¹ Instruo de Asaf. Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.

² Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.

³ Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,

⁴ Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.

⁵ Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,

⁶ Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.

⁷ Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;

⁸ Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.

⁹ La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;

¹⁰ Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;

¹¹ Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.

¹² Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.

¹³ Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;

¹⁴ Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;

¹⁵ Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;

¹⁶ Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.

¹⁷ Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;

¹⁸ Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;

¹⁹ Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?

²⁰ Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?

²¹ Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;

²² Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.

²³ Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;

²⁴ Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.

²⁵ Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.

²⁶ Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;

²⁷ Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;

²⁸ Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.

²⁹ Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.

³⁰ Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,

³¹ La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.

³² Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.

³³ Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.

³⁴ Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;

³⁵ Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.

³⁶ Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;

³⁷ Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.

³⁸ Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.

³⁹ Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.

⁴⁰ Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!

⁴¹ Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.

⁴² Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,

⁴³ Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;

⁴⁴ Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.

⁴⁵ Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;

⁴⁶ Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;

⁴⁷ Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;

⁴⁸ Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;

⁴⁹ Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.

⁵⁰ Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;

⁵¹ Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.

⁵² Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;

⁵³ Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;

⁵⁴ Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;

⁵⁵ Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.

⁵⁶ Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;

⁵⁷ Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;

⁵⁸ Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.

⁵⁹ Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;

⁶⁰ Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;

⁶¹ Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;

⁶² Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.

⁶³ Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;

⁶⁴ Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.

⁶⁵ Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.

⁶⁶ Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.

⁶⁷ Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;

⁶⁸ Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;

⁶⁹ Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.

⁷⁰ Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.

⁷¹ De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.

⁷² Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.