Rozdział 24

¹ Nie zazdrość złym ludziom¹ ani nie pragnij z nimi przebywać;

1. w. 19; Prz 23,17; Ps 37,1; 73,3.

² Ich serce bowiem obmyśla przemoc, a ich wargi mówią o krzywdzie.

³ Dom buduje się mądrością¹, a umacnia się rozumem.

1. Prz 9,1; Mt 7,24.

⁴ Dzięki wiedzy komory będą napełnione wszelkimi kosztownymi i przyjemnymi bogactwami.

⁵ Mądry człowiek jest silny, a mąż, który ma wiedzę, dodaje siły.

⁶ Bo dzięki mądrej radzie poprowadzisz wojnę¹, a mnóstwo doradców da ci wybawienie.

1. Prz 20,18.

⁷ Mądrość jest dla głupca zbyt wzniosła¹; nie otwiera ust swoich w bramie.

1. Prz 14,6.

⁸ Kto knuje zło¹, będzie zwany złośliwym.

1. Rz 1,30.

⁹ Obmyślanie głupoty¹ jest grzechem², a szyderca budzi odrazę w ludziach.

1. Prz 23,7.
2. Rz 14,23; Jk 4,17; 1J 5,17.

¹⁰ Jeśli w dniu ucisku ustaniesz, twoja siła jest słaba.

¹¹ Jeśli odmówisz ratunku prowadzonym na śmierć¹ i tym, którzy idą na stracenie;

1. Ez 3,18; 1Kor 15,24; 1J 3,17.

¹² Jeśli powiesz: Nie wiedzieliśmy o tym; czy ten, który waży serca, nie rozumie? A ten, który strzeże twojej duszy, nie pozna? I czy nie odda człowiekowi według jego uczynków¹?

1. Ps 62,12; Mt 16,27; Rz 2,6; Obj 20,12; 22,12.

¹³ Synu mój, jedz miód, bo jest dobry, i plaster miodu słodki dla twojego podniebienia.

¹⁴ Tak będzie poznanie mądrości dla twojej duszy; jeśli ją znajdziesz, będzie nagroda, a twoja nadzieja nie będzie zawiedziona.

¹⁵ Nie czyhaj, niegodziwcze, przed mieszkaniem sprawiedliwego, nie burz miejsca jego odpoczynku;

¹⁶ Bo sprawiedliwy upada siedem razy, jednak znowu powstaje¹; a niegodziwi popadną w nieszczęście.

1. Hi 5,19; Ps 34,19; 37,24; Mi 7,8.

¹⁷ Nie ciesz się, gdy twój nieprzyjaciel upadnie¹, i niech twoje serce się nie raduje, gdy się potknie;

1. Prz 17,5; Sdz 16,25; Hi 31,29; Ab 1,12.

¹⁸ Aby Pan tego nie widział i nie uznał za zło, i nie odwrócił od niego swojego gniewu.

¹⁹ Nie gniewaj się z powodu złoczyńców ani nie zazdrość niegodziwym¹;

1. w. 1.

²⁰ Bo zły nie otrzyma nagrody, pochodnia niegodziwych zostanie zgaszona.

²¹ Synu mój, bój się Pana i króla¹, a nie przestawaj z chwiejnymi²;

1. Rz 13,1-7; 1P 2,13-15.
2. Ef 4,14; Jk 1,6-8.

²² Bo ich nieszczęście nastąpi nagle, a któż zna upadek obydwóch?

²³ I to też należy do mądrych. Niedobrze jest mieć wzgląd na osobę w sądzie¹.

1. Prz 18,5; Pwt 1,17; 1P 1,17.

²⁴ Kto mówi niegodziwemu: Jesteś sprawiedliwy, tego będą ludzie przeklinać, a narody będą się nim brzydzić¹.

1. Prz 17,25; Iz 5,20.

²⁵ A ci, którzy go strofują, będą szczęśliwi i przyjdzie na nich obfite błogosławieństwo.

²⁶ Pocałują wargi tego, który daje słuszną odpowiedź.

²⁷ Przygotuj swoją pracę na zewnątrz, a wykonuj ją na swoim polu, a potem buduj swój dom.

²⁸ Nie bądź bez powodu świadkiem przeciw swemu bliźniemu ani nie oszukuj swymi wargami.

²⁹ Nie mów: Zrobię mu, jak on mi zrobił, oddam temu człowiekowi według jego uczynku¹.

1. Prz 20,22; Mt 7,12; Rz 12,17-21; 1Tes 5,15.

³⁰ Szedłem koło pola leniwego i koło winnicy nierozumnego;

³¹ A oto wszystko zarosło cierniem, pokrzywy pokryły wszystko, a kamienny mur był zburzony.

³² Spojrzałem i rozważałem w sercu; obejrzałem i wyciągnąłem naukę.

³³ Trochę snu, trochę drzemania, trochę założenia rąk, by odpocząć;

³⁴ A twoje ubóstwo przyjdzie jak podróżny¹, a niedostatek – jak mąż uzbrojony.

1. Prz 13,4.