¹ Weer nam Elifaz van Teman het woord, en sprak:

² Handelt de mens soms ten bate van God? Neen, ten eigen bate is men wijs.

³ Heeft de Almachtige er voordeel van, als ge vroom zijt, Of profijt, zo ge onberispelijk leeft?

⁴ Bestraft Hij u soms om uw godsvrucht, Daagt Hij u daarom voor het gerecht?

⁵ Is het niet om uw grote boosheid, Om uw fouten, zonder eind?

⁶ Ja, zonder noodzaak neemt ge pand van uw broeders, En trekt de berooiden de kleren uit;

⁷ Den dorstige geeft ge geen water, Den hongerige onthoudt ge zijn brood.

⁸ Den man met de vuist moet het land toebehoren, En de gunsteling moet het bewonen;

⁹ Maar de weduwen zendt ge zonder iets heen, De armen der wezen slaat ge stuk!

¹⁰ En daarom zijt ge van strikken omringd, Plotseling verbijsterd van schrik;

¹¹ Is uw licht verduisterd, zodat ge niet ziet, Slaat de stortvloed over u heen!

¹² Woont God niet hoog in de hemel? Zie eens, hoe hoog de sterren staan!

¹³ Maar gij besluit er uit: Wat kan God weten, Of richten door de wolken heen?

¹⁴ Het zwerk is een sluier voor Hem, zodat Hij niet ziet, Hij wandelt rond op het hemelgewelf.

¹⁵ Wilt ge de weg van vroeger bewandelen Die de boosdoeners hebben betreden:

¹⁶ Die vóór hun tijd zijn weggesleurd, Toen de vloed hun grondvesten wegspoelde?

¹⁷ Die tot God durfden zeggen: Weg van ons! Wat kan de Almachtige ons doen?

¹⁸ Hij had hun huizen met voorspoed gevuld, En Zich niet met de plannen der bozen bemoeid.

¹⁹ De vromen zien het met vreugde, De onschuldige drijft de spot met hen:

²⁰ "Waarachtig, hun have vernield, Hun overvloed door het vuur verteerd!"

²¹ Verzoen u met Hem, dan leeft ge in vrede, Dan wordt uw rijkdom weer groot;

²² Neem de onderrichting aan uit zijn mond, En bewaar zijn woord in uw hart.

²³ Wanneer ge vol ootmoed u tot den Almachtige bekeert, De ongerechtigheid uit uw tent verwijdert:

²⁴ Dan zult ge het goud als stof gaan schatten, Het Ofirgoud als kiezel der beken.

²⁵ Want de Almachtige zal het fijnste goud voor u zijn, En stapels van zilver;

²⁶ Dan zult ge u in den Almachtige verlustigen, En uw aanschijn verheffen tot God.

²⁷ Dan zult ge Hem roepen: Hij zal u verhoren, En ge zult Hem dankoffers brengen;

²⁸ Onderneemt ge iets, het komt tot stand, En het licht zal uw wegen bestralen!

²⁹ Want Hij vernedert de trots, Maar redt, wie de ogen neerslaat;

³⁰ Hij verlost den onschuldige: Door de reinheid uwer handen wordt ook gij dus verlost!