¹ Sjå, Herren tømer jordi og øyder henne, han brigder hennar skapnad, og spreider deim som bur på henne.

² Då gjeng det presten som folket, trælen som herren hans, trælkvinna som frua hennar, kjøparen som seljaren, utlånaren som lånaren, okraren som skuldmannen hans.

³ Tømd, ja uttømd skal jordi verta og plundra, ja plundra. For Herren hev tala dette.

⁴ Jordi fauskast og folnar, jordheimen ormegtast og armast. Storingarne på jordi ormegtast.

⁵ Og jordi er vanhelga under deira føter som bur der. For dei hev brote loverne, rengt retten, brote den ævelege pakti.

⁶ Difor øyder forbanning jordi, og bøta lyt ibuarane. Difor vert jordbuarne brende burt, so få folk vert leivde.

⁷ Druvesafti tek skade, vintreet visnar; sukka lyt alle hjarteglade.

⁸ Det er slutt med den glade ljod av trummor og slutt med ståket av deim som jublar. Det er slutt med gleda ved klangen av cither.

⁹ Syngjande tømer dei ikkje vinstaupet meir; beisk er drykken for deim som drikk.

¹⁰ Nedbroten er den aude byen; stengt er kvart hus, so ingen kann ganga inn.

¹¹ Dei skrik på gatorne yver vinen, all gleda er burte, landlyst er gaman or landet.

¹² Berre øyding er leivd i byen, og porten ligg krasa i røys.

¹³ For soleis skal det ganga til midt millom folki på jord, liksom når oljeber vert nedslegne, som ved etterhaustingi, når det er slutt med vinbergingi.

¹⁴ Dei, dei skal lyfte røysti si og ropa med fagnad; yver Herrens herlegdom skal dei frå havet fegnast.

¹⁵ «Æra difor Herren, de i Austerland, namnet åt Herren, Israels Gud, de på havsens øyar.»

¹⁶ Frå ytste jaren åt jordi høyrer me lovsong: «Æra vere den rettferdige!» Men eg segjer: Eg gjeng til, eg gjeng til, usæl eg! Ransmenner ranar, ja ransmenner gjer ran.

¹⁷ Gruv og grav og gildra yver deg, du som bur på jordi!

¹⁸ Og det skal henda at den som flyr for det gruvelege bråket, skal falla i gravi, og den som kjem upp or gravi, skal verte fanga i gildra. For himmelslusorne er opna, og grunnvollarne åt jordi skjelv.

¹⁹ Jordi brest og knest, jordi rivnar og klovnar, jordi skjek og skjelv.

²⁰ Skjangla skal jordi som drukken mann, svaga som eit gjætarskjol, misgjerdi hennar skal tyngja henne ned, og ho skal falla og ikkje reisa seg meir.

²¹ Og det skal henda på den dagen at Herren skal heimsøkja høgheimsheren i høgdom og jordkongarne nedpå jordi,

²² og dei skal sankast som fangar i hola og setjast fast i fangehuset, og etter mange dagar skal dei få si straff.

²³ Og månen skal blygjast og soli skjemmast. For Herren, allhers drott, råder på Sionsfjellet og i Jerusalem, og framfor augo på hans styresmenner er det herlegdom.