Rozdział 1

¹ To, co było od początku¹, co słyszeliśmy², co widzieliśmy³ na własne oczy, na co patrzyliśmy⁴ i czego dotykały⁵ nasze ręce, o Słowie⁶ życia;

1. 1J 2,13; J 1,2; Iz 41,4; Obj 1,8-18; 2,8.
2. J 4,42; Mt 11,15.
3. 1J 4,14; Dz 1,3.
4. Lb 21,9.
5. J 20,27; Łk 24,39.
6. 1J 5,7; J 1,1.14; Obj 19,13.

² (Bo życie¹ zostało objawione², a my je widzieliśmy i świadczymy³ o nim, i zwiastujemy wam to życie wieczne⁴, które było u Ojca, a nam zostało objawione).

1. J 1,4.
2. 1J 3,5.8; 1Tm 3,16.
3. J 15,27; Dz 1,22; 10,41.
4. 1J 5,20.

³ To, co widzieliśmy i słyszeliśmy, to wam zwiastujemy¹, abyście i wy mieli z nami społeczność², a nasza społeczność to społeczność z Ojcem i z jego Synem, Jezusem Chrystusem.

1. Dz 4,20.
2. w. 7; J 14,20; 17,21.

⁴ A piszemy¹ to wam, aby wasza radość² była pełna.

1. J 20,31; Obj 1,3.
2. J 15,11; 16,24; 1P 1,8.

⁵ Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością¹ i nie ma w nim żadnej ciemności.

1. Ps 27,1; J 8,12.

⁶ Jeśli mówimy, że mamy z nim społeczność, a chodzimy w ciemności¹, kłamiemy i nie czynimy prawdy.

1. J 3,19; 2Kor 6,14-16.

⁷ A jeśli chodzimy w światłości¹, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

1. 1J 2,10; Rz 13,12; Ef 5,8.

⁸ Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu¹, sami siebie zwodzimy² i nie ma w nas prawdy.

1. Rz 3,23.
2. 1Kor 3,18; Ga 6,3; Jk 1,22-26.

⁹ Jeśli wyznajemy¹ nasze grzechy, Bóg jest wierny² i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.

1. Ps 32,5; Prz 28,13; Jk 5,16.
2. Pwt 7,9; 1Kor 1,9.

¹⁰ Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, robimy z niego kłamcę¹ i nie ma w nas jego słowa.

1. 1J 5,10.

Rozdział 2

¹ Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika¹ u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.

1. J 14,6; 1Tm 2,5; Hbr 7,25.

² I on jest przebłaganiem¹ za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata².

1. 1J 4,10; Rz 3,25.
2. 1J 4,14; J 4,42.

³ A po tym poznajemy, że go znamy, jeśli zachowujemy jego przykazania¹.

1. 1J 3,22-23; 5,3; J 14,15; 2J 1,5.

⁴ Kto mówi: Znam go, a nie zachowuje jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy.

⁵ Lecz kto zachowuje jego słowo¹, w nim prawdziwie wypełniła się miłość Boga. Po tym poznajemy, że w nim jesteśmy.

1. J 14,23.

⁶ Kto mówi, że w nim trwa¹, powinien sam postępować tak, jak on postępował.

1. J 15,4-6.

⁷ Bracia, nie piszę wam nowego przykazania, ale przykazanie stare¹, które mieliście od początku. Tym starym przykazaniem jest słowo, które słyszeliście od początku.

1. Kpł 19,34.

⁸ Zarazem piszę wam nowe przykazanie¹, które jest prawdziwe w nim i w was, ponieważ ciemność przemija, a prawdziwa światłość już świeci.

1. J 13,34.

⁹ Kto mówi, że jest w światłości, a nienawidzi¹ swego brata, dotąd jeszcze jest w ciemności.

1. 1J 3,15.

¹⁰ Kto miłuje swego brata, trwa w światłości i nie ma w nim powodu do upadku.

¹¹ Lecz kto nienawidzi swego brata, jest w ciemności i chodzi w ciemności¹, i nie wie, dokąd idzie, bo ciemność zaślepiła jego oczy.

1. J 12,35.

¹² Piszę do was, dzieci, bo zostały wam przebaczone grzechy ze względu na jego imię¹.

1. Dz 10,43; 13,38; Ps 25,11.

¹³ Piszę do was, ojcowie, bo poznaliście tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzieńcy, bo zwyciężyliście¹ złego. Piszę do was, dzieci, bo poznałyście Ojca.

1. 1J 4,4; 5,4-5; Ef 6,11.

¹⁴ Napisałem do was, ojcowie, bo poznaliście tego, który jest od początku. Napisałem do was, młodzieńcy, bo jesteście mocni i słowo Boże¹ w was mieszka, i zwyciężyliście złego.

1. Ps 119,11; J 5,38; 15,7; Kol 3,16.

¹⁵ Nie miłujcie świata¹ ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.

1. Rz 12,2; Ga 1,4; Mt 6,24; Jk 4,4.

¹⁶ Wszystko bowiem, co jest na świecie – pożądliwość ciała¹, pożądliwość oczu² i pycha życia³ – nie pochodzi od Ojca, ale od świata.

1. Rz 13,14; Ga 5,17; Ef 2,3.
2. Rdz 3,6; Joz 7,21; Ps 119,36-37.
3. Ps 10,4; Łk 12,16-21.

¹⁷ A świat przemija wraz ze swoją pożądliwością, ale kto wypełnia wolę¹ Boga, trwa na wieki.

1. Mt 7,21; Mk 3,35; 1Tes 5,18.

¹⁸ Dzieci, to już ostatnia godzina i jak słyszeliście, że antychryst ma przyjść, tak teraz pojawiło się wielu antychrystów¹. Stąd wiemy, że jest już ostatnia godzina.

1. w. 22; 1J 4,3; 2J 1,7.

¹⁹ Wyszli¹ spośród nas, ale nie byli z nas. Gdyby bowiem byli z nas, zostaliby z nami. Lecz wyszli spośród nas, aby się okazało, że nie wszyscy² są z nas.

1. Mt 13,20-21; 2P 2,20-22.
2. Hbr 10,39.

²⁰ Ale wy macie namaszczenie¹ od Świętego² i wiecie wszystko.

1. w. 27; 2Kor 1,21.
2. Ps 16,10; 71,22; Iz 41,14; 43,3; 47,4; Mk 1,24; Dz 3,14.

²¹ Napisałem do was nie dlatego, że nie znaliście prawdy, ale dlatego, że ją znacie i że żadne kłamstwo nie wywodzi się z prawdy.

²² Któż jest kłamcą? Czy nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem? Ten jest antychrystem, który wypiera się Ojca i Syna¹.

1. J 10,30; 14,9-11.

²³ Każdy, kto wypiera się Syna¹, nie ma i Ojca. Kto zaś wyznaje Syna, ma i Ojca.

1. J 5,23.

²⁴ To więc, co słyszeliście od początku, niech w was pozostanie. Jeśli pozostanie w was to, co słyszeliście od początku, to i wy pozostaniecie w Synu i w Ojcu.

²⁵ A to jest obietnica, którą on nam dał – życie wieczne.

²⁶ To wszystko wam napisałem o tych, którzy was zwodzą¹.

1. Mt 13,22; 2Tm 3,13.

²⁷ Ale to namaszczenie¹, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.

1. J 14,26; 16,13.

²⁸ A teraz, dzieci, pozostańcie w nim, abyśmy, gdy się ukaże¹, mieli ufność i nie zostali zawstydzeni przez niego w czasie jego przyjścia.

1. 1J 3,2; Kol 3,4.

²⁹ Jeżeli wiecie, że on jest sprawiedliwy¹, wiedzcie też, że każdy, kto czyni sprawiedliwość, z niego się narodził².

1. 1J 2,1; 3,7; 1P 3,18.
2. 1J 3,9; 4,7; 5,1; J 1,13; 3,3-8; 1P 1,23.25.

Rozdział 3

¹ Patrzcie, jaką miłością¹ obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo jego nie zna.

1. Rz 5,8; Ef 2,4.

² Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi¹, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni² do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

1. Ga 3,26.
2. Hbr 9,28; Ps 17,15; Rz 8,39; 1Kor 15,49.

³ A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza¹ się, jak i on jest czysty.

1. Dz 15,9.

⁴ Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech¹ jest przekroczeniem prawa.

1. 1J 5,17.

⁵ A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić¹ nasze grzechy, a w nim nie ma² grzechu.

1. Oz 14,2; J 1,29; Hbr 1,3; 10,11.
2. 2Kor 5,21.

⁶ Każdy więc, kto w nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.

⁷ Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak i on jest sprawiedliwy.

⁸ Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.

⁹ Każdy, kto się narodził z Boga, nie popełnia grzechu¹, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodził się z Boga.

1. 1J 2,29; 5,18.

¹⁰ Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie czyni¹ sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

1. w. 7; 1J 2,29; Dz 13,10.

¹¹ To jest przesłanie¹, które słyszeliście od początku, że mamy się wzajemnie miłować.

1. 1J 2,7-8; J 15,12; Ga 6,2; 1Tm 1,5.

¹² Nie jak Kain¹, który pochodził od złego i zabił swego brata. A dlaczego go zabił? Bo jego uczynki były złe, a jego brata sprawiedliwe.

1. Rdz 4,4-15.

¹³ Nie dziwcie się, moi bracia, jeśli świat was nienawidzi.

¹⁴ My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.

¹⁵ Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego zostającego¹ w sobie.

1. przebywającego

¹⁶ Po tym poznaliśmy¹ miłość Boga, że on² oddał za nas swoje życie³. My również powinniśmy oddawać życie za braci.

1. 1J 4,9; J 3,16.
2. Dz 20,28.
3. J 10,15; 15,13; Ga 2,20.

¹⁷ A kto miałby majętność tego świata i widziałby swego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga?

¹⁸ Moje dzieci, nie miłujmy słowem¹ ani językiem, ale uczynkiem i prawdą.

1. Rz 12,9; Jk 2,15-16; 1P 1,22.

¹⁹ Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca.

²⁰ Bo jeśli nasze serce nas potępia, Bóg jest większy niż nasze serce i wie wszystko.

²¹ Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy ufność ku Bogu;

²² I o cokolwiek prosimy, otrzymujemy¹ od niego, bo zachowujemy jego przykazania i robimy to, co miłe w jego oczach.

1. 1J 5,14-15; Ps 66,19; Prz 15,29; J 9,31.

²³ A to jest jego przykazanie¹, abyśmy wierzyli w imię jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie², jak nam przykazał.

1. J 6,29; Dz 16,31.
2. J 13,34.

²⁴ Bo kto zachowuje¹ jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał.

1. J 14,21.

Rozdział 4

¹ Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków¹ wyszło na świat.

1. Pwt 13,1-5; Jr 29,8-9; Mt 7,15; 24,4-5; 2P 2,1.

² Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje¹, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele², jest z Boga.

1. 1Kor 12,3; Rz 10,9-13.
2. J 1,14; 1Tm 3,16.

³ Każdy zaś duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, nie jest z Boga. Jest to duch antychrysta¹, o którym słyszeliście, że nadchodzi i już teraz jest na świecie.

1. 1J 2,18.22; 2J 1,7.

⁴ Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was¹, jest większy niż ten, który jest na świecie.

1. J 10,29; 14,17; Ef 3,17.

⁵ Oni są ze świata¹, dlatego mówią o świecie, a świat ich słucha.

1. J 3,31; 8,23; 15,19; 17,14.

⁶ My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas¹, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.

1. 1Kor 2,12-14; Iz 8,20.

⁷ Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, gdyż miłość jest z Boga¹ i każdy, kto miłuje, narodził się² z Boga i zna Boga.

1. Pwt 30,6; 1Tes 4,9.
2. 1J 2,29; 5,1.

⁸ Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.

⁹ Przez to objawiła się¹ miłość Boga ku nam, że Bóg posłał na świat swego jednorodzonego Syna, abyśmy żyli przez niego.

1. 1J 3,16; Rz 5,8; 8,32.

¹⁰ Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on nas umiłował i posłał swego Syna, aby był przebłaganiem¹ za nasze grzechy.

1. 1J 2,2.

¹¹ Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy się wzajemnie miłować.

¹² Boga nikt nigdy nie widział¹, ale jeśli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, a jego miłość jest w nas doskonała.

1. 1J 4,20; Rdz 32,30; Wj 33,20; Lb 12,8; J 1,18; 1Tm 6,16; Hbr 11,27.

¹³ Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a on w nas, że dał nam ze swego Ducha.

¹⁴ My zaś widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem¹ świata.

1. J 4,42.

¹⁵ Każdy, kto wyzna¹, że Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu.

1. Rz 10,9-10; Flp 2,11; 2J 1,7.

¹⁶ My poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, którą ma Bóg do nas. Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim.

¹⁷ W tym jest doskonała¹ miłość w nas, abyśmy mieli ufność w dniu sądu, że jaki on jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie.

1. 1J 2,5; Jk 2,22.

¹⁸ W miłości nie ma lęku, ale doskonała miłość usuwa lęk, bo lęk przynosi udrękę, a kto się boi, nie jest doskonały w miłości.

¹⁹ My go miłujemy, ponieważ on pierwszy nas umiłował.

²⁰ Jeśli ktoś mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi swego brata, jest kłamcą¹. Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, jak może miłować Boga, którego nie widzi?

1. 1J 2,4.

²¹ A takie przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata.

Rozdział 5

¹ Każdy, kto wierzy¹, że Jezus jest Chrystusem, narodził się z Boga, a każdy, kto miłuje tego, który² zrodził, miłuje też tego, który się z niego narodził.

1. J 1,12-13; Dz 8,37.
2. J 15,23.

² Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i zachowujemy jego przykazania.

³ Na tym bowiem polega miłość Boga, że zachowujemy jego przykazania, a jego przykazania nie są ciężkie.

⁴ Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat. A tym zwycięstwem¹, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

1. J 16,33; 1Kor 15,57.

⁵ Kto zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

⁶ To jest ten, który przyszedł przez wodę i krew¹, Jezus Chrystus, nie tylko w wodzie, ale w wodzie i we krwi; a Duch² jest tym, który świadczy, bo Duch jest prawdą.

1. J 19,34-35.
2. J 14,17; 15,26.

⁷ Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec¹, Słowo² i Duch Święty³, a ci trzej jedno⁴ są.

1. Mt 3,16-17; 28,19.
2. J 1,1.14; Obj 19,13.
3. Dz 5,32; Ef 4,30.
4. Pwt 6,4; J 10,30.

⁸ A trzej świadczą na ziemi: Duch, woda i krew, a ci trzej są zgodni.

⁹ Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi¹, to świadectwo Boga² jest większe. To bowiem jest świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.

1. J 8,17-18.
2. Dz 5,32; Hbr 2,4.

¹⁰ Kto wierzy w Syna Bożego, ma świadectwo¹ w sobie. Kto nie wierzy Bogu, zrobił z niego kłamcę, bo nie uwierzył świadectwu, które Bóg dał o swoim Synu.

1. Rz 8,16; Ga 4,6.

¹¹ A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu.

¹² Kto ma Syna, ma życie¹, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia.

1. J 3,36; 6,47.

¹³ To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.

¹⁴ Taka zaś jest ufność, którą mamy do niego, że jeśli o coś prosimy¹ zgodnie z jego wolą, wysłuchuje nas.

1. 1J 3,22; Mt 7,7-11; J 14,13; 15,7.

¹⁵ A jeśli wiemy, że nas wysłuchuje, o cokolwiek prosimy, wtedy wiemy, że otrzymujemy to, o co go prosiliśmy.

¹⁶ Jeśli ktoś widzi swego brata, który popełnia grzech nie na śmierć, niech się za niego modli¹, a Bóg da mu życie, to jest tym, którzy popełniają grzech nie na śmierć. Jest grzech na śmierć. Nie mówię, aby ktoś modlił² się za to.

1. Rdz 20,7.17; Wj 32,10-14; Pwt 9,18-19; Jk 5,14-15.
2. 1Sm 2,25; Mt 12,31-32; Jr 11,14; J 17,9.

¹⁷ Wszelka niesprawiedliwość jest grzechem¹, jest jednak grzech nie na śmierć.

1. 1J 3,4; Prz 21,4; Rz 14,23; Jk 4,17.

¹⁸ Wiemy, że każdy, kto się narodził z Boga¹, nie grzeszy, ale kto się narodził z Boga, zachowuje samego siebie, a zły go nie dotyka.

1. 1J 3,9.

¹⁹ Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat¹ tkwi w niegodziwości.

1. Ga 1,4.

²⁰ A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem¹ i życiem wiecznym.

1. Iz 9,6; 44,6; Jr 10,10; J 1,1; Hbr 1,8.

²¹ Dzieci, wystrzegajcie się bożków¹. Amen.

1. Wj 20,4-5; 1Kor 10,7.14; 2Kor 6,16-17.