¹ Kanto de suprenirado. Rememoru, ho Eternulo, Davidon kaj ĉiujn liajn suferojn;

² Ke li ĵuris al la Eternulo, Kaj donis sanktan promeson al la Potenculo de Jakob:

³ Mi ne eniros en la ŝirmejon de mia domo, Mi ne supreniros sur la liton, pretigitan por mi;

⁴ Mi ne donos dormon al miaj okuloj, Nek dormeton al miaj palpebroj,

⁵ Ĝis mi trovos lokon por la Eternulo, Loĝejon por la Potenculo de Jakob.

⁶ Jen ni aŭdis, ke ĝi estas en Efrata; Ni ĝin trovis sur arbara kampo.

⁷ Ni iru en Lian loĝejon, Ni kliniĝu antaŭ la benketo de Liaj piedoj.

⁸ Leviĝu, ho Eternulo, en Vian ripozejon, Vi kaj la kesto de Via potenco.

⁹ Viaj pastroj vestiĝu per justeco, Kaj Viaj fideluloj triumfu.

¹⁰ Pro David, Via sklavo, Ne forturnu la vizaĝon de Via sanktoleito.

¹¹ La Eternulo ĵuris al David veron, kaj Li ne dekliniĝos de ĝi: Frukton de via ventro Mi sidigos sur via trono;

¹² Se viaj filoj observos Mian interligon kaj Mian leĝon, kiun Mi instruos al ili, Tiam ankaŭ iliaj filoj eterne sidos sur via trono.

¹³ Ĉar la Eternulo elektis Cionon, Kaj deziris, ke ĝi estu loĝejo por Li:

¹⁴ Ĉi tio estas Mia ripozejo por eterne; Ĉi tie Mi loĝos, ĉar ĝin Mi ekdeziris.

¹⁵ Ĝian nutraĵon Mi abunde benos, Ĝiajn malriĉulojn Mi satigos per pano.

¹⁶ Kaj ĝiajn pastrojn Mi vestos per savo; Kaj ĝiaj fideluloj ĝojos kaj triumfos.

¹⁷ Tie Mi elkreskigos kornon al David, Tie Mi aranĝos lumilon por Mia sanktoleito.

¹⁸ Liajn malamikojn Mi kovros per honto; Sed sur li brilos lia krono.