¹ Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.

² Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:

³ Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.

⁴ Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.

⁵ Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.

⁶ Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.

⁷ Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.

⁸ Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.

⁹ Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;

¹⁰ Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.

¹¹ Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?

¹² Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?

¹³ Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,

¹⁴ Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,

¹⁵ Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;

¹⁶ Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.

¹⁷ Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.

¹⁸ Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.

¹⁹ Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.

²⁰ Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,

²¹ Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,

²² Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?

²³ Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?

²⁴ Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;

²⁵ Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.

²⁶ Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.