Rozdział 1

¹ Paweł, apostoł¹ Jezusa Chrystusa z woli Boga, zgodnie z obietnicą życia, które jest w Chrystusie Jezusie;

1. 2Kor 1,1; 1Tm 1,1; Tt 1,1.

² Do Tymoteusza, umiłowanego syna. Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.

³ Dziękuję Bogu, któremu jak moi przodkowie służę¹ z czystym sumieniem², że nieustannie ciebie wspominam w swoich modlitwach³, w nocy i we dnie;

1. Dz 24,14; Ga 1,14.
2. 1Tm 3,9; Hbr 13,8; 1P 3,16.
3. Dz 12,5; Rz 1,9; 1Tes 2,13; 5,17.

⁴ Wspominając twoje łzy, pragnę cię zobaczyć, aby napełnić się radością;

⁵ Pamiętając nieobłudną wiarę¹, która jest w tobie, a która najpierw mieszkała w twojej babce Lois i w twojej matce Eunice², jestem też pewien, że i w tobie mieszka.

1. 2Kor 6,6; 1Tm 1,5.
2. Dz 16,1; 2Tm 3,15.

⁶ Z tego powodu przypominam ci, abyś rozniecił dar Boży¹, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.

1. 1Tm 4,14.

⁷ Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni¹, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu.

1. Wj 28,3; Lb 5,14; Iz 11,2; 1J 4,6.

⁸ Nie wstydź się więc świadectwa naszego Pana ani mnie, jego więźnia, lecz weź udział w cierpieniach¹ dla ewangelii według mocy Boga;

1. Kol 1,24.

⁹ Który nas zbawił¹ i powołał świętym powołaniem nie na podstawie naszych uczynków², ale na podstawie swojego postanowienia³ i łaski, która została nam dana w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasy⁴.

1. Tt 3,5.
2. Rz 4,1-18; 11,6; Ga 2,16; Ef 2,8.
3. Ef 1,11; 3,11.
4. J 17,5; 1Kor 2,7; Ef 1,4; Tt 1,2.

¹⁰ A obecnie została objawiona przez pojawienie się naszego Zbawiciela¹, Jezusa Chrystusa, który zniszczył śmierć, a życie i nieśmiertelność² wydobył na jaw przez ewangelię;

1. 1Tm 1,1; 2,3; Tt 1,3-4; 2,10.13; 3,4.6; 2P 1,1; Jud 1,25.
2. Rz 2,7; 1Kor 15,53.

¹¹ Dla której zostałem ustanowiony kaznodzieją¹, apostołem² i nauczycielem³ pogan.

1. Rz 10,14; 1Tm 2,7; 2P 2,5.
2. Rz 11,13.
3. 1Tm 2,7.

¹² Z tego też powodu znoszę te cierpienia, ale się nie wstydzę, gdyż wiem, komu uwierzyłem, i jestem pewien, że on ma moc zachować to, co jemu powierzyłem, aż do owego dnia¹.

1. Flp 1,6.

¹³ Trzymaj się wzoru zdrowych słów¹, które ode mnie usłyszałeś, w wierze i miłości, która jest w Chrystusie Jezusie.

1. Prz 23,23; 1Tes 5,21; Tt 1,9.

¹⁴ Strzeż tego dobrego, które powierzył¹ ci Duch Święty, który w nas mieszka.

1. Łk 16,11; 1Kor 9,17; 2Kor 5,19; 1Tm 1,11.

¹⁵ Wiesz o tym, że odwrócili się ode mnie wszyscy, którzy są w Azji, do których należą Figelos i Hermogenes.

¹⁶ Niech Pan okaże swoje miłosierdzie domowi Onezyfora, bo mnie często pokrzepiał i mojego łańcucha się nie wstydził;

¹⁷ Lecz gdy był w Rzymie, usilnie mnie szukał i odnalazł.

¹⁸ Niech mu Pan da, aby w owym dniu znalazł miłosierdzie u Pana. A jak wiele usług oddał mi w Efezie, ty sam dobrze wiesz.

Rozdział 2

¹ Ty więc, mój synu, wzmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie.

² A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to powierz¹ wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych.

1. Łk 16,11; 1Tes 2,4; 1Tm 1,11.18; Tt 1,3.

³ Dlatego znoś trudy¹ jak dobry żołnierz Jezusa Chrystusa.

1. 2Tm 4,5.

⁴ Nikt, kto pełni służbę żołnierską, nie wikła się w sprawy tego życia, aby podobać się temu, który go powołał na żołnierza¹.

1. 1Kor 9,25-26; Ef 6,13-18; 1Tm 6,12.

⁵ Również jeśli ktoś staje do zapasów, nie otrzymuje korony, jeżeli nie walczy¹ prawidłowo.

1. 2Tm 4,7-8; Kol 1,29; Hbr 12,4.

⁶ Rolnik¹, który pracuje, jako pierwszy powinien korzystać z plonów².

1. Mt 9,37; J 4,35.
2. 1Kor 3,6-9; 9,7-11.

⁷ Rozważ, co mówię, a niech Pan ci da zrozumienie we wszystkim.

⁸ Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida¹, powstał z martwych² według mojej ewangelii;

1. Mt 1,1; Rz 1,3-4.
2. Dz 3,15; 4,10; 1Tes 1,10.

⁹ Dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca, aż do więzów, ale słowo Boże nie jest związane.

¹⁰ Dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych¹, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie wraz z wieczną chwałą.

1. Mt 24,22; Łk 18,7; Rz 8,33.

¹¹ Wiarygodne to słowa. Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też będziemy żyć.

¹² Jeśli cierpimy, z nim też będziemy królować¹, jeśli się go wyprzemy, i on się nas wyprze².

1. Mt 19,28; Dz 14,22; Rz 8,17.
2. Mt 10,33; Łk 12,9.

¹³ Jeśli jesteśmy niewierni, on pozostaje wierny¹, bo samego siebie wyprzeć się nie może².

1. Hbr 10,23; 1J 1,9.
2. 1J 3,20-21.

¹⁴ To wszystko przypominaj, zaklinając ich przed Panem, aby się nie wdawali w spory o słowa, bo to niczemu nie służy, tylko prowadzi do zguby słuchaczy.

¹⁵ Staraj się, abyś stanął przed Bogiem jako wypróbowany pracownik, który nie ma się czego wstydzić i który dobrze rozkłada¹ słowo prawdy.

1. Mt 13,52; 2Kor 3,6.

¹⁶ Unikaj zaś pospolitej, czczej gadaniny, bo prowadzi ona do coraz większej bezbożności.

¹⁷ A ich mowa szerzy się jak gangrena. Do nich należą Hymenajos i Filetos;

¹⁸ Którzy pobłądzili w sprawie prawdy, mówiąc, że zmartwychwstanie już nastąpiło, i wywracają wiarę¹ niektórych.

1. 1Tm 1,19; 6,21; Jk 5,19.

¹⁹ Mimo to fundament¹ Boży stoi niewzruszony, mając taką pieczęć: Zna² Pan tych, którzy należą do niego, oraz: Niech odstąpi od nieprawości każdy, kto wzywa³ imienia Chrystusa.

1. Iz 28,16; Łk 6,48; 1Kor 3,10-11; Ef 2,20; 1Tm 6,19.
2. Mt 7,23; 1Kor 8,3; Ga 4,9.
3. 1Kor 1,2; Rz 10,13.

²⁰ W wielkim zaś domu¹ znajdują się nie tylko naczynia² złote i srebrne, lecz także drewniane i gliniane, niektóre do użytku zaszczytnego, a inne do niezaszczytnego.

1. 1Kor 3,9.16-17; 1Tm 3,15; Hbr 3,6.
2. Rz 9,21; 2Kor 4,7.

²¹ Jeśli więc ktoś oczyści samego siebie z tego wszystkiego, będzie naczyniem do użytku zaszczytnego, uświęconym i użytecznym dla Pana, przygotowanym do każdego dobrego czynu.

²² Uciekaj też od młodzieńczych pożądliwości¹, a zabiegaj o sprawiedliwość, wiarę, miłość, pokój wraz z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.

1. 1Kor 6,18; 10,14; 1Tm 6,11.

²³ Unikaj zaś głupich i niedouczonych rozmów, wiedząc, że rodzą kłótnie.

²⁴ A sługa Pana¹ nie powinien wdawać się w kłótnie, lecz ma być uprzejmy względem wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący złych;

1. Pwt 34,5.

²⁵ Łagodnie nauczający tych, którzy się sprzeciwiają; może kiedyś Bóg da im pokutę¹, aby uznali prawdę²;

1. Dz 20,21.
2. Tt 1,1.

²⁶ Oprzytomnieli i wyrwali się z sideł diabła¹, przez którego zostali schwytani do pełnienia jego woli.

1. Dz 26,18; 2Kor 2,11; 1Tm 3,7; Obj 12,9.

Rozdział 3

¹ A to wiedz, że w ostatecznych dniach¹ nastaną trudne czasy.

1. 2Tm 4,3; 1Tm 4,1; 2P 3,3; Jud 1,17-18.

² Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni;

³ Bez naturalnej miłości, niedotrzymujący słowa, oszczercy, niepowściągliwi, okrutni, niemiłujący dobrych;

⁴ Zdrajcy¹, porywczy, nadęci, miłujący bardziej rozkosze niż Boga;

1. Dz 7,52; 2P 2,10.

⁵ Przybierający pozór pobożności¹, ale wyrzekający się jej mocy. Takich ludzi unikaj.

1. Iz 29,13; Mt 7,15; 23,27-28; Tt 1,16.

⁶ Z takich bowiem są ci, którzy wkradają się do domów i usidlają naiwne kobietki obciążone grzechami, wiedzione przez rozmaite pożądliwości;

⁷ Które zawsze się uczą, a nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy¹.

1. 2Tm 2,25; 4,3-4; 1Tm 2,4; Prz 14,6.

⁸ Jak Jannes i Jambres sprzeciwiali się Mojżeszowi¹, tak też oni sprzeciwiają się prawdzie, ludzie o wypaczonym umyśle, odrzuceni jeśli chodzi o wiarę².

1. Wj 7,11-12.
2. Jr 6,30; Rz 1,28; 2Kor 13,5-7; Tt 1,16.

⁹ Lecz daleko nie zajdą, bo ich głupota będzie jawna dla wszystkich, jak to się stało i z tamtymi.

¹⁰ Ale ty pojąłeś moją naukę, sposób życia, dążenia, wiarę, wytrwałość, miłość i cierpliwość;

¹¹ Prześladowania, cierpienia, które mnie spotkały w Antiochii, w Ikonium i Listrze – prześladowania, które zniosłem, a ze wszystkich wyrwał mnie Pan.

¹² Tak i wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie¹ w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani.

1. Tt 2,12; 2P 3,11.

¹³ Lecz ludzie źli i zwodziciele coraz bardziej będą brnąć w zło, błądząc i innych wprowadzając w błąd.

¹⁴ Ty zaś trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, wiedząc, od kogo się tego nauczyłeś;

¹⁵ I ponieważ od dziecka¹ znasz Pisma święte², które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie.

1. Prz 22,6; Kaz 12,1.
2. Rz 1,2.

¹⁶ Całe Pismo¹ jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości;

1. Dn 10,21; Mt 21,42; 22,29; Łk 24,27; J 2,22; 5,39; 10,35; Rz 16,26; Ga 3,8; 2P 1,20; 3,16.

¹⁷ Aby człowiek Boży był doskonały¹, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.

1. Rdz 6,9; Pwt 18,13; Łk 6,40; Jk 3,2.

Rozdział 4

¹ Zaklinam cię więc przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych¹ i umarłych² w czasie swego przyjścia i swego królestwa³;

1. Dn 12,2; Ef 2,1-6.
2. J 5,29; Obj 20,11-15.
3. J 11,25-26; Obj 20,1-6.

² Głoś słowo Boże¹, nalegaj w porę i nie w porę, upominaj, strofuj i zachęcaj ze wszelką cierpliwością i nauką.

1. Iz 61,1; Jon 3,2; Mt 10,27; Mk 16,15; Rz 10,15; 1Kor 1,17-23.

³ Przyjdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie zniosą, ale zgromadzą sobie nauczycieli według swoich pożądliwości, ponieważ ich uszy świerzbią.

⁴ I odwrócą uszy od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.

⁵ Lecz ty bądź czujny we wszystkim, znoś cierpienia, wykonuj dzieło ewangelisty¹, w pełni dowódź swojej służby.

1. Dz 21,8; Ef 4,11.

⁶ Ja bowiem już mam być złożony w ofierze, a czas mojego odejścia¹ nadchodzi.

1. Flp 1,23; 2P 2,14-15.

⁷ Dobrą walkę stoczyłem¹, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem.

1. 1Tm 6,12.

⁸ Odtąd odłożona jest dla mnie korona¹ sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.

1. 2Tm 2,5; Ps 21,3; 1Kor 9,25; Flp 4,1; 1Tes 2,19; Jk 1,12; 1P 5,4; Obj 2,10.

⁹ Postaraj się przybyć do mnie szybko.

¹⁰ Demas bowiem mnie opuścił, umiłowawszy ten świat¹, i udał się do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji;

1. 1J 2,15.

¹¹ Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź ze sobą, bo jest mi bardzo przydatny do służby.

¹² Tychika zaś posłałem do Efezu.

¹³ Płaszcz, który zostawiłem w Troadzie u Karposa, przynieś ze sobą, gdy przyjdziesz, a także księgi, zwłaszcza pergaminy.

¹⁴ Aleksander, ludwisarz, wyrządził mi wiele zła; niech mu Pan odda według jego uczynków¹.

1. Prz 24,12; Mt 16,27; Obj 20,13.

¹⁵ I ty się go strzeż, bo bardzo sprzeciwiał się naszym słowom.

¹⁶ Podczas pierwszej mojej obrony nikt przy mnie nie stanął, lecz wszyscy mnie opuścili. Niech im to nie będzie policzone.

¹⁷ Lecz Pan stanął przy mnie i umocnił mnie, aby głoszenie było przeze mnie całkowicie utwierdzone, aby usłyszeli je wszyscy poganie; i zostałem wyrwany z paszczy lwa¹.

1. Sdz 14,5-6; 1Sm 17,34-36; Dn 6,22.

¹⁸ Wyrwie mnie też Pan ze wszelkiego złego uczynku i zachowa dla swojego królestwa niebieskiego. Jemu chwała na wieki wieków. Amen.

¹⁹ Pozdrów Pryskę i Akwilę oraz dom Onezyfora.

²⁰ Erast pozostał w Koryncie, a Trofima zostawiłem chorego w Milecie.

²¹ Postaraj się przybyć przed zimą. Pozdrawia cię Eubulos, Pudens, Linus, Klaudia i wszyscy bracia.

²² Pan Jezus Chrystus niech będzie z twoim duchem. Łaska¹ niech będzie z wami. Amen. Drugi list został napisany z Rzymu do Tymoteusza (który był ustanowiony pierwszym biskupem w Efezie), gdy Paweł był postawiony przed cesarza Nerona.

1. BG Boża