁶ Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;

⁷ Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru.

⁸ Także Assur przyłączył się do nich, wsparł swym ramieniem synów Lota. Sela.

⁹ Uczyń im tak, jak Midianitom¹, jak Syserze², jak Jabinowi nad potokiem Kiszon;

1. Lb 31,7; Sdz 7,22-25.
2. Sdz 4,15-24.

¹⁰ Którzy zostali wytępieni w Endor¹, stali się jak gnój dla ziemi.

1. Joz 17,11; 1Sm 28,7.

¹¹ Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem¹ i Zeebem², jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;

1. Sdz 7,25.
2. Sdz 8,12.

¹² Którzy mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże.

¹³ Mój Boże, uczyń ich jak koło¹ i jak źdźbło na wietrze.

1. Iz 28,28; Prz 20,26.

¹⁴ Jak ogień, który pali las, i jak płomień, który wypala góry;

¹⁵ Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich.

¹⁶ Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, Panie!

¹⁷ Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą.

¹⁸ Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest Pan¹, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.

1. Ps 148,13; Wj 6,3; Iz 42,8; 54,5; Mt 1,21; Dz 4,12; Ef 1,21; Flp 2,9; Kol 3,17.